zaterdag 12 mei 2018

Adoptie van Olivier.

Jullie hebben lang niets meer van mijn aapje Charlotte en haar zoon Jonathan gehoord, maar nu was ik - een tijdje geleden alweer - getuigen van een hele mooie gebeurtenis.
Lees en kijk maar even mee...



Mamma...... ik zou zo graag een broertje willen om mee te spelen...


Dat zou ik ook wel willen Jonathan, maar ik had destijds een one night stand met je vader, en die is toen gelijk vertrokken, en zonder pappa kan ik geen kindjes krijgen....
Maar ik kan misschien wel een klein aapje adopteren die geen moeder meer heeft...


Ooohhh, mamma, dat zou fijn zijn! Ik verheug me er nu al op!
Wanneer komt hij dan?


Mamma zegt dat het nog heel lang kan duren....


Hoe lang is heel lang eigenlijk?


Toch niet een week, of misschien nog langer?


Ik word zo moe van dat wachten op een broertje...


Ik heb ook helemaal geen geduld om te wachten... ik wil alles gelijk NU, of het liefst gisteren...


Maar dan op een dag:
Mamma, een pakje van de post! Zit daar mijn broertje in?
Dat denk ik wel Jonathan, we zullen het maar snel openmaken.


Hallo broertje, hier is je grote broer, zullen we gaan spelen?


Ooohhh, mamma, kijk eens wat een lief klein aapje, en wat lijkt hij op mij!


Wat heerlijk hè, dat ik nu twee zoontjes heb, en jij een broertje op mee te spelen.
Mag ik hem nu even vasthouden mam?

Wat voelt hij lekker zacht en wat is ie klein.
Hoe ga je hem noemen mamma?


Wij hebben allebei drie prachtige namen, dus vind ik dat deze kleine die ook moet krijgen.
Wat dacht je van Olivier, Tobias Sebastiaan?
Jaaaaaa, Olivier, dat is leuk!


Kijk eens, Olivier wil nu al met me spelen!


Ooohh hij vindt me lief!


Ik ben zo blij met mijn kleine broertje, nu voel ik me nooit meer alleen...


Hè Olivier, niet doen, dat is gevaarlijk! Mamma kijk nou eens wat hij doet !


Aapjes kunnen gelijk klimmen en klauteren Jonathan, dat kon jij ook toen je zo klein was.
Komen jullie nou eens bij me zitten voor een mooie foto. Nu zijn we een echt gezinnetje, en Olivier heeft weer een moeder en zelfs een heuse grote broer, prachtig toch?

                                                                    -0-0-0-


Wat een mooi verhaal hè, en allemaal echt gebeurd :-)
Maar hoe kom ik nou echt aan dit prachtige kleine mini aapje?


Mijn mailvriendin Anke had eerst Jonathan voor me gebreid, omdat ik - nadat ik Charlotte wel zelf had gebreid - echt geen zin meer had om dat nogmaals te doen.                
Maar wel leuk om haar een kindje te geven, dus wilde zij dat wel voor me breien.

Toen ik hem bij haar ophaalde, zag ik dit mini aapje dat ze gemaakt had op pennen 000 of zoiets, heel kunstig om dat te kunnen doen met dat moeilijke patroon.
Was er gelijk helemaal weg van.


Een paar maanden geleden alweer heeft ze hem aan mij gestuurd. Dat vond en vind ik zo lief van haar!
Ben heel blij met die drie schatjes. Ze zitten op de vensterbank en ik kan er de hele dag naar kijken en van genieten.
Nogmaals heel hartelijk dank lieve Anke!

Ik wens jullie een hele fijne week.
Liefs van Charlotte, Jonathan, Olivier en Floor



zaterdag 5 mei 2018

Een steuntje in de rug.

Sinds ik een "gevallen vrouw" ben, heb ik heel wat steuntjes in de rug gekregen.
Veel lieve berichtjes op mijn blog, mails en heel veel mooie kaarten.
Hartelijk dank daarvoor lieve mensen.
Zoals ik vorige week al schreef had ik geen zin in de quiltprojecten waar ik mee bezig was, maar wilde toch wel wat steekjes maken.


Daarom een klein tussendoor projectje gestart van kleine makkelijke blokjes.
(Deze is gemaakt van het mooie lapje dat ik van Grietje uit Friesland kreeg)


Dat blokje zag ik bij Marguerite op haar blog, en was er gelijk helemaal weg van.


Ze vond het goed dat ik haar foto hier plaatste en vertelde me toen dat het patroon in de Quiltmania 121 staat.
Grappig, want die heb ik ook, maar toen was de quilt me niet opgevallen.


Het patroon bestaat uit 2 driehoekjes en binnen een paar minuten (met behulp van Miesje muis) heb ik de lapjes voor een blokje geknipt. Leuk om steeds een ander lapje te zoeken uit mijn voorraad.


Na een uurtje heb ik zo'n blokje genaaid, en er komen er steeds meer op mijn ontwerpwand te hangen.


Gewoon er tegenaan "plakken", en zo kan ik een beetje zien hoe het gaat worden en ze nog van plaats veranderen.


Ga het quiltje met net zoveel blokken maken als het patroon, 6 x 8 blokken, alleen wordt het bij mij een klein quiltje omdat de blokjes maar 7,5 cm zijn.


Omdat dit leuke tussendoorprojectje ook voor mezelf een steuntje in de rug is, heb ik dit etiket ontworpen, met deze tekst er op.
De vrouw die ik zo lekker liggend getekend heb ben ik natuurlijk zelf haha! Nou ja zo'n 50 jaar geleden dan :-)


Kijk eens naar mijn grote sneeuwballenstruik! Ze zijn net nog niet helemaal wit, maar dat komt wel over een paar dagen. Dan gaat er een grote bos mee naar binnen in de kamer.

Zo, nu verder met een blokje... vandaag een rode...
Geniet van het prachtige weer en het buiten zijn, dat ga ik ook doen.
Fijne week!
Liefs,
Floor












donderdag 26 april 2018

Dipje....

Heb even nergens zin in....
Steeds als ik een stapje achteruit ga nadat ik eerst twee stapjes vooruit ben gegaan, heb ik weer een dipje (niet zo ongeduldig Floortje!)
Heb ook niet zo'n zin in een blogje schrijven... (dat hoeft toch ook helemaal niet???)
Maar ik heb ook geen zin in mijn quiltprojecten.... (oeps! Nu wordt het wel heel serieus! :-)

Heb helemaal niks meer gedaan aan mijn Vesalius quilt en aan Jane en de hartjesquilt, dat is niks voor mij eigenlijk.


Gelukkig heb ik nog wel foto's van Jane blokjes die al 2 maanden klaar zijn, maar nog niet heb laten zien...


Leuk dat mandje met roosjes.


Dat oker gele blokje vind ik wel heel apart.


Gebruik soms oude stofjes die ik al lang heb, maar het meest nieuwe die ik speciaal voor Jane gekocht heb.


Alles ligt al lang zo als strook in mijn quiltkamer.... moet het eens aan de grote lap gaan zetten...

Maar.... het goede nieuws is dat ik (stiekem) aan een nieuw klein projectje ben begonnen.
Een week nadat ik uit het ziekenhuis kwam had ik wel zin in een klein nieuw makkelijk projectje.
Daar doe ik nu meestal elke dag een blokje van.

Volgende week laat ik daar wel wat van zien (ja... ook jullie moeten geduld oefenen haha!)
Fijne week gewenst.
Liefs,
Floor

zaterdag 14 april 2018

Blauwe Sylvia is klaar!

Op 23 februari liet ik jullie zien dat ik alvast de Sylvia Bridel Sampler had afgewerkt voor het geval dat er nog sneeuw zou komen, want dat leek me zo mooi om haar te fotograferen in de sneeuw.
Er moesten nog wel wat blokken worden doorgequilt, maar dat zie je toch niet op een foto, dus dat kon best.


Op een dag ging het wel sneeuwen, maar het was erg weinig, de grond werd niet echt wit, maar het ijs wat er lag wel, dus vooruit dan maar. Ze hangt daar toch prachtig over het hek bij de paddenpoel in het park.


Nog een foto op de brug over de fortgracht gemaakt, dat is ook altijd een mooi plaatje.


Maar inmiddels is Sylvia dan toch echt helemaal af!
Heb er bijna 2 jaar aan gewerkt. Natuurlijk weer met de hand gemaakt, en tussendoor ook verschillende andere projecten.


Een sampler maken is leuk en afwisselend, maar al die verschillende blokken maakt het geheel - ondanks de rustige kleuren die ik heb gebruikt - toch wat onrustig.


Heb niet te veel gequilt, zodat het geheel nog lekker bol is, dan is ze lekker warm voor als er echt een dik pak sneeuw komt :-)
Altijd fijn om een affo te hebben en verder te gaan met de hartjesquilt of met de Jane.... en misschien wel iets nieuws???


Wat ook nieuw is, is de tweede trapleuning die mijn lieve middelste broer aan de trap heeft gemaakt.
Had een actie foto van hem willen maken, maar dat ben ik vergeten.
Nu kan ik me goed vasthouden op de trap haha! Tenminste als ik niks mee naar boven- of naar beneden moet nemen, en dat gebeurd natuurlijk nog wel eens.
Maar met losse handen?.... dat gaat echt niet meer gebeuren hoor!

Tot slot wil ik nog een mooi gedichtje met jullie delen dat ik eens in een krant las, een gedichtje helemaal op mijn lijf geschreven:

Lente
Ik heb de lente ingeslikt
Mijn hart kleurt tulpenrood
De eerste zonnestralen van het jaar
Vallen als vlinders in mijn schoot
Het regent vinken, mezen, mussen
In mijn buik leggen ze allemaal een ei
En de wind die ik laat waaien
Ruikt naar de koeien in de wei

Anouk Kragtwijk, Cabaretière.

Mooi hè?
Ik ben een mens van de zomer, van licht en van buiten zijn, jullie ook?
Wens jullie veel fijne zonnige lentedagen toe.
Liefs,
Floor

zaterdag 7 april 2018

Wat laten zien....

Ja, na al die pijnlijke berichten, laat ik jullie nu maar weer eens iets zien.


Bijvoorbeeld dit leuke mozaïekje dat mijn man de laatste tijd voor mij heeft gemaakt.


Met de kerst had ik een kerststukje gekregen op dat plankje en dacht dat dit wel leuk was om te laten mozaïeken zodat het een klein dienblaadje werd.


Omdat boven werken niet meer lukte, had ik de spulletjes maar naar de huiskamer gebracht.
Er was nog een hele bak met kleine stukjes die eerder waren overgebleven, je weet wel, wat wij met de lapjes hebben :-)


Dat was niet zo inspannend, dus lukte het hem om soms een paar stukjes vast te plakken.


Na enige weken was het klaar. Leuk geworden toch, een echt scrapquilt  -mozaïek.


Het is precies geschikt voor 3 glaasjes.


Zelf heb ik ook niet stilgezeten.... nou ja ik heb natuurlijk veel stil gezeten, maar mijn handen wel weer gebruikt om wat hartjes te maken voor mijn hartjesquilt.


Had er al een stel klaar, maar pas als ik een hele strook klaar heb laat ik ze zien, net als bij de Jane.


Zo leuk al die lieve hartjes, gemaakt van gekregen stofjes van veel van mijn bloglezers.


Dat linker stofje onder de vlinder is zacht roze.... maar ik gebruikte de achterkant van de stof....


Kijk, de goede kant was me wat te fel, dus die zit nu dus aan de  achterkant  :-)


De laatste drie blokjes en toen konden ze weer aan elkaar gezet worden.


Gisteren naar buiten gelopen om foto's te maken in de tuin, altijd leuk toch?
Hmmmm...... te veel wind.....


Hang nu even stil!.....


Bijna gelukt, maar net weer een windvlaag toen ik afdrukte ....


Dan maar naar binnen, lang zo leuk niet, maar beter te zien.
Nu nog aan de grote lap zetten, misschien dit weekend...

Hoe het met mij gaat vragen jullie zich misschien af.... gelukkig wordt de pijn wat minder.
Nog 3 weken en dan nieuwe foto's maken in de hoop dat alles netjes aan elkaar gegroeid zit en ik weer mag bukken, fietsen, en wat in de tuin doen, want dat alsmaar binnen zitten is heel erg niet mijn ding :-(

Het wordt eindelijk mooi zonnig weer, dus gaan we ook een beetje van de zon genieten op het bankje in de voortuin.
Hoop dat jullie ook kunnen genieten van het zonnetje!
Liefs,
Floor