zaterdag 19 oktober 2019

Quilt bibliotheek/ plantenterrarium.

Ondanks mijn twee tussendoortjes heb ik toch weer een kersen-muizenblok in elkaar gezet.
Leuke afwisseling toch?


Dit kersenmuisje zit zich te verdiepen in één van de vele boeken uit de muizen quilt bibliotheek.


Wat een leukertje hè? En wat leest hij voor boek....


Natuurlijk een boek over handgemaakte quilts die met liefde gemaakt zijn.
Want dat is toch wat wij allemaal doen?


Ik vond het wel leuk om de stapel boeken op het patroon ook een titel te geven, en besloot daar zelfkantjes voor te gebruiken met wat toepasselijke titels.
Was wel een gepruts om dat er allemaal op de naaien, maar het is gelukt en het ziet er leuk uit.


Er zitten deze keer twee kantjes op het blok genaaid, maar deze vind ik wel heel mooi.
Hopelijk kan het muisje genieten van alle boeken en heeft hij tijd genoeg op de quiltschool om ze allemaal te lezen en te bekijken.


Kijk, dit is mijn bescheiden bibliotheek in mijn quiltkamer.
Voor zover ik weet heb ik die wel allemaal gelezen, maar ik ben toch meer van de quiltbladen, dus mijn boekenvoorraad valt wel mee.
Hoe is het met jullie quiltboeken, hebben jullie er veel?


Donderdagavond was er bij Intratuin een workshop plantenterrarium maken.
Dat leek me leuk, dus heb ik me aangemeld.
We waren met 30 deelnemers.


We kregen een grote glazen pot met grote afsluitkurk, en alles wat er verder nodig was om het te maken.


Alle benodigdheden zaten al afgemeten in zakjes in de glazen pot, en voor iedereen waren er 3 plantjes.
Aan het werk dus maar...


Nadat de ondergrond - die uit drie lagen bestond - was aan gebracht, werden de plantjes geplant.


Iedereen was er druk mee bezig...


Na het planten ging er nog een laagje grove kiezels overheen en als laatste een laag mos.
Eigenlijk duurde de workshop 1,5 uur, maar in een half uur was bijna iedereen al klaar.
De begeleiding liet erg te wensen over, ze liet ons maar gewoon begaan. maar de gebruiksaanwijzing zat er bij, dus was het niet moeilijk.
Maar met een groepje is het wel gezelliger natuurlijk.


Kijk, nu staat de pot gezellig thuis op de vensterbank, want hij heeft wel licht nodig.


Na een week, of wat langer mag hij worden afgesloten met de grote kurk.
Daarna hoef je er niets meer aan te doen. 
Het is een eco-systeem in het klein, dus geen water geven en geen mest, dus echt iets voor mij, want ik denk meestal pas aan planten watergeven als ze slap hangen.
Als het goed is blijven ze echt heel lang goed op deze manier.
Ik hou jullie op de hoogte.


Zo, ik krijg het druk, want mijn zoon belde net op, Lois en Sydney komen een nachtje logeren.
Gezellig!
Denk haast dat we wel weer uit eten zullen gaan, want dat doen ze graag die dames.

Fijne week gewenst met hopelijk eens een zonnetje, daar ben ik wel aan toe.
Liefs,
Floor












vrijdag 11 oktober 2019

Morris, Intratuin en jarige kleindochter.

Gelukkig was er veel herkenning bij jullie over mijn het kerst tussendoortje waar ik verleden week  over schreef.
Dat had ik wel verwacht, want het overkomt bijna iedereen.
Ook mijn blauwe William Morris quiltje is zo'n tussendoortje.


Ben nog steeds lekker bezig met de kerstmannetjes hoor, maar ook William krijgt de nodige aandacht.
Weer een rij blokjes klaar...


.... die werden er natuurlijk weer aan gezet. Zo groeit ie lekker, het is ook leuk om te doen, dat scheelt.


Gelijk maar weer de lapjes erbij gehaald en de nieuwe blokken geknipt.
Omdat ik niet zo veel verschillende van die blauwe Morris stofjes heb, is het wel eens moeilijk om het mooi af te wisselen, maar het is weer gelukt.
Kan weer steekjes doen :-)


Verleden week was ik ook nog even gezellig naar mijn geliefde Intratuin.
Het is daar net als in een quiltwinkel, de spulletjes vallen als vanzelf in je karretje :-)
Ook weer die verleidingen hè?


Deze twee mooie kandelaars gekocht. Daar ben ik gek op, deze vind ik wel heel erg mooi en sierlijk.
De mevrouw achter de kassa werd ook op slag verliefd, maar ja, ik heb ze, en op de curiosa afdeling bij ons, hebben ze overal maar één van. Nou ja, in dit geval twee, maar die staan nu hier.


Vrolijke pompoenen zagen jullie ook al in mijn kar. Nu liggen ze op het tafeltje in de regen.
Dat laatste is niet fijn.... verlang zo naar de zon.... eerlijk gezegd verlang ik nu alweer naar de zomer.....


Deze stok aan een touw met haken viel ook zo maar in de kar en hangt nu in mijn quiltkamer.
Daar hebben ze er nog meer van hoor, dus sla je slag!
Heb deze stok van de kerstafdeling, die ze al aan het opbouwen waren.


Leuk hè, al die vrolijke gekleurde hartjes! Die had ik al hoor, maar nu hangen ze zo gezellig bij elkaar.


Afgelopen zondag was mijn kleine schat jarig, Sydney mijn jongste kleindochter.
Ze werd 8 jaar en natuurlijk waren er kaarsjes, en heerlijke taart.


En niet onbelangrijk als je 8 jaar wordt... kadootjes!

Wens jullie een fijne week toe, en hopelijk laat het zonnetje zich dan weer eens zien.
Lieve groetjes,
Floor













zaterdag 5 oktober 2019

Gevaarlijk.

Een blogje over gevaar deze week.
Gevaar... is quilten gevaarlijk dan?
Nou, laten we het eens hebben over het gevaar van quiltbladen en -boeken...


Zo viel enkele weken geleden de nieuwe Quiltnieuws op de mat.
Kom ik bij dat artikel over de mooie quilts van Wil Fritsma.


Zie ik zo maar dit schattige quiltje wat ze gemaakt heeft....
Direct kwam dat bekende gevoel in me op van "dat wil ik ook maken!". Kennen jullie dat?

Stemmetje: "niet doen Floortje, je bent al aan zoveel projecten bezig".
"Ja, maar deze is maar klein"!
"Klein misschien, maar toch veel werk, dus doe maar niet"...


"Nou, weet je wat, ik teken alleen het patroontje, vind ik zo leuk om te doen."
"Doe nou niet Floor, je weet wat daar van komt"...


"Nee, dat gebeurd niet, ga er alleen ééntje maken, om te kijken of het wat wordt, anders hoef ik het niet te bewaren..."
"Zucht.... ik heb het je wel gezegd, ik hou verder mijn mond wel....".


"Heel verstandig, want ik maak er echt alleen maar vier, die kerstboompjes zijn zo leuk om te doen en zo klaar..."


Zo, even rust van dat lastige stemmetje van mijn geweten en maak er lekker nog vier...
Heb geen idee hoe groot of klein het quiltje is in het blad, want er zit natuurlijk geen patroon bij, maar ik maak de blokjes heel klein, 6,5 x 6.5 cm.


Er zit trouwens maar één sterretje in, dus dat kan ik ook wel eventjes doen....
Wel anders dan het patroon, want alles bestaat uit driehoekjes, dus besloot ik het sterretje ook uit driehoekjes te maken.


En ach.... dat kerstmannetje is ook leuk om even te proberen...
Nee, dat was het hoor, ik wil helemaal geen tussendoortje meer maken...

Maar eigenlijk kan ik nou wel doorgaan toch? Want ik hoef nog maar vier boompjes en twee kerst mannetjes en dan is het klaar, en het is tenslotte al bijna kerst over 2 maanden.
Natuurlijk nog wel alles in elkaar zetten en quilten, maar ja, laat ik de andere projecten wel even voor wat ze zijn, dit is zo leuk!

Zie je, zo gaat het, daar ben ik niet de enige in, wie heeft er nog meer last van al die gevaarlijke verleidingen?

Fijne week gewenst en geniet maar lekker van de lapjes.
Liefs,
Floor





vrijdag 27 september 2019

Naar Berlijn!

Na een hele zomer twijfelen en nadenken of we wel zouden gaan, zijn Theo en ik op zaterdag 14 september vertrokken voor een weekje Berlijn.
Nou ja, een weekje, doordat we 2 dagen over de reis gingen doen, bleven er maar 3 dagen over.
Kom maar mee, dan kunnen jullie ons reisje een beetje meebeleven.
Wel veel foto's hoor!


Halverwege hadden we fijn een hotel geboekt om uit te rusten.


De tweede dag kwamen we om 2 uur aan in het hostel vlakbij waar mijn broer en schoonzus ook wonen waar we een kamer hadden geboekt die er prima uit zag.
Ze hadden daar ook grotere kamers met stapelbedden, maar dat leek ons toch wat minder voor deze twee “bejaarden”.
‘s Avonds waren we erg moe van de reis en gingen we, na eerst heerlijk uit eten geweest te zijn, maar lekker op bed wat lezen en bijtijds slapen. 

Maandag, onze eerste echte dag in Berlijn, gingen we op weg naar een rondvaartboot.
We wilde met de metro maar er werd ons geadviseerd om met de bus te gaan, dat was sneller.
Dat deden we, maar we namen de bus die de verkeerde kant op ging, dus moesten we weer terug, zodat we na een uur rijden weer voor ons hotel stonden. :-)


Uiteindelijk kwamen we op het hoofdstation waar we moesten zijn, maar het was al veel te laat voor de boot, dus dan maar even daar naar binnen. Was wel heel mooi.


We waren na dat avontuur wel aan wat drinken toe, dus bestelde ik een "kopje" warme chocolademelk. Er zaten niet voor niets 2 oren aan die kom, maar het smaakte voortreffelijk, gemaakt met echte cacao en melk, dat zie je hier niet vaak.


Als quilter valt je natuurlijk gelijk het mooie patroon van de vloer op.



Wat rondgelopen en de ondergrondse naar de Brandenburger Tor genomen.
Daar wat foto’s gemaakt, we moesten toch een “bewijs” hebben van ons verblijf in Berlijn. 
Ondanks dat we onze eerste ochtend min of meer verprutst hadden, hebben we er toen we weer in het hotel waren, samen verschrikkelijk om kunnen lachen.

((Heb de poppen onherkenbaar gemaakt omdat mijn broer ze liever niet in beeld heeft)

Jammer van deze eerste ochtend, maar gelukkig gingen we na mijn middagrust, om 5 uur naar mijn broer en schoonzus waar ik heel erg naar uitgekeken had.
Ik had ze 5,5 jaar niet gezien, dus ondanks het vele heen- en weer mailen hadden we vast heel veel bij te praten en konden we ook eindelijk alle talloze poppen van hun poppenverzameling bekijken.
Het was heerlijk om ze weer te zien en te spreken.  Je ziet op de foto wel het enthousiasme van mijn broer als hij over zijn poppen praat, ik heb het niet van een vreemd...


Ook fijn om mijn lieve Theo aan hen voor te stellen die ze hartelijk verwelkomden.
We werden gelijk het hele (grote) appartement doorgeleid. Overal stonden de mooiste poppen.


De volgende dag gingen we gericht op pad naar de Gedächtniskirche.
Theo had uitgezocht welke lijnen van de U-bahn we moesten hebben. Ditmaal ging de reis heel voorspoedig, we waren trots en voelde ons al echte Berlijners haha!
In principe is het ideaal die ondergrondse, vooral in zo’n grote stad. In een mum van tijd ben je snel een eind verder en ze komen om de paar minuten.


De kerk had ik heel lang geleden al eens gezien, en natuurlijk op foto’s, maar nu gingen we naar binnen. 


Binnen is de kerk werkelijk schitterend! 



We hebben er veel foto’s gemaakt. Ook waren er veel kaarten te koop van al dat moois, maar jammer genoeg niet van de schitterende vloer in zijn geheel. 




Dit is het middengedeelte, van de mooie vloer, meer kreeg ik niet op de foto.


Dus maar een kaart gekocht waar ook maar een klein stuk van de vloer op stond.



Deze delen van de vloer vond ik zo mooi.... zou toch een prachtig patroon voor een quilt zijn? Misschien een "wiliknogmaken" project?



Daarna nog de kerk in geweest die er naast staat, heel mooi door al die kleine blauwe raampjes die je vanuit binnen mooi kunt zien en die de kerk een heel sfeervol uiterlijk geven.



Even later kwamen we langs een heuse kerstwinkel! Natuurlijk even binnenkijken.
Beetje veel kitsch en erg duur allemaal.



Om 5 uur weer naar mijn grote broer.
We gingen met ons vieren met de ondergrondse naar Ron’s favoriete Italiaanse restaurant waar we gezellig en smakelijk hebben gegeten. Natuurlijk weer van alles te bespreken en vooral veel gelachen. 



De elektrische step zie je overal in Berlijn. Er zijn er momenteel zo’n 6.000. Maar ook zijn er al 38 ongelukken mee gebeurd, want die dingen kunnen 20 km p/u, en gaan vaak ook over de stoep.
Ze worden overal geparkeerd op de gekste plekken, maar wel handig dat je zo maar van plek tot plek kunt rijden. 



Wat me ook opviel waren de mooie putdeksels, kunst ligt hier zo maar op straat... 


…. maar ook deze afvalbak is een kunstwerk.





De laatste dag van ons verblijf  gingen we maar eens op zoek naar de rondvaartboot, nu als ervaren reizigers moest het toch wel lukken?
Gelukkig was dat zo. Het was erg koud, veel wind, dus maar snel te boot in.
We hadden er veel van verwacht, maar het was net zoals hier in Utrecht, een heen-en-weer vaart.
Een kwartier heen, een kwartier terug, dan een kwartier de andere kant op, en weer terug. 


Om 5 uur weer naar mijn broer, waar we nog wat leuke foto's van hen en van ons samen hebben gemaakt.
Veel te snel was het half 11 en gingen we naar ons hotel. Maar niet voordat we intens afscheid hadden genomen en we een groot en zwaar pakket mee kregen.
We mochten iets uitkiezen uit hun verzameling, maar we konden geen keuze maken, maar natuurlijk konden ze het niet laten om ons toch wat mee te geven.
We mochten het thuis pas openmaken. 

Ik vond het moeilijk om afscheid te nemen, had nog zo graag veel langer willen blijven, of gewoon regelmatig even bij hen op bezoek gaan.
Totaal zijn we 31,5 uur met ze samen geweest, gek hè, dat dit eigenlijk lang niet genoeg is. 


Weer naar huis, op de reis wat genaaid aan mijn blokjes, maar dat viel me tegen tijdens het rijden.


Dus uiteindelijk maar 5 rijtjes gemaakt.
Wat er nou eigenlijk in dat pakket zat?????


Eén van zijn prachtige poppen, genaamd Trudi.



Ze past niet in mijn verzameling Schildpad poppen, dus mag ze in de huiskamer.
Wat een lief gezichtje heeft ze hè? En dan die mooie rode haren met vlechtjes op haar hoofd!
Voor Theo zat er een mooi bollampje in het pakket, dat vond hij zo'n mooi lampje toen hij daar was.


Ook zat er nog een klankschaal in. Zo mooi als je daar op slaat, dan klinkt het geluid heel lang door.
Prachtige herinneringen dus die ik ga koesteren.

Natuurlijk heb ik mijn lieve hondje Jody erg gemist die week, maar een week samen met mijn lieve Theo was heerlijk en dat maakte alles weer goed.
Voor deze week wel genoeg te lezen gehad dacht ik zo :-)

Wens jullie een fijne week toe, ik ga zelf lekker uitrusten en nagenieten.
Veel liefs,
Floor