zaterdag 14 april 2018

Blauwe Sylvia is klaar!

Op 23 februari liet ik jullie zien dat ik alvast de Sylvia Bridel Sampler had afgewerkt voor het geval dat er nog sneeuw zou komen, want dat leek me zo mooi om haar te fotograferen in de sneeuw.
Er moesten nog wel wat blokken worden doorgequilt, maar dat zie je toch niet op een foto, dus dat kon best.


Op een dag ging het wel sneeuwen, maar het was erg weinig, de grond werd niet echt wit, maar het ijs wat er lag wel, dus vooruit dan maar. Ze hangt daar toch prachtig over het hek bij de paddenpoel in het park.


Nog een foto op de brug over de fortgracht gemaakt, dat is ook altijd een mooi plaatje.


Maar inmiddels is Sylvia dan toch echt helemaal af!
Heb er bijna 2 jaar aan gewerkt. Natuurlijk weer met de hand gemaakt, en tussendoor ook verschillende andere projecten.


Een sampler maken is leuk en afwisselend, maar al die verschillende blokken maakt het geheel - ondanks de rustige kleuren die ik heb gebruikt - toch wat onrustig.


Heb niet te veel gequilt, zodat het geheel nog lekker bol is, dan is ze lekker warm voor als er echt een dik pak sneeuw komt :-)
Altijd fijn om een affo te hebben en verder te gaan met de hartjesquilt of met de Jane.... en misschien wel iets nieuws???


Wat ook nieuw is, is de tweede trapleuning die mijn lieve middelste broer aan de trap heeft gemaakt.
Had een actie foto van hem willen maken, maar dat ben ik vergeten.
Nu kan ik me goed vasthouden op de trap haha! Tenminste als ik niks mee naar boven- of naar beneden moet nemen, en dat gebeurd natuurlijk nog wel eens.
Maar met losse handen?.... dat gaat echt niet meer gebeuren hoor!

Tot slot wil ik nog een mooi gedichtje met jullie delen dat ik eens in een krant las, een gedichtje helemaal op mijn lijf geschreven:

Lente
Ik heb de lente ingeslikt
Mijn hart kleurt tulpenrood
De eerste zonnestralen van het jaar
Vallen als vlinders in mijn schoot
Het regent vinken, mezen, mussen
In mijn buik leggen ze allemaal een ei
En de wind die ik laat waaien
Ruikt naar de koeien in de wei

Anouk Kragtwijk, Cabaretière.

Mooi hè?
Ik ben een mens van de zomer, van licht en van buiten zijn, jullie ook?
Wens jullie veel fijne zonnige lentedagen toe.
Liefs,
Floor

zaterdag 7 april 2018

Wat laten zien....

Ja, na al die pijnlijke berichten, laat ik jullie nu maar weer eens iets zien.


Bijvoorbeeld dit leuke mozaïekje dat mijn man de laatste tijd voor mij heeft gemaakt.


Met de kerst had ik een kerststukje gekregen op dat plankje en dacht dat dit wel leuk was om te laten mozaïeken zodat het een klein dienblaadje werd.


Omdat boven werken niet meer lukte, had ik de spulletjes maar naar de huiskamer gebracht.
Er was nog een hele bak met kleine stukjes die eerder waren overgebleven, je weet wel, wat wij met de lapjes hebben :-)


Dat was niet zo inspannend, dus lukte het hem om soms een paar stukjes vast te plakken.


Na enige weken was het klaar. Leuk geworden toch, een echt scrapquilt  -mozaïek.


Het is precies geschikt voor 3 glaasjes.


Zelf heb ik ook niet stilgezeten.... nou ja ik heb natuurlijk veel stil gezeten, maar mijn handen wel weer gebruikt om wat hartjes te maken voor mijn hartjesquilt.


Had er al een stel klaar, maar pas als ik een hele strook klaar heb laat ik ze zien, net als bij de Jane.


Zo leuk al die lieve hartjes, gemaakt van gekregen stofjes van veel van mijn bloglezers.


Dat linker stofje onder de vlinder is zacht roze.... maar ik gebruikte de achterkant van de stof....


Kijk, de goede kant was me wat te fel, dus die zit nu dus aan de  achterkant  :-)


De laatste drie blokjes en toen konden ze weer aan elkaar gezet worden.


Gisteren naar buiten gelopen om foto's te maken in de tuin, altijd leuk toch?
Hmmmm...... te veel wind.....


Hang nu even stil!.....


Bijna gelukt, maar net weer een windvlaag toen ik afdrukte ....


Dan maar naar binnen, lang zo leuk niet, maar beter te zien.
Nu nog aan de grote lap zetten, misschien dit weekend...

Hoe het met mij gaat vragen jullie zich misschien af.... gelukkig wordt de pijn wat minder.
Nog 3 weken en dan nieuwe foto's maken in de hoop dat alles netjes aan elkaar gegroeid zit en ik weer mag bukken, fietsen, en wat in de tuin doen, want dat alsmaar binnen zitten is heel erg niet mijn ding :-(

Het wordt eindelijk mooi zonnig weer, dus gaan we ook een beetje van de zon genieten op het bankje in de voortuin.
Hoop dat jullie ook kunnen genieten van het zonnetje!
Liefs,
Floor

vrijdag 30 maart 2018

Hartelijk dank!

Hartelijk dank lieve lezers voor al jullie lieve reacties op mijn blog, per mail, en met de vele kaarten die ik heb gekregen naar aanleiding van mijn ongeluk waar ik in mijn vorige blogje over schreef.


Met magneetjes hang ik altijd de kaarten op de koelkast, en het lijkt nu wel of ik jarig ben, zoveel gezellige kaarten heb ik gehad.


Kreeg zelfs van Grietje uit Bolsward een mooie kaart met een schitterend lapje er bij!
Helemaal mijn smaak dat lapje. Lekker "stoffig" donker rood.
Heb er zelfs al een blokje van gemaakt, en ga het ook nog gebruiken voor een Jane blokje, daar past het ook prachtig bij.


Hier gaat alles erg moeizaam. Mijn man doet wat hij kan, maar het wordt hem ook vaak te veel.
Ik heb nog steeds veel pijn en ben snel moe. Dan moet ik weer gaan liggen.
Gelukkig heb ik deze lange grijpstok waarmee ik dingen kan oppakken die ik laat vallen, of die laag liggen, want bukken mag ik niet.
Af en toe doe ik een paar steekjes om de moed er in te houden, of loop een stukje buiten achter de rollator.
We krijgen aan alle kanten hulp van thuiszorg en vele super lieve buren.

Hopelijk gaat dat over een paar weken wat beter, want wat duren de dagen nu lang!
We klagen toch altijd dat de tijd zo snel gaat????
Nou, ik heb de oplossing gevonden hoor. Stort je van de trap en de dagen kruipen voorbij :-)
Toch maar niet doen.....


Natuurlijk zoals elk jaar gisteren op t.v. weer genoten van The Passion.
Wat een prachtig thema weer deze keer : "Ik zie jou".
Laten we elkaar zien, welk geloof of kleur we ook hebben.
Zo mooi dat in de Bijlmer, waar het zich dit jaar afspeelde, bijna 150 verschillende nationaliteiten samenwonen en dat ze elkaar elke dag weer "zien".

Heb een fijne week met elkaar!
Lieve groetjes,
Floor






dinsdag 20 maart 2018

Ziekenhuis.




Had dit weekend een uitje..... nee, niet een gezellig langweekend quilten, maar naar het ziekenhuis, dus verre van leuk en gezellig. Ben er bijna drie dagen geweest en gisterenmiddag thuis gekomen.



Ben vrijdagavond van de trap gevallen (ongeveer halverwege) en hard op de stenen vloer terechtgekomen.

Ik ging met twee handen vol naar beneden en gleed uit op een tree ondanks mijn schoenen met goede ribbelzolen en viel pardoes naar voren, er was geen houden meer aan.

Nadat Wim in paniek de buren had gebeld, werd ik met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht voor foto’s en een scan.

Een van mijn rugwervels is gebroken en drie ribben, dus heel heftig allemaal.

Omdat het nog netjes tegen elkaar zit hoefde de er niets aan gedaan te worden, dan 6 weken afwachten totdat het aan elkaar gegroeid is.
Gelukkig kwamen de meisje me opvrolijken...



Ondertussen mag ik niet bukken, tillen, rekken en fietsen, dus ben heel erg beperkt.

Het ergste is dat ik altijd voor Wim mijn man zorg en dat dit nu niet kan en hij nu meer dingen voor mij moet doen wat hij eigenlijk niet meer kan.

Moet veel rusten, afgewisseld met wat lopen met de rollator en korte tijd rechtop zitten, maar ondanks de pijnstillers heb ik veel pijn dus alles is moeilijk en erg vermoeiend.


Deze oude tuinstoel staat nu binnen en heeft de ideale stand voor mijn gebroken wervel en ribben.
Maar veel liever loop ik natuurlijk buiten met dat kleine bruine mormeltje op mijn schoot :-)

De dagen in het ziekenhuis heb ik Jody kunnen uitbesteden aan een hondenvriendin, en wordt er nu een schema gemaakt met wat mensen om Jody om beurten uit te laten, dus dat komt goed.

De thuiszorg komt nu om Wim te wassen. Ik kan nu ook geen boodschappen en huishouden doen, dus moet er extra hulp komen.

Al met al een zeer onwenselijke situatie voor ons, maar het is niet anders, een ongeluk zit nu eenmaal in een klein hoekje.

Hoop dat het na 6 weken weer helemaal goed is in mijn lijfje en dat mijn – toch al slechte conditie – weer kan worden opgebouwd.



Vind het heel lief als ik reacties krijg, maar ik kan helaas niet antwoorden, omdat te lang achter de laptop zitten niet goed is, en ook te vermoeiend, maar dat begrijpen jullie vast wel.


Lieve groetjes van mij vanuit huize  “Kreun en Steun”.

Floor

vrijdag 9 maart 2018

Pronkstuk.

Al een tijdje geen nieuwe aanwinst op poppengebied laten zien, maar daar komt vandaag verandering in.


Deze schoonheid, kleine Else van Schildpad heb ik alweer enige tijd geleden op eBay gekocht.
Is het geen plaatje?


Ze heeft een leren lijfje en is erg zeldzaam. Het is dan ook mijn duurste pop tot nog toe.
Omdat ik ook vaak mazzel heb met de aanschaf van poppen (echt soms een koopje!), mag het ook wel een keertje wat duurder zijn.


Als ik mijn kamer binnenkom, is het gelijk genieten als ik haar zie, met haar mooie fijne gezichtje en haarband.


Zo leuk die roze strik in haar haar. Dat vinden kinderen van nu ook weer leuk, maar dit mooie meisje is uit de jaren 30, toen waren haarbanden helemaal in, ook voor volwassenen (maar niet roze natuurlijk :-)


Heb haar Antoinette genoemd, zo'n oude deftige naam vind ik wel bij haar passen.


Een zilveren rammelaartje voor haar gekocht.


En ook een parelketting en -armbandje voor haar gemaakt.
Wat zit ze er toch mooi bij in haar oude nog originele jurkje.


Samen met de lieve Terriër van Steiff nog even op de foto.


Ben blij dat de kou inmiddels weer uit de lucht is, hoewel het schaatsen voor de kinderen hier op de fortgracht wel erg leuk was.


Pakken vogelvoer zijn er doorheen gegaan deze koude dagen, maar de kramsvogel had ook zijn zinnen gezet op dit appeltje.


Terwijl het musje links nog wat zaadjes oppikt, eet hij binnen de kortste keren het appeltje op.
(Foto's zijn "tig" keer uitvergroot, dus niet zo erg scherp)


Heb inmiddels al lekker wat gedaan in mijn tuin, dus het voorjaar mag losbarsten!


De eerste voorbereidingen zijn al getroffen :-)
Wens jullie een fijne voorjaarsweek.
Liefs,
Floor

vrijdag 23 februari 2018

Wordt er nog wel gequilt?

Er worden wel blogjes geschreven door mij, maar veel quiltwerk zien jullie niet voorbij komen.
Toch wordt er hier nog flink doorgewerkt hoor.


Dat doorquilten is natuurlijk alleen aan de blauwe Sylvia waar ik al een tijdje druk mee ben.
Maar ik wilde haar zo graag fotograferen in de sneeuw (mocht die nog vallen), dan kan ik de foto gebruiken als kerstkaart aan het eind van dit jaar.
Maar dan zou ze wel klaar moeten zijn en dat is ze nog lang niet.
Dus besloot ik de rand vast door te quilten.


Daarna natuurlijk het afwerken met een bies, zodat de foto e.v.t. gemaakt kon worden mocht er opeens een witte wereld zijn hier in Utrecht.
Dus randen gesneden...


De quilt netjes afgesneden....


Alles goed spelden, want omdat de rand niet uit blokken bestaat, kan het deze keer wel op de naaimachine.


Voor mij altijd wel een dingetje hoor.


Het tegennaaien doe ik natuurlijk wel weer met de hand.


Kijk, de quilt is nu helemaal klaar voor de sneeuw-foto!
Normaal kan je natuurlijk niet de rand er al aanzetten als het quilten verder nog niet klaar is, maar omdat alle blokken al opgesloten zitten doordat de sashings als eerste zijn gequilt, kan het deze keer wel.
Nu maar wachten op de sneeuw.....


Wat ik verder nog heb gedaan??? Eindelijk een grafsteentje gemaakt voor mijn lieve poes Yindee
Die inmiddels alweer ruim een jaar geleden overleden is.


De steen lag al die tijd al in mijn atelier, maar het beginnen duurde wel even.


Best leuk geworden. Nu ligt hij dan eindelijk op het grafje mijn mijn lieve poes.


Ik mis haar altijd nog als ik boven zit, want naast dat het mijn quiltkamer is, was het ook haar plekje. Het enige plekje in huis waar ze zich veilig voelde.

Wens jullie een fijne week toe en vergeet je niet goed warm aan te kleden als je naar buiten gaat.
Liefs,
Floor