Weer iets nieuws!

Nu mijn kipjes-quilt gezellig aan de muur hangt, vind ik wel dat ik aan iets nieuws kan beginnen.
Dat doen quilters graag hè, aan iets nieuws beginnen.....
Eigenlijk ben ik al een paar maanden geleden aan de voorbereidingen begonnen.
Wilde namelijk een eigen ontwerp maken.
Eerst werd er gezocht naar een middenstuk met een vaas met bloemen.
Dat zie je vaak in antieke quilts, en dat wilde ik ook.
Kon niets vinden naar mijn zin (toen had ik het boek van Di Ford nog niet).
Overal zoeken en uiteindelijk in een oude agenda vond ik een plaatje naar mijn zin.

Precies wat ik zocht. Alleen was het een heel klein plaatje en natuurlijk geen patroon.
Dat moest ik dus zelf maken.

Dus het kleine plaatje (zie rechts in de agenda) steeds vergroten, totdat het de goede grootte had voor een blok van 50 x 50 cm.

Zo te zien vindt Yindee het helemaal niets, want ze schudt heftig haar kopje, dat betekent: nee.
Jammer dan.... ik vind het wel mooi Yindee, niet mee bemoeien dus.

Daarna het patroon overtrekken met behulp van mijn grote lichtbak op de mooie creme stof.
Toen kwam het leukste werk natuurlijk... lapjes uitzoeken en knippen en spelden, en weghalen, en nieuwe knippen, en nog eens kijken.... net zolang totdat het naar mijn zin was:

En daar hangt hij dan, al weken.... Keurig opgespeld te wachten totdat de eerste lapjes worden genaaid.
De stofjes heb ik op een oud stuk laken gespeld, dat werkt makkelijker. Kan ik ze stuk voor stuk er afhalen en op de originele stof naaien.
Alleen dat laatste gebeurd maar niet. Heb last van een soort van blokkade om er aan te beginnen.
Welk lapje moet eerst? Zal het me wel lukken? Heb nog nooit zoiets gemaakt....
"Je kunt het best", zegt een stemmetje binnen in mezelf.
"Ik weet niet hoor, ziet er zo moeilijk uit, durf er niet aan te beginnen", zegt een ander stemmetje.
Ze hebben het nog niet uitgevochten....
Ondertussen geniet ik ook al van de opgespelde lapjes hoor, ziet er eigenlijk zo ook al mooi uit niet?
Misschien is dit lange weekend wel een mooi moment om er mee te starten.... wie weet....

Afgelopen zondag kreeg ik dit mooie boek cadeau voor Moederdag van mijn oudste zoon en schoondochter.
Het is een uitgave van Happinez (je weet wel van dat mooie blad).
Vol met foto's en tekeningen en prachtige uitspraken over moeders en moederliefde.
Zo'n mooi boek doet een moederhart goed, ben er heel erg blij mee.
Over moederliefde gesproken....

Deze foto staat in het laatste nummer van het blad van het Wereld Natuur Fonds.
Een echte foto, dus geen geplak. Een ranger in Oeganda heeft alles zien gebeuren en ook de foto gemaakt.
Deze leeuwin had de moeder van dit jong gedood en deels opgegeten, toen dit moederloze jong nietsvermoedend naar de leeuwin toe liep en naar melk ging zoeken.
De leeuwin wist niet goed wat ze er mee aan moest en nam het beestje mee naar een veilige plek tussen struikgewas. Ze was er heel voorzichtig en liefdevol voor.
Echte moederliefde dus, heel bijzonder.
Alleen jammer dat er daarna een andere leeuwin langs kwam die wel nog honger had.... :-(
De natuur is hard, maar ook liefdevol....

Fijne (zonnige?) Pinksterdagen en liefs van mij,
Floor

Nieuwe mandjes.

Toen de kipjes-quilt klaar was verleden week, kon ik weer lekker verder met de mandjes.
Ik heb de blokken weer eens bij elkaar gelegd, zodat je een beetje kan zien hoe het gaat worden.

Heb ze nog netjes twee bij twee gelegd, maar dat blijft natuurlijk niet zo.
Moet ook nog eens bedenken welke kleur ik voor de tussenrandjes ga kopen.
Misschien rood... of blauw... of groen... weet het eigenlijk nog niet, eerst nog maar doorgaan, want ik ben nu op de helft.

Deze zijn dus nieuw en was best een prutswerkje, want die blokjes zijn maar 1,5 x 1,5 cm klein.
Maar het zijn weer heel gezellige mandjes geworden.

En dan deze! Op het patroon kwamen er vierkante blokjes uit de mandjes springen, maar dat vond ik maar niks, dus maakte ik er klosjes van, past toch beter bij een quilt nietwaar?

Vandaag was het door de regen niet zo mooi, maar gisteren wel!
Zoals elk jaar weer een paardenbloemenfeest in het park naast mijn huis.

Dat is dus elk jaar weer genieten van dat vrolijke geel.
Straks is het tijd voor de boterbloemen, ook al zo leuk.

Ook uitgebloeid zijn ze mooi. Misschien nog wel mooier, zo kunstig als die pluizenbol in elkaar zit.
Deden jullie dat vroeger ook toen je klein was? Heel hard blazen... zoveel pluisjes als er bleven zitten, zoveel kinderen kreeg je later.
Er bleven vaak heel veel pluisjes zitten.... oeps wel een heel druk gezin.
Gelukkig was het maar bijgeloof, maar toch bleven we het doen.

"Ja baasje, nu heb je wel genoeg foto's gemaakt, gooi maar weer eens met de bal, ik sta maar te wachten"
Mijn lieve oude Terra is nog steeds gek op ballen opvangen en terugbrengen.

Nog eentje Terra, want deze vind ik ook zo leuk: madeliefjes.... alleen de naam is al zo lief...
Weet nog steeds zo'n leuk gedichtje dat ik als kind geleerd heb over madeliefjes:

The world is very old,

and sometimes sad.

But, when the daisies come,

the world is glad.

Zo, nu weer verder met mijn mandjes. Fijne zondag gewenst!

Floor

Kipjes zijn klaar!

Mijn kipjes-quiltje was gisteren helemaal af.
Maar voordat ik het daar over heb, wil ik eerst jullie hartelijk bedanken voor de vele lieve berichtjes en mailtjes die ik kreeg naar aanleiding van mijn vorige berichtje over de quilt die ik destijds maakte ter herinnering aan mijn overleden zus. Heel fijn dat medeleven!

Nu dus weer een affo, de kipjes in Hollandse ruitjesstofjes.
Het patroon is van Els Feteris en stond in de Quiltmania nr. 76.
Zij gebruikte wel heel andere kleuren en ook zonnebloemen i.p.v. tulpen.
Ook heb ik het patroon een heel stuk verkleind.
Waren haar kipjes 25 x 20 cm, de mijne zijn maar 10 x 8 cm. Krielkipjes zeg maar.

De twee mandjes met eitjes waren een beetje kaal, maar gelukkig vond ik in de naaimand nog een klein stukje kant, precies genoeg voor de twee mandjes, staat wel leuk zo.

Deze twee kipjes zijn gezellig aan het babbelen, dat hoort zo in een kippenhok hè?
Lijkt wel een quiltbee die twee dames.
De oogjes heb ik van piepkleine knoopjes gemaakt.

Maar de dames kletsen niet alleen, nee ze leggen ook al lekkere eitjes..... (wel een beetje groot eigenlijk...)
Heb natuurlijk al een eiermandje om ze in te doen als ik ga rapen in het kippenhok, je moet overal op voorbereid zijn toch?

Toen ik aan de onderrand begon, van kleine blokjes, waren de ruitjes stofjes op een bepaald moment op.
Eigenlijk wilde ik de Hollandse bloemstofjes die ook in het pakketje zaten niet gebruiken, maar er zat niets anders op. Maar achteraf vind ik het eigenlijk heel leuk die afwisseling.
Een echt Hollands bloementuintje voor de kipjes.

Kijk, zo hangen ze gezellig naast de oude kast.
Mijn hele leven wil ik al kippen hebben, maar het kwam er nooit van, en nu is het ons te zwaar om zo'n hok schoon te houden, dus het zit er niet meer in.
Nu heb ik ze dus maar aan de muur, ook leuk.

Had ik jullie laatst nog dat prachtige boek vol met - deze-wil-ik-ook-maken-quilts van Di Ford laten zien, nu kreeg ik dit mooie boek weer binnen.
Deze is van Petra Prins en An Moonen. Wederom een prachtige uitgave van Quiltmania.
Wel voor mij met een minder - wil-ik-maken- gehalte, maar toch een aanwinst voor de boekenkast.
Het staat hier in mijn atelier in een leuk (kook)boekhoudertje, gekocht bij Blokker.

Mooie quilt deze, met de geapliceerde levensboom in het midden.
Heerlijk om naar al die mooie quilts te kijken.
Ze zijn zo mooi gefotografeerd in het Openlucht museum in Arnhem.

Nu hebben we van de week wel kunnen genieten van de inhuldiging van onze nieuwe koning met zijn leuke koningin aan zijn zijde, maar wij hebben zelf een koningin hoor!
Kijk onze kleine Sydney van 1  1/2 is ook gekroond tot koningin.
Niks dure jurk, gewoon in spijkerbroek, lekker modern niet? Ze is maar wat trots op haar eigen kroon!

Verleden week viel op een avond hier in heel Utrecht-Zuid de stroom uit.
De hele avond zonder stroom, dat valt best tegen, want ja, alles gaat toch op stroom tegenwoordig?
Dus geen t,v, of c.d.'s en toen het wat later werd (dus donker), ook geen licht.
Geen licht...... hoe moet dat dan met mijn patchwork? ? ?

Wat dacht je? Dat moet toch gewoon doorgaan?
Dus een hele rits kaarsen op de leuning van de bank gezet, en mijn makkelijke 4-patch blokjes er bij gepakt en gewoon naaien.....
Kan toch zeker niet een hele avond zonder  :-) .....

Groetjes,
Floor

Zusje.

Vaak lees ik op verschillende blogs over een zus waar dan samen leuke dingen mee wordt gedaan.
Ik had ook een zus, maar deze week was het alweer 10 jaar geleden dat ze op 60 jarige leeftijd is overleden.
Het kan dan "al" 10 jaar zijn, maar ik mis haar nog steeds.
Ter herinnering aan mijn zus Nora (ze noemde zichtzelf Noortje) heb ik in 2008 deze kleurige quilt gemaakt.

We hebben natuurlijk onze jeugd samen doorgebracht, maar toen hadden we nog niet zoveel samen.
Zij hield van lezen en ik was altijd aan het knutselen. Samen met de 5 jaren leeftijds verschil (zij was de oudste) maakte dat we niet veel samen deden.
Maar dat veranderde toen ik een tiener werd.

Leuk is ie hè! De sterren zijn van Kaffe Fasset stoffen, de enige keer dat ik die kocht.
De quilt stelt de hemel voor en elke ster is iemand die daar is heen gegaan.

De sterren op de buitenrand zijn zielen die net aankomen, en de lege plekken zijn voor zielen die nog moeten komen. Zo had ik het bedacht toen ik de quilt ging maken.

Mijn zus had natuurlijk haar eigen ster. In het midden heb ik de tekst afgedrukt die zij op een mooie bos bloemen had laten bevestigen die ik van haar kreeg na haar overlijden. (Had ze via een vriendin van haar geregeld).
Die tekst ontroerd me nog steeds, elke keer als ik hem lees.....

Nog even op het hekje van de tuin voor een mooi overzicht.
Weet je wat zo leuk is?

Pas toen ik hem ophing, zag ik dat er naast haar ster een lege plek was.
Een lege plek..... natuurlijk voor mij, dan kunnen we de schade weer inhalen en lekker bijkletsen.
We hebben namelijk wat afgepraat.
We hebben jaren samen op hetzelfde kantoor gewerkt in dezelfde typekamer.
Toen mijn man en ik een groot huis kochten is zij daar ook gaan wonen en hebben we 17 jaar lief en leed gedeeld in dat huis.
Toen we verhuisden zagen we elkaar toch nog elke week en vaak ook nog even bellen.
Samen op vakantie, samen op familiebezoek, samen dagjes uit, samen huilen en heel veel lachen, ze paste op onze kinderen... kortom ze was er altijd.
Een enkele keer denk ik nog wel eens: "moet ik even aan Nora vragen".... ze wist toch immers alles van mij en alles van vroeger?

Deze foto's staan hier naast me op het bureautje dat van haar was en waar ik op mijn laptop al mijn berichtjes schrijf. De rechtse, van ons samen in onze tuin is 2 dagen voor haar dood gemaakt.
Ik kijk er elke dag naar.
Al wil ik dolgraag lekker met haar bijpraten, ook wil ik wel 90 jaar worden om alle mooie quilts te kunnen maken die ik nog in gedachten heb, en te genieten van het leven en van iedereen die me lief is.
Maar ik weet zeker dat ze wel op me wacht en dat ze af en toe bij me is.
Dag lieve zus, dit blogje is voor jou!

Quilttentoonstelling van de Lekstekers in Lopik.

Afgelopen donderdag, vrijdag en ook nog vandaag was de grote quilttentoonstelling van leden van de quiltbee De Lekstekers in Lopik. Er hingen meer dan 100 quilts!
Omdat ik daar ook een paar jaar lid van ben geweest mocht ik ook nog 5 van mijn quilts inleveren, wat ik erg leuk vond.
Heb natuurlijk de tentoonstelling samen met mijn man bezocht.

Bij binnenkomst werden we hartelijk welkom geheten door twee leden van de bee, en kregen we thee en koffie met taart of cake (ook zelfgemaakt!)

(Helaas zijn al mijn foto's door onbekende oorzaak niet scherp geworden.
Heb ze nog bewerkt met een fotoprogramma, maar dat heeft niet echt tot een goed resultaat geleid.
Dus daar moeten jullie maar doorheen kijken.)

Naast mijn Japanse blauwe quilt hingen 4 prachtige quilts, waarvan er één wegklapbare delen had zodat de quilt als het ware steeds kon veranderen van uiterlijk.
Erg mooi gemaakt.

Even naar links kijken en daar was ook al zo veel moois te zien!

Mijn man kijkt met veel belangstelling naar deze mooie sampler.

Ook waren er 2 winkeltjes aanwezig die mooie lapjes verkochten.
Ik was deze keer braaf :-) helemaal niets gekocht...

Gelukkig dachten andere vrouwen daar anders over en werd het drukker bij de kraampjes.

Ook hadden de Lekstekers een eigen verkoopkraampje opgezet, met lapjes en hebbedingetjes die de leden zelf gemaakt hadden.

Nog een paar van mijn quilts die hangen tussen de prachtige quilts van de andere leden.
Wat heeft iedereen hard gewerkt, en wat een mooie quilts zijn daar uit voort gekomen!

Nog een paar doorkijkjes met weer prachtige quilts.

Ik dacht eigenlijk: "zo'n tentoonstelling, je zorgt voor wat panelen en daar hang je dan de quilts aan en klaar". Oeps! Wat heb ik me daarin vergist!
Heb op afstand (per mail) steeds de voorbereidingen gevolgd over de voortgang van de tentoonstelling, en ik moet zeggen: wat een organisatie was dat!
Maanden van voorbereiding en veel werk verrichten gingen er aan vooraf.
Lange lijsten met wie wat en wanneer doet.
Wat hebben die vrouwen en ook veel van hun mannen - onder leiding van Helma - keihard moeten werken om dit voor elkaar te krijgen Mijn complimenten hoor!

Ook leuke patchwork tasjes waren er te bewonderen.

Heb natuurlijk maar een selectie van mijn foto's op mijn blog gezet, anders wordt het wel erg veel om te lezen en te kijken.
Dus steeds maar een overzichtsfoto laten zien.
Maar deze quilt vind ik zo grappig dat ik er apart een foto van heb gemaakt.
Er zitten ook allerlei naaispulletjes op genaaid.
Echt een quiltje om op te hangen in je quiltkamer.

Tot slot kregen we ook nog een quiltshow van een aantal grote quilts, die niet op de panelen pasten. Heb er drie uitgezocht:

Twee mooie Amish quilts en een prachtige scrap-quilt vol met strookjes van allerlei stofjes met zachte kleurtjes. Echt een quilt om onder weg te kruipen vind ik.

Ik wil hierbij mijn bewondering uitspreken voor het vele werk dat iedereen heeft verricht en mijn petje afnemen voor zoveel organisatietalent!
Fijn dat het door het grote aantal bezoekers die drie dagen een groot succes is geweest, en fijn dat ik daar ook aan mee mocht doen.
Lieve dames en heren hartelijk dank voor al dit moois!