Bee in Lopik en Japans blauw.

Woensdagochtend was de laatste bee in Lopik bij "De lekstekers".

Het was druk, bijna iedereen was aanwezig op deze laatste bee voor de zomerstop.

Ja natuurlijk - ik zei de gek - was er ook, een beetje onderuitgezakt, want ik was erg moe,
en zo te zien kwam er ook weer een opvliegertje langs :-)
Ik denk dat ik daar tot mijn 80ste last van houd......

Het was leuk om te zien waar iedereen mee bezig was, of gemaakt had.

Zelf had ik mijn mini-vingerhoedjes meegenomen.

We waren allemaal weg van de kleine mandjes. Dus even vragen hoe ze dat precies had gedaan met dat plakken met lijm....

Even met elkaar overleggen, of gewoon gezellig in een quiltboek bladeren....

Maar het meest van al werd en gekletst, want wat hebben vrouwen elkaar toch veel te vertellen!
(Foto's van de bee zijn gemaakt door Helma de Jongh Ravestein)

Thuis ben ik natuurlijk ook druk. Mijn applicatie mini-quiltje schiet lekker op, ik werk daar met veel plezier aan.
En elke avond een stukje quilten aan mijn Amish quilt.

Maar ik werk soms ook aan mijn Japans-blauwe quilt, dus die wordt steeds een stukje langer.
Misschien valt het jullie op, maar ik heb er - op aanraden van dames op de bee in Utrecht - rode driehoekjes tussen gezet, om de quilt wat spannender te maken.
Ook komt er nog een rode bies tussen, of omheen, dat weet ik nog niet.

In de tuin is het dit jaar een feest van Vingerhoedskruid. Jaren achtereen lukte het niet om ze te krijgen.
Ze zaaide zich wel uit, maar de mini plantjes werden direct door de slakken opgegeten.
Dit keer hadden ze blijkbaar andere kost, want ze bleven staan, en ik kan nu genieten van deze prachtplanten, met in bijna elke bloem wel een dikke bij of hommel.

Maar kijk dit eens! De paksoi uit eigen moestuin doet het geweldig, en vanavond hebben we deze lekkere jongen (of meisje?) opgegeten. Lekker met oesterzwammen, vega-stukjes en pasta.
Wij eten het vaak, even roerbakken met van alles er doorheen, snel, gezond en lekker.

Tot slot nog een overlijdingsbericht..... :-(
Dit lieve kleine kwetterbekje -zo noem ik jonge meesjes omdat ze zo leuk kwetteren- vloog de verkeerde kant op, tegen ons raam...... op slag dood. Zo zielig toen ik dat warme vogellijfje in mijn hand hield. Heb hem of haar nog even in een dichte doos gelegd, in de hoop dat ze alleen maar een beetje bewusteloos was, maar helaas, het leven kwam niet meer terug en nu ligt ze begraven  in de tuin.....wat jammer toch van zo'n mooi jong leventje.....

Nee, ik kan jullie niet in tranen achterlaten, dus nog maar een foto dan om je weer een beetje op te vrolijke.
Dit mooie gedichtje over quilten stond in de nieuwsbrief van de Medische Missie Zusters (juni 2012). Prachtig hè, dus eigenlijk is quilten een soort van meditatie.....

De huisjes op hun bestemming.

Vandaag, precies 40 jaar geleden, lag ik in bed. In het kraambed wel te verstaan.
Mijn kleine jongste knulletje van toen is in die 40 jaar flink gegroeid en dus vandaag jarig.
Gisteren vierde hij dit heugelijke feit en natuurlijk waren wij er ook.
En er gingen twee quilts mee naar Almere, ten eerste de huisjes voor Sydney onze jongste kleindochter.

Zo is hij geworden, met een leuke vrolijke rand er omheen.

Mijn schoondochter Moonique vond hem erg mooi geworden.
Maar ja, wat zou kleine Sydney er van vinden? Zij moest hem toch ook goedkeuren.

"Is deze mooie lap met huisjes helemaal voor mij oma"? Lijkt ze hier te vragen.

"Oh, wat leuk, allemaal beertjes!"
Gelukkig, de kleine meid was direct enthousiast!

Het etiket op de achterkant.

De Japanse poppenquilt, die ik aan Moonique had beloofd, was door omstandigheden nog steeds niet in haar bezit. Nu kon ik hem dan eindelijk aan haar geven, en gelukkig was deze grote meid ook heel enthousiast!
Die krijgt een mooi plaatsje in hun huis, en ik ben blij dat hij een goede bestemming krijgt.

Trouwens... misschien hebben jullie ook het Quiltnieuws van het Quiltersgilde, want daar staat mijn Japanse poppenquilt op het "Prikbord" (rechts) samen met nog zo'n zelfde quilt (links) die ook heel mooi is, maar weer anders door de andere stoffen.
Die rode quilt links is van Carla van de bee in Utrecht en naast mijn quilt een foto van de kleindochter van Truus, een mail-quilt-vriendin van mij, met een zelfgemaakt quiltje.
Wat een toevalligheid allemaal op één pagina!
En.... verderop staat er een stukje over "De Lekstekers", de quiltbee in Lopik, waar ik ook elke maand naar toe ga.

Ik ga nog even door hoor met mijn kleindochters! Als jullie het saai vinden, dan gewoon klikken op het rode kruisje bovenaan haha!
Ach, die kleine, dat gaat zo hard! Ze is nu alweer 8 maanden jong en staat al vrolijk in de box. Hoewel ze er veel liever uit is om over de grond te kruipen en alles te ontdekken en in haar mond te stoppen.

"Hè, daar is Indy ook, kunnen we fijn samen spelen..."

"Maar het liefst speel ik toch met mijn grote zus Lois"!

"Zij vindt mij ook heel erg leuk".

                                                                                  (Foto: Moonique Vogel)

"Zo gek is dat toch niet? Wij zijn een heerlijk stel.... toch? "
Ja, hoor lievertjes, dat vinden opa en oma ook!

Kunstwerk, hagel en veel haren op mijn Amish quilt.

Wat een weertje hè! Eigenlijk wel een beetje te warm naar mijn smaak, maar beter dan regen en kou.
Dus dat is veel in de tuin zitten met de lapjes of met een boek, zoals op dit kunstwerk dat mijn man van mij maakte deze week.

Niet dat mijn man kan schilderen of tekenen hoor (tenminste dat zegt hij), maar gemaakt met zijn ipad.
Gewoon een foto gemaakt terwijl ik lekker zat te lezen in een boek over oude mola's, en dan bewerken met de powercam app.
Als digibeet natuurlijk geen idee wat het is, maar ik vind het resultaat heel leuk en apart, dus wilde ik het jullie even laten zien.

Dat warme weer had wel tot gevolg dat hier (Utrecht dus) woensdagavond noodweer los barste!
Een hagelbui met grote stenen, wel een half uur lang. In die tijd was er 30 mm gevallen.
Die hagelstenen hebben veel schade aangebracht in m'n tuin. Alles lag platgeslagen en deze plant met zeer grote bladeren van wel 40 cm, en ook mijn Hosta, waren totaal aan flarden. De hagelstenen zijn er gewoon doorheen gegaan en alles is stuk en gerafeld.

Ook mijn pas nieuw gekochte Hortensia lag er zielig bij.
Ja de natuur is soms hard, daar is niks aan te doen.
Dat wordt restaureren, afknippen en bladeren vegen in mei.

Ondanks de warmte heb ik toch wat geprutst met de mini lapjes voor het mini applicatie-quiltje dat ik aan het maken ben.
Viel me wel wat tegen, alles is zo klein dat ik het vaak moest uithalen om het netjes te krijgen, maar uiteindelijk ben ik toch wel tevreden.
Links de geknipte lapjes die ik vorige keer al had laten zien, rechts het resultaat na uren noeste arbeid met zweterige handjes. (Die lange steeltjes met de bloemen horen een beetje gebogen hoor).

Ondertussen was mijn Amish quilt klaar en kon ik beginnen aan het doorrijgen.

Dat was ook een erg warm werkje, want in mijn quiltzolder werd het 30 tot 32 graden.
Dus 's morgens vroeg maar af en toe een stukje doen.

Mijn eerste sterretjes zijn al gequilt. Lekker zo'n warme quilt over mijn knieën!
Maar wel leuk om af te wisselen met het patchwork en applicatiewerk.
alleen.........

Waarom is mijn kat altijd aan het verharen als ik met donkerblauw bezig ben?
Of is het nou andersom.........?

Fijn, iets nieuws!

Dit leuke blokje (10,5 x 10,5 cm) ligt al heel lang, geknipt en wel, op mijn quilttafel te verstoffen:

Wat ziet het er schattig en fleurig uit, en ik had steeds zin om er aan te beginnen, omdat ik het appliceren zo miste na mijn Japanse poppenquilt.

Maar nu mijn mini-vingerhoedjesquiltje klaar is en boven mijn mini-bureautje gezellig hang te zijn, werd het tijd om de lapjes ter hand te nemen.

Dit miniatuur-quiltje gaat het worden: Rose of Sharon (50 x 50 cm). Ik vind het zo'n mooi patroon!

Heerlijk dat ik het hele patroon zo op mijn grote lichtbak kan overtrekken op de ondergrondstof, kan ik straks goed zien waar ik welk onderdeel moet vast naaien.

Zo ziet het hele getekende quiltje er uit. Nu nog alle kleine mini lapjes knippen in de juiste vorm.

Zo, het geknipte middenstuk is klaar, de rest komt later wel.
Vanmorgen geen tuinweer, want het regende hier erg, maar aan het einde van de middag heerlijk in de tuin in de zon gezeten om de eerste groene steeltjes vast te naaien, leuk, leuk, leuk!

Was zo lekker bezig.... bijna vergeten om Terra uit te laten. Gaan jullie mee even genieten van het prachtige park tegenover mijn huis?
Het is weer fluitekruidtijd!

Maar ook boterbloemenfeest!

En kijk eens hoe mooi het boomschors er uitziet van deze oude Italiaanse populier!
Er staan 6 van die prachtige grote lange statige bomen in "mijn" park.

Ik kan het niet laten, maar van dit plekje maak ik elk jaar weer een foto.
Zo mooi! Die oude rij eikenbomen, met het fluitekruid er onder, en dan de zon die er door schijnt.
Is het geen plaatje?
Vaak sta ik hier even stil te kijken, meer heeft een mens soms niet nodig.
Dit was echt een geniet dag, en ik wens jullie ook heel veel van die heerlijke "genietdagen"!

Lapjes knippen Mrs. Vigor, en sneeuwballen in de tuin.

De antieke stofjes lagen maar te piepen, en ik was ook niet meer te houden, dus het moest er maar eens van komen: een beginnetje maken met het knippen van mijn Mrs. Vigor quilt.
Leuk, leuk, leuk!

Het begin is er, het middenstuk is al geknipt! Ik heb de stofverdeling iets rustiger gedaan dan het patroon, anders wordt het me te onrustig om naar te kijken. Jullie weten inmiddels wel dat ik daar snel last van heb.

Wat zijn het toch een mooie lapjes hè, ik kan er tijdens het knippen echt van genieten.

Het zijn heel wat patroondelen, dus voorlopig ben ik nog wel even bezig gelukkig. Gelukkig ja, want het moet niet te snel gaan, lekker langzaam genieten....
Ik heb het hele patroon 25% verkleind, omdat de quilt anders als hij klaar is nergens bij mij op de muur past, en ik vind het leuk om deze straks op te hangen.

Op naar de volgende rand dan maar!

Jullie hadden nog een foto te goed van de mooie met kralen geborduurde lapjes die van mijn opa geweest zijn die kleermaker was (zie vorig logje). Deze kralen lapjes zijn ruim 70 jaar oud en erg teer.
Ik kon vorige keer geen foto's meer plaatsen, omdat de ruimte vol was volgens Blogger.
Dat kwam hoorde ik van Jeannet omdat mijn fotobestanden te groot waren, en dat ik op mijn fototoestel kon instellen dat ik ze kleiner wilde.
's Avonds heb ik me maar over de gebruiksaanwijzing gebogen en zowaar, het is gelukt!
Ik heb nu kleinere foto's, dus minder opslagruimte. Nogmaals bedankt Jeannet voor de adviezen.

Kijk eens wat ik vanmorgen op de lapjesmarkt heb gekocht! Een heerlijke grote rol fiberfill. Ik kan voorlopig vooruit!

Met mijn tuin gaat het ondanks de lage temperaturen heel goed.
Het Akeleien-feest is weer begonnen. Alles kleurt weer heerlijk blauw, alleen zo jammer dat het te koud is om daar op het bankje te zitten.
Misschien moet ik maar een klein quiltje maken voor mijn blote dame, want zij heeft het vast erg koud.

Wat zijn ze mooi zo dichtbij... de bijen zijn er ook gek op en vliegen af en aan.
Maar dit logje ging toch ook over sneeuwballen?

Ja, die zijn er in mijn tuin, in grote getalen! Gelukkig niet van die koude ijsballen, maar van zachte bloempjes dicht bijelkaar groeiend tot een bal.
Eigenlijk zonde dat ze daar hangen in regen en wind.

Daar kunnen er best wat vanaf, dus hup een flinke bos geplukt en in een mooie witte vaas gezet.
Zo kunnen we er ook binnen van genieten....

Mijn schatten.

Als ik een stukje ga schrijven over mijn schatten, denken jullie natuurlijk dat het over mijn kleindochters gaat.
Dat zijn ook schatten, dat is waar, maar toch gaat dit logje over andere schatten.

Deze schatten bedoel ik, in de loop van de jaren verzameld in dit mooie kastje wat mijn man een hele tijd geleden voor mij heeft gemaakt.

Op de kleine glazen plankjes liggen mooie steentjes die ik gevonden heb en kleine doodshoofdjes van vogels en onze cavia. Ik vind doodshoofdjes erg mooi. Vast een gekke afwijking?

Hier wat schelpjes, stukjes mooi hout en dode bladeren met een mooie vorm.
Toen ik nog schilderde verzamelde ik dat om als voorbeeld te dienen. Nog steeds na 15 jaar erg mooi gebleven.

Boven in mijn quiltkamer heb ik nog zo'n kastje met mooie spulletjes. Ditmaal een oud medicijnkastje uit een ziekenhuis.

Op deze plankjes o.a. mooie veertjes van Vlaamse gaaien, dode vlinders, popjes van vilt, en prachtige schelpen.

Daar boven wat mooie schilderijtjes en mijn verzameling edelstenen.

Mijn grootste schat is dit prachtige kralenlapje dat nog van mijn opa is geweest. Dus zeker wel zo'n 70 jaar oud. De conditie is erg slecht, het is bijna verteerd, soms vallen er kraaltjes af, dus voorzichtigheid is geboden.
Mijn opa van moeders kant was klerenmaker en deze versiering kwam van een jurk. Vast een hele dure geweest.
Ik heb er nog twee die ik wilde laten zien, maar meer foto's mogen er niet op dit logje voor Blogger.
Als je gratis blogt, heb je niet zoveel ruimte, dus die foto's laat ik jullie later nog wel eens zien.
Ik moet eens leren om collage-foto's te maken.... maar ja ik ben een digibeet hè.......