donderdag 3 april 2025

Veel werk in de tuin.

Zoals elk voorjaar heb ik weer reuze zin in de tuin.
Maar het kost me steeds meer moeite om de tuin voorjaarsklaar te maken en alle oude stengels af te knippen.
Zo af en toe weer een stukje doen en uiteindelijk kwam het einde in zicht.
Maar er was nog een stuk waar het me niet lukte om aan te beginnen, was gewoon te veel werk.


In dit stuk staan heel veel grassen. Begon met eentje, maar ze zaaide zich uit en ik liet het maar groeien.
Maar het afknippen van het dode gras werd me elk jaar te veel.
Dus ik besloot dat ze er allemaal uitgespit moesten worden, ondoenlijk voor mij.

Op een dag kwam er een mevrouw langs mijn voortuin lopen waar ik aan het vegen was.
Ze bood me na een gesprekje spontaan aan om me te helpen om het gras in de achtertuin weg te halen.


Ik kende haar niet echt, maar één keertje gezien in het park, maar ze kwam me helpen en spitte alle grassen uit  mijn tuin.
Zie haar eens hard werken, wel 1,5 uur!
Wat een lief mens, heerlijk toch!


Een stuk kaler zo, daar moesten natuurlijk nieuwe planten in.
Ik wilde liever wat struiken, dus op naar Intratuin.



Wat een genot om daar rond te rijden op mijn scootmobiel, zoveel vrolijke bloemen!


De eerste struikjes staan in de grond.
Wel heel vaak gieten, want de grond is gortdroog.


Gelukkig bloeit er ook al hier en daar wat, zoals de Anemoontjes die zich elk jaar uitzaaien zodat ik er steeds meer krijg.


De mooie bloeiende katjes aan mijn Wilgenboompje.


En wat te denken van de drukte bij mijn bijenhotel? Het is een gezoem van jewelste.
Ze worden wel een beetje boos als ik er langs loop, maar solitaire bijen schijnen niet te steken.


Hoe blauw kan blauw zijn!


Maar inmiddels is mijn Wilgenboompje uitgebloeid en moet hij gesnoeid worden.


Voor mijn verjaardag heb ik van Theo deze mooie handige snoeischaar op accu gekregen.
Die kwam nu goed van pas.
Ik weet het: pas op je vingers, want die knip je zeker doormidden als je die tussen de messen krijgt.


Kan allemaal in de bruine klikko.


Ach, wat zielig, het is een knotwilgje geworden...
Komt vast goed over een tijdje.


Gelukkig heeft het Krentenboompje het overgenomen, zodat er altijd wat te genieten valt.


Ik hou van foto's maken en dat doe ik heel veel, ook in het park zoals jullie weten.
Vaak staat daar roerloos een reiger bij de sloot.
Nu stond ik heel stil te wachten totdat hij er vandoor ging.


En ja, op het juiste moment geklikt!
Had met mijn eenvoudige mobiel al heel ver ingezoomd, en daarna deze foto nog "uitgeknipt", dus kwaliteit is het niet, maar ik vind de foto toch heel apart, en zo mooi die bewegende vleugels.

Ben veel bezig aan mijn blauwe mandjes quilt en die nadert het einde, dus die zien jullie de volgende keer.
Geniet nog maar van het zonnetje en van het buiten zijn.
Liefs,
Floor



donderdag 20 maart 2025

Lente !!!!

Vandaag is de echte lente begonnen en gelukkig doet het stralende weer mee.
Ik was vroeg genoeg begonnen aan mijn lente werkje, maar zoals wel vaker, blijft het liggen zodat ik nu nog moest doorwerken om het vandaag af te krijgen.


Het is een lief en lente-achtig werkje geworden. (Geen quiltje)
Het liggende meisje heb ik overgenomen uit een boek van Janet Bolton, maar de rest is eigen ontwerp.
Ze ligt in het park in het gras en geniet van de voorjaarsbloemen, het Fluitenkruid, Boterbloemen en Madeliefjes.


Zo begon het een tijdje geleden. 
Alle stofjes neerleggen op ware grootte om te kijken of dat leuk werd.


Daarna kon ik beginnen met het vastnaaien.


Na de randen het meisje eerst maar opnaaien, nu alles geknipt met een kleine naadtoeslag.


Zo steeds een stukje verder, hier wordt het Fluitenkruid met zwart garen geaccentueerd.


Het meisje is klaar, het gezichtje geborduurd met zwart garen.


Het Fluitenkruid bestaat uit uitgeknipt kant.


Grappig vlindertje.


De kleine gele geborduurde steekjes stellen de boterbloemen voor, want er mag met dit soort werkjes naar hartenlust geïmproviseerd worden.
Dat heb ik ook met de stelen van het Fluitenkruid gedaan. Die zien er in het echt natuurlijk heel anders uit.
Het leuke van dit werk is juist ook dat niks precies moet "zoals het hoort", maar dat is tegelijk mijn valkuil, het kost me veel moeite om dat los te laten.



Kijk, het kleine werkje staat op een kastje in de gang samen met een beeldje van een geel met blauw meesje, past er helemaal bij.

Om het blogje van vandaag af te sluiten hieronder een mooi lente gedichtje van Anouk Kragtwijk:

LENTE.
Ik heb de lente ingeslikt
Mijn hart kleurt tulpenrood
De eerste zonnestralen van het jaar
Vallen als vlinders in mijn schoot
Het regent vinken, mezen, mussen
In mijn buik leggen ze allemaal een ei
En de wind die laat ik waaien
Ruikt naar koeien in de wei.

Liefs,
Floor

donderdag 6 maart 2025

De tuinherinneringsquilt is klaar!

Het heeft even geduurd, maar mijn tuinherinneringsquilt is klaar.
Het quilten viel wat tegen, zodat er steeds meer gequilt moest worden om het mooi te krijgen.


Ik heb heel veel mooie herinneringen aan mijn 3 volkstuinen, de tuin bij ons huisje in het bos, mijn tuin bij het vorige- en bij mijn huidige huis.
Altijd met plezier in gewerkt en van genoten.
Helaas staat het werken in mijn tuin nu op een heel laag pitje, maar kan ik nog wel genieten van de zon en de bloemen.
Maar deze quilt is ook leuk om naar te kijken, een quilt vol mooie herinneringen.


Dit was ons huisje op de laatste volkstuin hier niet ver vandaan.
Wat liggen daar een hoop uren werk en plezier...
De kipjes heb ik nooit gehad hoor, maar was wel altijd een grote wens van mij.
Die wens is tenslotte ook een herinnering.


Kijk, dat moet ik voorstellen, natuurlijk zo'n 100 jaar geleden toen ik nog een jonge fitte vrouw was. 😍
Wat genoot ik altijd van het planten van nieuwe plantjes, vooral als ze zelf gezaaid en opgekweekt waren.
Hier zie je goed al die duizenden quiltsteekjes...


Veel bloemen gehad op mijn tuinen, Dahlia's en Lathyrus bijvoorbeeld. 
Grote bossen gingen mee naar huis.


Alleen als je een volkstuin hebt weet je hoe leuk en lekker het is om verse groenten te oogsten en te eten.
Bonen, wortels, bietjes, uien en tomaten, ze staan er allemaal op, maar er was natuurlijk veel meer, daar kan ik met gemak een hele quilt van maken.


Vogels.... gelukkig heb ik die hier nog steeds in overvloed.
Jammer genoeg zijn er ook elk jaar meer poezen.
Vanuit het asiel mag je alleen nog twee kittens meenemen, dus loopt het aantal hier snel op.


Gereedschap.... menig mens met een tuin wil daar liever niet iets mee doen, maar ik geniet nog het meest van werken met dat gereedschap, zo fijn om de tuin voorjaarsklaar te maken, of in de zomer het een en ander te snoeien.


Eenjarige potplanten zijn ook zo leuk, ze bloeien namelijk de hele zomer lang!


Lathyrus... wat hebben we daar van genoten!
We hadden grote lange rekken bespannen met touw waar ze langs groeiden.
Vele tentoonstellingen bezocht en Wim heeft zelfs prijzen gewonnen met de mooiste die hij had.


Kijk, dit is een oude ingelijste foto die op zolder staat.
Wim als de Lathyruskoning...




Daar hangt ie nu.... toch nog een beetje genieten van alle herinneringen.
Heb de quilt zelf bedacht maar alleen het blok van het huisje zelf ontworpen en voor de rest plaatjes van het internet gehaald.

Momenteel geniet ik ook wel van mijn tuin hoor, maar het lukt me vrijwel niet meer om er in te werken.
Regelmatig ga ik een kwartiertje aan de slag zodat de dode plantenresten weg zijn.
Ik ben ook zo superblij met het heerlijke weer!
Vroeg in de ochtend is het koud, maar even later is het genieten.
Genieten jullie mee van de zon?
Liefs,
Floor


dinsdag 18 februari 2025

Alweer de blauwe mandjes....

Misschien wordt het een beetje saai om alweer de vorderingen van de blauwe mandjes quilt te laten zien, maar ik ben er nu eenmaal elke dag een uurtje mee bezig, dus ja, dan gaat het snel.
Heb de laatste 4 mandjes gemaakt, die laat ik straks even zien, maar ik heb inmiddels ook de smalle blauwe rand en de bredere lichte geruite rand er omheen gemaakt.


Een beetje frommelig, moet hem nog strijken.


Heb wat bedacht om de slingerrand met de bloemen af te tekenen op de stof.
Eerst de top vastplakken op de tafel.


Ik heb geen patroon, dus de slingerrand vanaf de foto steeds verder vergroot, net zo veel als ik de mandjes vergroot had.
Er op plakken ....


... en met potlood op de rand tekenen door de dunne lijn die ik uit het papier had geknipt.


Misschien niet zo goed te zien, maar hij staat er prima op, samen met de stippen die aangeven waar de bloemen moeten komen.
De blaadjes voeg ik later toe.
Even de laatste vier mandjes laten zien:




Grappig deze bloemen gemaakt van een stofje met haantjes er op 😃


Nu zelf biasband maken voor de slingerrand...


Eerst smalle reepjes stof snijden van 1,5 cm.


Dan weer oefenen met de biasmaker van 6 mm.
Voorzichtig en heel langzaam er doorheen halen en met de strijkbout er direct achter om de vouwen strak te krijgen.


Kijk, zo krijg je na enige oefening een mooi smal biasbandje van eigen stoffen.
Voorlopig geen blauwe mandjes meer hoor, ga nu verder met het quilten van de Tuinen herinneringsquilt die nu bijna af is.

Vandaag weer een bitterkoude dag, maar ze beloven  van de week heerlijk voorjaarsweer!
Ik verheug me op het warme zonnetje 🌞
Liefs,
Floor