zaterdag 14 maart 2020

De laatste pop????

Het is alweer een jaar geleden dat ik schreef over mijn nieuw aangeschafte Schildpad poppen.
Natuurlijk heeft deze verzamelaar niet stil gezeten.
Het leukste van verzamelen is toch immers het zoeken naar nieuwe objecten?
Dus laat ik de aanwinsten van het afgelopen jaar maar eens zien...


Dit prachtige Schildpad popje met lange blonde vlechten is mijn laatste aanschaf van 2019.
Heb haar Linda genoemd en ze is 40 cm.


Mijn blog heet deze keer "De laatste pop?" omdat het mijn bedoeling is dat dit mijn laatste pop is van mijn verzameling. Heb nu 115 Schildpad poppen en ongeveer 12 poppen van een ander merk.

Mijn broer in Berlijn (ook een poppenverzamelaar) zit nu te lachen, want hij denkt te weten dat ik dat toch niet volhoud.... maar het is nu half maart, dus ik heb het toch al 2,5 maand volgehouden, knap hè broertje?  :-)


Dit schatje met haar kale veel geknuffelde neusje heb ik Joke genoemd, ze is 46 cm.


Deze vind ik door dat jurkje wat ze draagt wel een beetje op een ouderwets dienstmeisje lijken.
Heb haar Geertje genoemd en ze is ook 46 cm.


Deze Barbel van Schildpad, is een replica uitvoering van de jaren 80. Die verzamel ik eigenlijk niet omdat ik ze minder mooi vind, maar ach, eentje hoort er toch bij vind ik.
Doortje is ook 46 cm.


Dit is Marcha van 35 cm met haar leuke blauwe jurkje.
Tot zo ver de Schildpad poppen van 2019


Dit popje is van een onbekend merk, maar ik vind haar gezichtje zo lief. Ze mag als Petra door het poppenleven.


Weer eentje met vlechten, maar nu donker, een Hans Volk pop.


Margriet, Linda en Petra, zitten nu gezellig samen op een plank in mijn poppenkamer.
Vond het voor de afwisseling wel eens leuk om poppen met echte haren te kopen.

Mijn voornemen om geen poppen meer te kopen werd verleden week wel erg op de proef gesteld toen ik samen met Theo op visite ging bij mijn poppenvriendin Eva.


Zij heeft een schitterende verzameling vrijwel gave poppen. Voornamelijk Schildpad.
Hier een deel van de lange plank...


...hier het andere deel. Ze stond zo enthousiast te vertellen dat ze niet stil kon blijven staan haha...


Ook nog een hele kast vol met de wat kleinere popjes, maar er staan prachtige popjes bij, echt genieten om naar te kijken.


Deze mooie Schildpad pop kom je maar zelden tegen, ik heb haar helaas niet in mijn verzameling.


Deze wel, ook zo'n schatje.
Ze heeft ongeveer net zo'n grote verzameling als ik, maar laat hier maar een deel zien.


Toen ik naar huis ging kreeg ik van haar dit mooie jurkje voor mijn popje Astrid, die ik ook nieuw heb, maar zonder jurkje gekocht.
Nu zit ze mooi aangekleed bij de andere.

Best moeilijk hoor om niets te kopen, want ja, ik blijf soms (regelmatig) toch kijken op Marktplaats en de wekelijkse poppenveiling van de veilingsite Catawiki.
Maar ik ben sterk haha!!!


Wie ook sterk is... mijn tuinman die een nieuwe paal in mijn schutting kwam zetten.
Moest wel zo af en toe helpen, dat was niet zo leuk meer toen het opeens heel hard begon te regenen.
Maar samen waren we sterk :-) dus staat ie weer stevig.

Wens jullie een heerlijke zonnige lenteweek toe!
Liefs,
Floor








dinsdag 3 maart 2020

Daar zijn de Kersenmuisjes weer!

Het is lang geleden dat ik wat liet zien van de Kersenmuizenblokjes.
Keek even bij mijn oude berichten, dat was in oktober!


Dus de hoogste tijd dat ik het volgende blok laat zien.


"Meten is weten", dat is zeker waar, want als we willen weten hoe groot een quilt moet worden, of hoeveel stof we nodig hebben.... we meten wat af!


Maar op deze manier komt het (bijna) altijd helemaal goed.



Hebben jullie wel gezien dat er op dit blok tweelingmuisjes te zien zijn? Wat zijn ze schattig hè.
Waarom ze in de ringen hangen?
Op de kersenmuisjes quiltschool hebben ze natuurlijk ook een gymnastiekzaal. En om het nuttige met het aangename te combineren leren ze meten in de gymzaal.
(Nou vraag ik me eigenlijk wel af wat het nuttige is en wat het aangename....  :-)


Nog een blok dat ik klaar heb.


Deze heet Show and tell.
Daar zijn we allemaal gek op is het niet?


Als we een quilt af hebben is het zo leuk om die aan de anderen van de bee te laten zien. Je mag ook best trots zijn als je weer een mooie quilt af heb.


Het lijkt wel of dit muisje toch een beetje twijfelt of de anderen haar quilt wel mooi vinden.
Ja hoor leerling Kersenmuisje, we zijn trots op je!


Waar ik ook een klein beetje trots op ben, is deze foto.
Maakte hem gisteren in het park. Het is een Aalscholver die bezig is om zijn vleugels te drogen zodat hij weer omhoog kan vliegen de boom in.


Even een beetje dichterbij....
Eigenlijk best gek dat zijn verenpak niet waterdicht is zoals bij andere watervogels, maar dat komt (heb het even opgezocht) omdat ze heel diep en lang duiken om aan vis te komen, en dat gaat beter met een nat verenpak omdat ze anders een te groot drijfvermogen hebben.
Zo heeft de natuur overal een oplossing voor.
Dat is trouwens één van mijn vaste uitdrukkingen:  "Voor alles is een oplossing".

Wens jullie fijne dagen met veel zon, daar hebben we allemaal wel zin in denk ik.
Liefs,
Floor




woensdag 19 februari 2020

Nieuwe hobby.

Een nieuwe hobby... heb ik daar dan nog wel tijd voor????
Nou.... eigenlijk niet, maar ik wilde dit al jaren.
Een aquarium met tropische visjes.
Vroeger hadden Wim en ik een groot aquarium. Nou ja, ik genoot en Wim deed het werk :-)
Maar uiteindelijk verdween dat en de laatste jaren kon hij dat natuurlijk niet meer.

Het begon op een goede dag toch weer te kriebelen en ik besloot eens te zoeken op Marktplaats, want tweedehands is beter dan alles maar nieuw kopen toch?


Ik wilde een vrij kleine en ook een onderkast om de draden, tijdklok en spulletjes in op te bergen en vond dat al snel hier niet zo ver vandaan.
Eerst moet je het wat inrichten en dan 14 dagen wachten, want in vers water gedijen de visjes niet.


Zo kan het dan zomaar gebeuren dat de tijd niet snel gaat en dat 14 dagen opeens heel lang duren.
Wilde natuurlijk graag visjes kopen.
Het ziet er hier nog erg kaal uit.


Eindelijk.... ik kocht nog wat meer plantjes en de eerste visjes.


Al kijkende ontdekte ik dat ze allemaal hun eigen "karaktertje" hebben.


Je hebt rustige die een beetje afwachtend zijn, en de stoere die denken dat het hele aquarium van hen is.


Zo gezellig om ze heen en weer te zien zwemmen vanaf de bank.


Zo af en toe kocht ik weer wat nieuwe visjes.


Deze soort zijn mijn lievelingetjes, ze scharrelen zo gezellig over de grond.
Ik noem ze buikschuivertjes, maar ze hebben ook een prachtige Latijnse naam.
 

Natuurlijk heb ik er ook werk aan, want alles moet worden schoongehouden, maar het is net tuinieren maar dan onder water :-)


Nu ik het over tuinieren heb.... ik moest nodig aan de slag want alles is al zo aan het uitlopen.


Na een uurtje werk ziet het er gelijk wat beter uit.


Een andere droge dag maar weer verder...


Tja, afval genoeg, maar het knapt er zo lekker van op.
Volgende week maar weer eens verder.


Tot slot nog even deze kleine schat laten zien die ik verleden week bij Trekpleister kocht.
Zo'n klein poezenbeest kan ik natuurlijk niet voorbij gaan zonder haar in mijn mandje te leggen.

Of ik nog wel aan quilten toe kom?
Natuurlijk wel, maar dat laat ik jullie een andere keer weer zien.
Geniet van de lapjes en van het a.s. voorjaar, de vogeltjes zijn al druk in de weer.
Liefs,
Floor

maandag 10 februari 2020

De William Morris top is af!

Heb de laatste tijd hard gewerkt aan mijn blauwe quilt van de William Morris stoffen.
De officiële naam is de stapelquilt.
De top is nu klaar.... of eigenlijk moet ik zeggen, hij WAS klaar.


Deze foto is genomen toen ik dacht dat hij af was. Een effen blauwe rand erom vond ik mooi en rustig.
Liet hem zien op de laatste bee en hij werd van alle kanten "goedgekeurd".


Maar toen ik naar huis wilde gaan zag ik in de winkel deze randstof liggen.


Even wat dichterbij.... ja, het is een William Morris randstof in dezelfde kleuren blauw!


Het enige waar ik een beetje mee zat, was dat er naast het mooie bloemen patroon ook een uiltje in  zat.
Dat zit rechtop, maar met de onderste en bovenste rand komt dat uiltje op zijn zij te liggen.
Maar ik kon het niet weerstaan, dus toch maar gekocht.


Na een paar dingen uitgeprobeerd te hebben...


..... besloot ik om toch de blauwe rand er maar weer af te halen.


Zo, vond ik het mooier, dus snijden maar en weer steekjes maken.


Toen de randen er aan zaten, was ik dik tevreden over het resultaat. Jody ook, maar ze vond het niet zacht genoeg, ze wacht wel tot dat hij gequilt is....
Nog eventjes geduld hoor Jody!


Laat jullie nog even een paar delen van de stoffen dichtbij zien...





Echt genieten van de mooie voorstellingen vind ik.
Ze verkopen bij Carol Cox veel William Morris stoffen met de meest prachtige kleuren.... nee Floortje nu NIETS meer kopen! :-)


Deze stof had ik nog liggen voor de achterkant. Wel een andere sfeer, maar de kleur past er goed bij.


Alles klaar gelegd zaterdag zodat ik de volgende ochtend gelijk kon starten met wat ik niet het leukste werkje vind, het doorrijgen van de quilt.


Maar ach, met een gezellig muziekje er bij gaat het lekker en is het zo op de tafel wel een ontspannend werkje.


Zo ziet de top er nu uit. De slapende uiltjes vallen niet echt op, en ik ben er reuze blij mee!
De eerste steekjes zijn inmiddels gezet. Ga hem quilten met cirkels, een mooie tegenhanger voor al die rechte vormen.

Leuk dat jullie weer op mijn blog waren, ik wens iedereen fijne dagen.
Liefs,
Floor