zaterdag 20 juli 2019

Quiltles.

Nee, quiltles heb ik niet meer nodig. Nou ja, het is altijd voor verbetering vatbaar natuurlijk, maar ik ben tevreden hoe het gaat.
Ben lekker bezig om mijn kleine Jane door te quilten.
Maar de muisjes van mijn kersenmuizenquilt kunnen nog wel een lesje gebruiken.


Daarom wordt ook daar les in gegeven, wel zo nuttig als je op een quiltschool zit.


Het muisje heb ik precies zo overgenomen van het patroon van Ingrid van Supergoof, maar het quiltje zelf heb ik wat veranderd, realistischer gemaakt zeg maar.
Vind het altijd wel leuk om er iets eigens aan toe te voegen.


Alle verschillende blokjes van het quiltje krijgen een nummer omdat het wel precies zo aan elkaar genaaid moet worden.
Alle lapjes liggen nu in de goede volgorde...


Heerlijk om zo lekker bezig te zijn met de patronen en de stofjes.


Voor dat laatste heb ik hulp gehad van mijn quilthulpje Leentje. 
Het enige nadeel is dat zij eigenlijk alleen van roze lapjes houdt.


Dat mocht voor mij niet, maar deze in het midden met de witte stipjes moest er perse in, anders zou ze me nooit meer helpen zei ze, dus ja wat doe je dan....


Kijk het kersenmuisje met de kersen in haar oren eens hard werken! Ze mocht zelfs een roze bloesje aan, natuurlijk op het verzoek van Leentje.


Ik ben weer blij met mijn blok en ga maar weer eens aan de slag met de volgende, dat gaat over de kniples. Ook heel belangrijk, want vinden we het niet allemaal moeilijk om de schaar te zetten in een prachtig nieuw stofje?


Heb momenteel 6 blokken klaar. De blokjesrand komt overal nog omheen als ik weet hoeveel ik er ga maken en de volgorde heb bepaald.
Weet wel dat ik ze niet allemaal maak, want de quilt wordt me dan veel te groot.
Zoek gewoon de allerleukste uit.


Omdat mijn vijvertje opeens heel erg vies was en erg stonk heb ik het leeggeschept en opnieuw gevuld.
Toen kwam ik opeens dit salamandertje tegen. Zo'n schatje!
Hoop dat ie het verse kraanwater lekker vindt, maar dat vieze water leek me ook niet bevorderlijk voor zijn gezondheid.


Verleden jaar was Wim helemaal weg van deze pas geplante plant (Thalictrum Delavayi) in onze tuin.
Nu hij weer is gaan bloeien merk ik weer hoeveel ik hem nog mis.


We genoten zo van de tuin en van de zomer. Veel meer kon hij ook niet meer, maar ik heb fijne herinneringen aan die laatste zomer samen.


De Lathyrus, zijn lievelingsbloemen bloeien volop...


… dus maar flink wat plukken voor bij zijn foto, kan hij een beetje meegenieten en ik ook natuurlijk.

Wens jullie een mooie zomerse week toe, wordt wel erg heet, dat is misschien wat minder...
Lieve groetjes,
Floor







zaterdag 13 juli 2019

Zandsculpturen en meer...

Verleden week zijn we naar de mooie zandsculpturen in Garderen geweest!
Ik kan niet anders zeggen dan dat het zeer de moeite waard is om er heen te gaan, het is nog tot november te bezichtigen.


Deze schatjes wijzen je de weg.
Het is elk jaar, en dit keer was het thema "Reis om de wereld", ging dus over het wereld gebeuren, wereldleiders en verschillende culturen.

Laat maar gewoon een klein gedeelte van de vele foto's zien die ik gemaakt heb:







Zo mooi gemaakt die vrouwen met de kruiken op hun hoofd, moet je die gezichten zien!
Zelfs de stof van de sjaals om hun hoofd is gedetailleerd weergegeven.


Hier was ik ook weg van, de kledenverkoper flirt met die vrouw...


… in de hoop er nog een te verkopen.



Ook al zo'n prachtige kop!


Er was ook nog een thema "Weet je nog"? Met allemaal voorstellingen van vroeger.
Deze uil kennen we natuurlijk allemaal.


De val van de muur in Berlijn.


Onze eigen Loekie de Leeuw, waar is hij gebleven?
Het was tevens ook een wedstrijd, je kon een lijst invullen en proberen alle thema's over vroeger te raden.
Erg leuk om iedereen om je heen te horen raden, want niet alles was zo makkelijk.


Omdat het dit jaar het Rembrandt jaar is, was daar ook aandacht aan besteed.
In de houten beeldentuin stonden deze prachtige levensgrote poppen uitgehouwen uit hout.


Maar natuurlijk was het schilderij ook nagemaakt in zand.


Hier kwamen we ook nog langs, een zandbak met dat speciale rivierzand wat ze gebruiken om de beelden te maken...
De verleiding was heel groot om daar even mijn eigen beeld te gaan maken... toch maar doorgelopen.
Nee, dat hart lag er al 😃


Toen kwamen we in een hele grote hal waar de achtermuur bestond uit een prachtige voorstelling van een oerwoud.
Kom maar even dichterbij kijken...








Om stil van te worden toch?
Zo knap hoe dat allemaal gemaakt is uit zand zo vol met kleine details. Echt de moeite waard om te gaan kijken.


Er was ook een beeldentuin bij met betonnen beelden. Daar zag ik deze levensechte poes.


Mee naar huis natuurlijk. 🤩
Kijk dat smoeltje, zo heerlijk tevreden als alleen een poes kan kijken.

Na dit leuke uitje gebeurden er deze week diverse verdrietige dingen waarbij de nodige tranen gevloeid zijn.


Onder andere dat Theo zijn lieve hond Nino moest laten inslapen.
Hij was al een tijdje ziek, viel elke week flink af en ondanks alles wat de dierenarts geprobeerd had werd hij niet beter.
Altijd zo verdrietig om afscheid te moeten nemen van je maatje waar je 11 jaar lief en leed mee gedeeld heb. 😪

Gelukkig ook nog wat fijns te melden:


Sydney, mijn jongste kleindochter heeft haar A diploma gehaald!
Iedereen is trots op haar natuurlijk.


Gisteravond met twee vriendinnen voor de derde keer naar de musical Mamma Mia geweest hier in Utrecht. Heerlijk zo'n avondje uit je bol gaan! (Nog tot september!!!)

Wens jullie een fijne week toe met veel mooie momenten.
Zoals ik vanmorgen... heb de eerst rijpe braam in het park geplukt. Zo vroeg al!
Nee, geen foto, heb hem gelijkt opgegeten haha!

Liefs,
Floor

zaterdag 6 juli 2019

Nieuw (tussendoor) project(je).

We kennen het allemaal... de verleidingen.
Wat een mooi patroon, wat een mooie stofjes... even één blokje proberen om te kijken hoe het wordt.


Hoe ik er bij kom om dit blokje te maken? 


Het begon met het kopen van deze prachtige blauwe William Morris stoffen, ik heb ze jullie al eerder laten zien.
Geen idee wat ik er mee zou gaan doen.


Dat veranderde op slag, toen Marion bij ons op de bee verleden maand deze prachtige top liet zien die ze net af had, gemaakt van Japanse stoffen, echt een plaatje!
De naam is Stapelquilt, wat ik eigenlijk een beetje armoedige naam vind voor zoiets moois.


Toen kwam deze in de etalage bij Carol Cox, gemaakt door Lieke. Andere stoffen, andere kleuren, maar ook zoooo mooi! Natuurlijk was ik gelijk verkocht.


Even op Google gezocht, het blijkt een patroon te zijn uit Quilt & Zo, nr. 42.
Ik heb dat blad niet, maar besloot het patroon zelf te tekenen vanaf de foto.


Eigenlijk wordt deze quilt - omdat de smalle tussenstrookjes lastig te naaien zijn - op rasterquick vastgenaaid.
Omdat dit moeilijk quilten is, je haalt het immers daarna niet weg, besloot ik om het op de gewone patchwork manier te doen.
In plaats van 1 cm tussenstrookjes, vond ik het mooier om 5 mm tussenstrookjes te maken. 
Ach ja, waarom zou je het niet nog een beetje moeilijker maken... 😝


Maar goed.... na blokje één moest een volgend blokje natuurlijk ook uitgeprobeerd worden, dat was tenslotte anders.


Omdat blokje 3 weer anders was, werd die ook weldra geboren.
Wat komen de stoffen prachtig uit...


Het vierde blokje was de laatste in de variaties, leuk al die verschillen.


Omdat het quiltje bij mij niet zo groot wordt (heb de blokken ook wat kleiner gemaakt) het laatste blokje ook dan maar. Die is al geweest, maar komen allemaal weer terug natuurlijk.


Ben heel blij met het resultaat, en vanmorgen op de bee vonden de dames het ook erg mooi geworden. 
De breedte is nu 58 cm, en wordt straks nog wat breder door een lichte rand er omheen.
Ik heb er al een leuk plekje voor, dus ben bang dat dit tussendoortje gewoon tussendoor blijft komen. 

Het begint hier in Utrecht net een beetje te regenen, heel welkom voor de tuin!
Wens jullie een fijne zomerweek toe.
Liefs,
Floor

P.S.: uiteindelijk zat er maar 4 mm regen in de regenmeter, jammer!