Ben gek op kipjes.

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik op mijn blog en per mail kreeg op mijn vorige berichtje over de ziekenhuisopname van mijn man.
Hij is na 8 dagen weer thuis, maar het gaat helemaal niet goed, maar er kan verder niets meer worden gedaan, dus wachten we af of hij nog een treetje hoger komt de komende weken.
We hopen er het beste van, meer kan je niet doen.

Omdat de nieuwe Quiltmania maar niet komt, ben ik gezellig in de oude nummers gaan snuffelen en kwam toen deze leuke kipjes tegen.

Ik ben gek op kipjes en vind deze quilt dan ook erg leuk.
Nu heb ik boeken met miniatuurquilts, maar nee ik wilde deze, maar dan in het klein.
Dus het patroon verkleind en aan de slag met mijn flannelen lapjes die ik nog had.
Maar het werd helemaal niet naar mijn zin.....

Dus heb ik een stapeltje 10 x 10 cm lapjes gekocht van oud-Hollandse stofjes.
Leuk, want dan heb je 50 lapjes van 25 verschillende stofjes.

Toen lekker knippen en uitzoeken welke kleur waar komt en of de kipjes naar links of rechts moesten kijken.
Er ziten ook twee mandjes in met eitjes.... ja, want dat doen kipjes hè, eitjes leggen!
Zien jullie daar helemaal geen kipjes in? Mmmmmm, ja erg duidelijk is het nog niet....

Maar als ik er even wat rode kammetjes en snaveltjes aanleg, en een oogje, dan lijkt het direct op een kip!
Als ik er een mini naadje aanknipte (en het staartje dwars) kon het kipje net uit een 10 x 10 cm lapje.
Het blokje meet nu 8 x 9,5 cm.

Er is ook al een mandje klaar met verse blauwe eitjes (beetje bleek op de foto helaas)...

Voor mijn verjaardag had ik ook nog geld gehad van een vriendin, daar heb ik dit boek voor gekocht:

Een erg mooi boek. Er staan nieuw gemaakte quilts in die zijn gemaakt van antieke Bunschoten-Spakenburgse stoffen.
Ze hebben afgelopen jaar op een tentoonstelling gehangen in Spakenburg, en daar is nu een boek over gemaakt.
Zal jullie een paar mooie foto's laten zien:

Kijk, best een moderne quilt, maar wel van oude stofjes van moeders jakjes. Prachtig toch?

Het boek is niet in de winkel te koop, maar alleen te bestellen bij:
Quiltboek@gmail.com en kost 19,95 plus verzendkosten.

Tot slot een foto van mijn privé tortelduifje in mijn nog steeds kale wintertuin.
Ik kon met mijn toestelletje niet meer inzoomen (even klik voor groter), maar hij zit op mijn zelf geschilderde Aboriginal grafpaal die ik op het grafje van één van mijn poezen heb gezet.
Ze zit daar vaak, of op het puntje van het voederhuis.
Het is een echt paalzittertje.... en dan maar wachten op lekkere zaadjes.....

Mijn eerste mandjes zijn klaar.

Het gaat niet goed met mijn man. Hij ligt sinds donderdag weer in het ziekenhuis en heeft het erg benauwd.
Vandaag heb ik een dagje vrij. Mijn broer, schoonzus en zoon zijn vandaag op bezoek.
Mijn man en ik mailen vaak hoor, dus ben ik op de hoogte van het wel en wee (vooral van het wee...).
Hij ligt momenteel alleen op een kamer wegens besmettingsgevaar, hij heeft een virus opgelopen, en dat is voor hem erg gevaarlijk.
Hoop dat het snel allemaal weer wat beter gaat.
Het is voor mij ook allemaal erg vermoeiend, maar gelukkig heb ik 's avonds nog even tijd voor mijn geliefde lapjes.
Nu dus ook even tijd om te bloggen en mijn eerste mandjes te laten zien, die ik de afgelopen weken gemaakt heb.

Dit zijn de eerste twee. Jullie hebben ze al gezien toen ze net geknipt waren, maar nu zijn ze dus klaar.
Twee maal hetzelfde patroon gebruikt, met verschillende lapjes.
Dat doe ik steeds zo, erg leuk die afwisseling.

Dit zijn de volgende twee blokken die ik gemaakt heb.
Is leuk werk om de stofjes uit te zoeken.

En dan deze twee, zijn ze niet enig!
Zo'n leuk modelletje, en die stofjes komen ook leuk uit zo.

De zes mandjes die ik nu klaar heb bij elkaar.
Zoals je ziet heb ik verschillende lichte achtergrond stoffen gebruikt om het wat spannender te maken..... spannender? dat is eigenlijk niks voor mij! Ben nu eenmaal een behoudend typje...  :-)

Kijk, dit zijn de achtergrondstofjes die ik heb uitgezocht (nou... zo spannend is dat nu ook weer niet...).
De kleine patroontjes die er in zitten hebben verschillende kleuren, zoals blauw, groen en rood.
Even klikken, kan je het misschien beter zien.

Voor mijn 65 ste verjaardag had ik van mijn kinderen en schoonkinderen geld gekregen om een mooi horloge te kopen bij de juwelier.
Door de kou was er nog niets van gekomen, maar van de week zijn man man en ik toch op een ochtend even naar de stad gegaan om iets moois uit te zoeken.
Het ging toen al niet goed met hem, maar het is gelukkig toch nog gelukt.

Deze schoonheid heb ik uitgezocht. Ik ben er heel blij mee, en denk steeds aan ze als ik kijk hoe laat het is (ook zonder horloge zijn ze in mijn gedachten hoor).

Zo, nog even van dichtbij laten zien (lijkt heel groot zo, maar ik heb maar een heel smal polsje). Mooi dingetje hè? Gaat mijn leven lang mee zei de juwelier. Hoop dat dat nog een hele tijd is, zodat ik er nog lang van kan genieten.
Daarna zijn mijn man en ik nog even heerlijk gaan lunchen.
Dat was heel lekker en gezellig en een mooie afsluiting van ons "uitje".
Ik moet er nog vaak aan denken nu hij zo ziek is......

Japans blauw is klaar!

Als mijn Japanse blauwe quilt klaar was, wilde ik deze graag in de sneeuw fotograferen, dat leek me wel mooi.
Nou, sneeuw hebben we genoeg gehad, dus geen punt zou je zeggen.
Maar..... hij was toen nog niet klaar...
Verleden week vrijdagavond was het dan zover, de laatste steekjes... maar helaas, geen sneeuw.

Maar toen ik zondagochtend wakker werd en uit mijn raam keek.... sneeuw!
Normaal ben ik daar helemaal niet zo blij mee, maar nu dus wel.
Snel aankleden, ontbijten en met de quilt onder mijn arm naar het park.
Had de quilt net zo neergelegd, toen en een hond aankwam.
Die zag ik te laat doordat ik druk was met mijn fototoestel.
Hij tilde z'n poot al op, maar ik was nog net op tijd..... pffff.... bijna een gele stink quilt...

Nog maar even doorlopen naar het mooie hekje dat om de paddenpoel staat, daar komt het zo mooi op uit vind ik.
Bedankt sneeuw, ga nu maar weer weg.... (en dat gebeurde later ook.)

Snel naar huis, want ik kreeg het koud.
Hier nog even een stuk van de achterkant laten zien.
Dat is flanel met patchwork opdruk. Het was wit, maar dat heb ik in een theebad geverfd tot beige, zodat het mooi bij de voorkant past.

Ik heb de quilt in een zig-zag vorm doorgequilt, maar daar zie je eigenlijk weinig van, dat is wel jammer, maar ach, de stofjes maken alles goed toch?
Het is een lekkere bankquilt geworden, waar je fijn onder kunt kruipen.
Nu alleen nog een paar banken er bij kopen, want waar laat ik anders al die quilts?

Het patroon op de rand heb ik uit een boek met quiltpatronen gehaald.
Die kan je dan zelf vergroten en er een mal van maken.
Vanmorgen naar onze gezellige zaterdagochtend-bee meegenomen, waar hij erg in de smaak viel.
Heb ook nog een stapeltje leuke 10 x 10 cm lapjes gekocht voor een mini-quiltje dat ik wil maken en ik ben ook druk met mijn manden-quilt.
Maar morgen eerst mijn Mrs. Vigor dubbelen, want ik wil nu wel weer eens gaan quilten!
Heerlijk toch al die projecten, maar daarover volgende week meer....

Keuzes maken.

Op les bij Carol Cox weer met een nieuw quiltje begonnen.
Eerst moesten we natuurlijk het patroon tekenen.

Dat viel nog niet mee. Dit is een kwart van het quiltje, dus één blok.
Ik had het eerst aan alle kanten gelijk getekend, maar het is niet gelijk.
Daar waar het kruisje staat (rechts onder) is het anders, dat wordt straks het midden.
Later thuis gaan bedenken: wat voor stofjes zal ik gaan gebruiken.

Op speciaal verzoek van Esmee, kleindochter van Annie (ook van les) laat ik Charlotte maar helpen een keuze te maken, daar is ze goed in hoor.
Ze vraagt steeds als ze bij oma Annie komt: "staat Charlotte weer op de computer"?
Dat vindt ze zò leuk namelijk.
Nou lieve Esmee, vandaag staat ze er weer op hoor, kan je weer lekker lezen.

Met het spiegeltje er bij krijg je een indruk hoe het quiltje gaat worden.
Omdat het wel wat op een edelsteen lijkt, koos ik voor paars.
De sterren in dit patroon komen zo mooi uit.
Maar is dit het wel......? Charlotte was er ook niet helemaal tevreden over, ze vond het een beetje saai.
Tja....... misschien heeft ze wel gelijk....

Deze combinatie met paarse stoffen vindt ze al wat beter.
Het is wat spannender.
Ik heb dit blok wel op halve grootte op papier geplakt hoor, anders kost het steeds veel stof.
Maar...... het blijft toch ook wel een beetje saai vinden we.
Even verder zoeken tussen de lappen....
Dan weer knippen en plakken......

Hè Charlotte wordt enthousiast van het patroon in het rood!
Ik eigenlijk ook wel, best wel leuk die combinatie van zwart met rood,  niet zo saai.
We hadden ook nog groene lapjes uitgezocht, maar misschien hou ik het wel zo.....
Toch maar even knippen en plakken, je weet maar nooit.......

Ooooohhhh, zeggen we allebei tegelijk!
In het groen is het ook mooi....
"Jeetje had het nu maar niet laten zien... nu moeten we kiezen... en kiezen is moeilijk...."
Charlotte wikt en weegt.
Ik doe dan weer de rode en dan weer de groene onder het spiegeltje......
We weten het niet..... komen er niet uit.....

"Ik kan het niet, ik kan het niet, ik word hier gek van"! roept mijn kleine aapje.
Kan me er wat bij voorstellen..... het is moeilijk als je twee dingen mooi vindt.
Toch heb ik een hele lichte voorkeur voor het groen. Het is zo lekker rustig en zacht van kleur...

"Oeps, ik ben echt gek geworden, ik zie opeens drie apen!
We zijn nu met z'n vieren, en dat kan toch helemaal niet!".

"Kom mee Charlotte, weg bij die spiegel, we gaan naar beneden en vragen daar advies".
Mijn man keek dus ook 4 x keer in het spiegeltje en viel ook op het rode en groene blokje.
Maar het groene had toch zijn voorkeur, net als bij mij.... dus de keuze was gemaakt!

Dit is dus mijn eerste blok van de vier geworden.
Was een heel prutswerk om dat in elkaar te krijgen, vaak haakse hoeken die genaaid moesten worden, want anders lukte het niet.
Ben trouwens smoorverliefd op dat groene stofje met die kringeltjes.... zo mooi.... net als of het al 100 jaar oud is.
Trouwens, over keuzes maken gesproken...

Dit is de laatste foto van onze volkstuin (nu in winterstemming natuurlijk).
We hebben onze tuin vandaag opgezegd.
Onze gezondheid laat het niet meer toe om het bij te houden,  we kwamen er steeds doodmoe vandaan, en dat is niet de bedoeling, het moet wel leuk bljven natuurlijk.
Heel erg jammer, we hebben al bijna 40 jaar een volkstuin gehad en er veel en vaak van genoten, maar een mens moet keuzes maken in het leven, dus is het nu einde verhaal...

Dag huisje "In den bongerd".....
Hoop dat we snel een koper voor je vinden, die net zoveel plezier heeft van de tuin als wij gehad hebben....

Mrs. Vigor's quilt-top is klaar!!!

Eindelijk is het dan zo ver, mijn mooie Mrs. Vigor's quilt-top is helemaal af.
Ik ben er heel tevreden over, vind hem echt schitterend geworden!
Kan ook niet anders met zo'n mooi patroon.

Maar met de stofkeuze ben ik ook heel tevreden.
Mijn uitgangspunt waren de rozenstoffen, maar bij Petra Prins ben ik goed geadviseerd met de keuze van de rest van de stoffen.

Een prachtig gezicht zo al die randen op een rijtje.

Die rozen-randstof van Leciën is ook zo mooi, een damaste stof.
Ook weer eens mooie hoeken genaaid in verstek, daar ben ik niet zo'n held in, maar ze zijn goed gelukt.

En dan deze hoekblokken van zacht roze rozen, wat een romantiek heeft deze quilt.

In de laatste rand zitten veel oude rozenstofjes die ik van Maria heb gekregen.
Het waren 10 x 10 cm lapjes die ze al heel lang in de winkel had liggen.
Daar kon ik net 2 driehoekjes uithalen. Het zijn schitterende damaste rozen-stoffen.
Wel kwetsbaar en ze rafelen heel erg snel, maar als ze eenmaal zitten, dan blijft het vast wel goed.
Het wordt een muurquilt, dus zal ik hem wel niet in de wasmachine doen denk ik.

Het middenstuk vind ik ook zo apart, zie je niet vaak in een quilt.
Nu eerst gaan dubbelen, dan kan het quilten gaan beginnen.
Zit nog te denken hoe ik zal beginnen met het middengedeelte.
Eerst maar langs de cirkels, en dan rasteren over het hele middenblok, dat lijkt me wel mooi.
Maar misschien hebben jullie wel andere ideeën......?

Mini-toppie is klaar.

Het kleine miniatuur quiltje dat ik op les aan het maken was, is klaar.
Je moest in een bestaand blok de lijnen verschuiven, zodat er een nieuw blok ontstond.
Het gekleurde gedeelte is maar 20 x 20 cm (bestaat uit 4 blokjes), dus het zijn superkleine stukjes!

Ik heb felle kleuren gebruikt, zodat het een fleurig geheel is geworden, maar de mensen die mijn smaak een beetje kennen, snappen wel dat dit niet echt naar mijn zin is.
Geef mij maar lekker "stoffige" lapjes.
Maar wel leuk om weer eens iets nieuws te proberen.

En kijk eens wat ik nog voor mijn verjaardag kreeg!!!
Een schitterende zelfgemaakt kaart van Marguerite (klik).
Ze maakt altijd prachtige kaarten voor jarigen en nu heb ik ook zo'n leuke. Er is zoveel op te zien, en zo mooi gemaakt. (klik voor vergroting).

Moet je dit kleine naaimachientje eens zien. Nu heb ik ook een echte kleine Singer.
Kan er wel niet op naaien, maar dat doe ik toch nooit op de machine.

En kijk nou eens wat er aan de binnenkant van de kaart zat: deze 3 beeldige kleine lapjes!
Wat een verwennerij! Ik ben er heel blij mee. Dus nogmaals hartelijk dank Marguerite.
De kaart wordt goed bewaard en krijgt een ere plaatsje in mijn atelier.

Over atelier gesproken........ kijk eens zo lekker ik bezig ben met mijn mandjes!
Nee, nog niets genaaid hoor, maar wel allemaal geknipt. Was op tafel aan het laatste mandje bezig en die hangt er nu ook bij.
Van elk patroontje zijn twee mandjes geknipt in verschillende stofjes.
Zo op de ontwerpwand kan ik goed zien welke kleuren ik nog moet gebruiken om een beetje evenwichtig geheel te krijgen.
Denk wel dat dit nu gelukt is. Ze zien er leuk uit en ik popel natuurlijk om er aan te beginnen.
Ik ben trouwens tegenwoordig niet meer alleen als ik in mijn atelier bezig ben......

Yindee mijn super schuwe poes wil alleen nog maar boven op zolder liggen.
Lekker rustig zonder mensen en hond.
Ik mag gelukkig nog wel boven komen hoor, om haar eten te geven en de kattenbak te verschonen.
Lapjes knippen mag ook als ik maar rustig en stil ben..... "jawel mevrouwtje".......

Zit ik me te verheugen op het a.s. voorjaar..... werd ik vanmorgen zo wakker, met dit uitzicht!
Zucht........ best mooi hoor, maar is wil groen en bloemen!

Weet je wat? Ik ga de bloemetjes niet buiten zetten, zet ze lekker binnen, in een mini vaasje.
Toch een beetje voorjaar..... heerlijk genieten dus.......

Jarig!

Ik heb het gehaald! Afgelopen donderdag 31 januari, (tegelijk met onze Beatrix) was ik jarig en werd 65 jaar.
Het geeft best een fijn gevoel dat ik na 18 jaar WAO uitkering nu over ga in de AOW.
Het zijn dezelfde letters, maar in een andere volgorde heeft het een hele andere betekenis.
Ja, ook ouder.....    :-(
Nog wel een maandje wachten, want we moeten nu een maand langer doorwerken dit jaar.
Maar eerst maar eens een klein feestje gevierd.

En bij een feestje hoort taart nietwaar!
Omdat 65 kaarsjes uitblazen op "mijn leeftijd" toch wel een zwaar karwei is, besloot ik cijfer kaarsen te kopen.

Heb eerder (met 50 of 60 jaar) kleine kaarsjes gekocht in het aantal jaren, maar dat was geen succes, de slagroom smolt voordat ik ze had uitgeblazen. Dan is dit toch een stuk beter en ook leuk.
Mmmmmm, dat was lekker smullen.

Even laten zien wat ik voor een lief klein meisje was toen ik zo ongeveer 1  1/2 jaar was.
Vond de fotograaf vast niet leuk, ik kijk zo boos. Maar toch schattig dat kleine meisje, met mooie krulletjes.

Helaas kwamen er maar twee van de vier vriendinnen die zouden komen.
Eén was er ziek, en één moest werken.
Jammer, maar gelukkig was het toch gezellig.
Heb leuke kadootjes gehad. Veel kaarten, een mooie kalender met tekeningen, zeep, een geurzakje en potten met bloeiende bolletjes en deze twee mooie bedels voor mijn Trollbeads armband.
Nu is hij vol, dus volgend jaar iets anders bedenken wat ik leuk zou vinden om te krijgen.

Deze mooie tassen- of sleutelhanger kreeg ik ook.
Een lief dingetje, die nu al gezellig aan mijn tas bungelt.

's Avonds gingen mijn man en ik lekker uit eten. Dat was een mooie afsluiting van de dag.
Gisteravond naar onze oudste zoon die zijn verjaardag vierde.
Hij is tegelijk met mij jarig, werd 43 jaar, ook al een hele leeftijd..... ja jongen.....
Van hem en mijn schoondochter kreeg ik deze mooie Emma Brigewater beker.
Wat een plaatje is het! Ben gek op klimop en bessen, dus een mooie combinatie op deze grote beker.
Heb er al één, maar nu kan ik lekker afwisselen.

Omdat mijn jongste zoon en kleindochter ziek waren, kreeg ik van Lois mijn oudste kleindochter deze mooie schilderijen toegestuurd. Het lijken net echte mola's, maar het is een leuke doos met deze afbeeldingen er in die wij haar voor haar verjaardag hadden gegeven.
Dat zwarte is er dus al, en de witte lijnen kleur je in.
Alles wat zo wit lijkt is eigenlijk roze (haar favoriete kleur), maar door de flits niet goed te zien.
Mooi gedaan Lois, bedankt!

Heb ik dan niets quilterigs te laten zien deze keer?
Jawel hoor, want toen mijn man vroeg wat ik wilde hebben, wist ik niets, eigenlijk alleen stofjes, want die kan een mens niet genoeg hebben niet waar?
Maar die kon hij natuurlijk niet zelf uitzoeken voor mij, dat wilde ik graag zelf doen.
Dat is even hard werken :-), maar is gelukt hoor!

Deze 6 mooie fat quaters heb ik bij ons in de quiltwinkel gekocht.
Zijn prachtig van kleur, lekker stoffig zeg maar.

Bij Marina in Den Dolder deze stofjes gekocht. Lekker makkelijk on-line, en hup ze lagen in de brievenbus.
Ik wilde er eigenlijk meer in deze trant, maar kon ze niet vinden, totdat ik op mijn laptop de winkel van Marscha vond!

Wat vinden jullie hiervan? (klik om alles beter en groter te kunnen zien)
Snel besteld en de volgende dag in de bus!
Ik vind ze zo prachtig, kan er niet genoeg van krijgen om er naar te kijken.
Is pas voor een nieuw te maken - en eerst nog te ontwerpen - project, dus voorlopig is het neerleggen, beetje knuffelen, ruiken, aaien en genieten. Prachtige ontwerpen zijn en en weer: lekker stoffig!
Dit zijn halve fat quaters, dus kleiner, maar wel lekker veel.

Zoals jullie zien ben ik helemaal uit de bol gegaan, want je wordt toch maar één keer 65 jaar nietwaar?
En op die leeftijd moet je bescheidenheid maar laten varen en flink uitpakken als je de kans krijgt.

Volgend jaar word ik 66 jaar, ook een mooie leeftijd..... denk dat ik maar weer lapjes vraag........