Naar Amsterdam en een klein drama....

Afgelopen woensdag zijn mijn man en ik "op avontuur" geweest, ja we gingen een ochtendje naar Amsterdam.
Niet zomaar natuurlijk, want ik had een missie: Den Haan en Wagenmakers!

Daar heb ik een hoop over gehoord en gezien op andere blogs, maar ik was er nog nooit geweest.
Dat moest er op deze mooie dag dan toch maar eens van komen.

Wat een binnenkomst! De prachtige quilt van Di Ford die ze heeft uitgeleend aan Petra Prins, hing daar zomaar voor mijn neus! Zucht..... wat mooi.... en zo leuk om die nu eens in het echt te zien.

Deze prachtige grote quilt hing er ook, van een andere ontwerpster waarvan ik de naam ben vergeten.

Wat een gezellig hoekje met leuke spulletjes en stofjes.

Maar ik kwam natuurlijk voornamelijk hiervoor.... lapjes, lapjes lapjes...
We waren een ochtendje uit, dus mag ik wel uit de bol gaan niet?

Dus kwam ik na een klein uurtje met deze schat naar buiten.
Met links een paar meter prachtige creme achtergrond stof met daarin vage bloempatronen (niet op de foto te zien, ook de kleur niet).
Mooie randstof en veel fat-quaters, meest van Judie Rothermel, dus een mooie aanvulling voor mijn lappen voorraad. Genieten van al dat moois!

Daarna zijn we nog even naar de Kalverstraat geweest, maar dat is ook niet meer wat het geweest is sinds de laatste keer (in een grijs verleden) toen wij daar waren.
We vonden het ook erg druk in Amsterdam, veel toeristen ook natuurlijk en dan die trams die overal kris kras rijden.
Dus steeds maar opletten bij het oversteken en aan alle kanten om ons heen kijken.
Tot slot een heerlijk broodje gegeten op de Dam (waar zijn de hippie's gebleven?) en toen weer met de trein naar huis.
De quiltwinkel was prachtig, maar ik denk niet dat we nog een keertje terug gaan.....

Over stofjes gesproken..... deze kreeg ik van Sis omdat ik haar wat zwart-witte lapjes had gestuurd voor haar D.J.
Prachtige zijn ze met heerlijke stoffige kleuren waar ik zo van hou.

Twee berichtjes geleden liet ik jullie zien dat Sis een andere manier had om haar applicaties te maken.
Ik probeerde dat ook, maar het lukte niet. Zij heeft voor mij toen een paar voorbeelden gemaakt.
Ze zijn erg mooi geworden, helemaal glad zonder hoekige randjes.

Maar ondertussen ben ik lekker doorgegaan met mijn applicatiewerk en ik moet zeggen als je langer bezig bent gaat het steeds beter. Maar het blijft wel een gepruts met die kleine stukjes.
Maar ik hou wel van prutsen hoor. Ben er best tevreden over en kan bijna niet stoppen als ik zo lekker bezig ben.

Genieten jullie ook zo van de tuin? Heerlijk weer, en alles bloeit zo fijn.
Vooral de Akeleien bloeien momenteel uitbundig.

Als we op dat blauwe bankje in de zon koffie zitten te drinken hebben we een prachtig uitzicht.
Maar wat is nou toch dat kleine drama waar ik het in de titel over heb?

Dat gaat over al het moois wat "zomaar vanzelf" buiten in de natuur groeit en bloeit, zo als hier langs het fietspad....geel van de boterbloemen.

 

 Of hier het witte kant van het Fluitenkruid in het park.    

  

 

Mijn lieve hondje Terra die ik in deze tijd altijd "Boterbloempje" noem.

 

 

Al deze mooie foto's heb ik woensdag gemaakt. Ik geniet er drie maal per dag van als ik met mijn hondje door het prachtige park in volle bloei loop......

Maar het is weg.... allemaal weg.....                             

Kom ik gistermiddag in het park is alles platgemaaid, ja echt! Dat is toch niet te geloven?

Boos, boos, boos was ik en heb direct een boze mail (met deze foto's erbij) naar de Gemeente gestuurd.

Normaal maaien ze altijd om deze tijd, maar alles is nu een maand later in bloei gekomen en daar houden ze achter hun bureau's geen rekening mee.

Al die schoonheid weg omdat er bij hen op de kalender "nu maaien" stond.

Rest nu nog plat gras met daartussen duizenden verschrompelde gele bloempjes....... loslaten Floor.... niet boos zijn... het lost niets op... er zijn ergere dingen..... ik weet het ja, ik doe mijn best.... maar waarom is het zo moeilijk?

Groetjes, 

                                                                Floor                                                                       

Even gezellig binnenkijken.

Laatst vroeg Grietje (van quiltles) me wat ik toch met al mijn quilts deed die ik af heb.
Grietje is al eens eerder ter spraken gekomen op mijn weblog met dat verhaal (klik) van haar witte quilt die ze samen met enige familieleden had gemaakt. (Ze is trouwens al bijna klaar met quilten van deze quilt).
Weet je wat? Loop maar even gezellig mee, laat ik eventjes zien waar de quilts zo'n beetje blijven als ik ze klaar heb.

Kom maar binnen, het wordt wel een hele tocht hoor, dus als je het druk hebt moet je maar op het rode kruisje klikken daar rechts bovenaan, maar ik zou het gezellig vinden als je mee naar binnen ging.
Kijk, hier hangt direct al de eerste quilt (Afrika). Over een tijdje komt daar mijn mandjesquilt die ik speciaal voor dat plekje aan het maken ben.
Let maar niet op dat bruine beest, want ze wilde natuurlijk weer overal met haar neus bovenop staan...

Aan de andere kant van de gang hangt mijn Sunshine and Shadow quilt.
Altijd een vrolijk gezicht als ik vanuit de kamer de gang in loop.

Kom, dan gaan we de huiskamer binnen.
Charlotte zit zich in de fruitschaal uit te sloven bij deze Amish-sterren quilt waar ik gek op ben.
Die hangt daar heerlijk bij de eettafel, dus wordt vaak bekeken.

Tegenover de eettafel staat mijn quiltrek met daarop mijn antieke- en de blauwe Japanse quilt.

Deze hebben jullie pas gezien, naast de t.v. kast de Hollandse kipjes.

Aan de andere kant van de kast dit quiltje, mijn allereerste van 2006.
Nog steeds leuk om naar te kijken.

Tegenover de kast hangt mijn andere Amish quilt. Die hangt er al sinds dat ik hem gemaakt heb in 2010, kan er nooit genoeg van krijgen om er naar te kijken.
Ik hou van de rust en eenvoud die hij uitstraalt.
Daaronder mijn kleine Amish meisjes op hun mini-quiltje.
Heb Charlotte er al twee keer vandaan gehaald, maar hup dan zit ze er weer, dus laat dan maar...

Hier onze bankquilts. Daar liggen mijn man en ik elke avond een uurtje onder (ieder op een eigen bank hoor...  :-)
Lekker liggen bij de t.v., even helemaal niks en zo lekker warm en behaaglijk!
Zijn jullie het nog niet zat? Kom dan maar even mee naar boven, de trap op.

Kijk hier op de gang hangt deze Vlisco quilt.
Ook al een oudje hoor, maar lekker fleurig in dit donkere gangetje.

Nou vooruit, de slaapkamer mogen jullie ook even zien.
Want als alles beneden vol hangt, ga je vanzelf een verdieping hoger toch?
Links liggen wat quilts op een stapeltje, met daarvoor het poppenwiegje met quiltje.
Boven de bank mijn Wollen Welsh quilt, over het logeerbed de Japanse ronde vormen en aan de kastdeur de sterrenquilt voor mijn zus en mijn vrolijke sterrentasje.

Ze zeggen altijd dan je je slaapkamer rustig van inrichting moet houden, dat is beter voor de ontspanning..... misschien dat ik daarom zo vaak slecht slaap?

Voor wie nog niet uitgeput en overspannen is..... nog maar even een trap op naar mijn werkkamer, want natuurlijk hangen daar ook quilts.
Ziet er gezellig uit vind ik, lekker bij de tafel met lapjes waar ik altijd aan werk.
(Zonder dat beest natuurlijk, die mag normaal niet mee).
En de rest van de quilts heb ik weggegeven of liggen opgevouwen in een kast, wel jammer, maar het huis is nu echt vol.

Ik vind het heel gezellig dat je tot het eind toe gebleven bent.
Nu weer naar beneden dan maar, krijgen jullie een lekker kopje thee....

Groetjes,
Floor

Ik ben begonnen!

Dank je wel allemaal voor de positieve en opbeurende reacties op mijn vorige berichtje.
Had ik echt even nodig om te beginnen en de eerste lapjes op mijn maagdelijke lege crème stofje te appliqueren. (Mooie achtergrond stof hè!)
De eerste steekjes zijn gedaan.

Eerlijk gezegd viel het me niet mee hoor, is veel prutswerk.
Het kleine plaatje uit de agenda heb ik dan wel een aantal keren vergroot, maar het originele blok is in de antieke bedquilt wel 1 x 1 meter, dus wel twee keer zo groot dan wat ik nu maak.
Dus dat werkt wel fijner.

Kijk, het is maar een klein stukje op de hele lap.
Zag bij Sis op haar blog een andere manier om te appliqueren, en dat heb ik ook uitgeprobeerd op zo'n bloemetje, maar dat  lukte me niet. Het werden geen ronde blaadjes, kreeg allemaal hoekjes.
Ben nog niet voor 100% tevreden, maar ach, misschien hoeft dat ook niet.

Wat ben ik verder nog aan het doen?

Natuurlijk, de mandjes. Heb er weer twee af.
Daar kunnen lekker veel boodschappen in, natuurlijk alleen maar stofjes, dat kopen we toch het liefst?

Verder komt Mrs. Vigor regelmatig op tafel, zodat ik daar lekker mee verder kan.

Kijk aan de achterkant kan je zien dat het al lekker opschiet.
Alleen de laatste buitenste rand moet ik nog quilten, en dan nog afwerken natuurlijk.
Eén rand heb ik niet gequilt. Dat is die mooie antieke groene met roze rozenstof (zie foto hierboven).
Ik durf daar eigenlijk niet doorheen te quilten, lijkt me de mooie rozen zo verstoren.
Maar ik vind het ook een beetje kaal om het niet te doen.
Wat vinden jullie? Enig idee of en hoe ik het dan zal doen?

Heb ook weer een strook met blokken klaar voor mijn romantische bankquilt.
Die ga ik er vanavond aanzetten.
Leuk om te zien dat de quilt steeds een stukje groter wordt.

De tuin staat momenteel mooi in bloei, maar omdat ik er niet zit momenteel zie ik er weinig van.
Zou fijn zijn als eerdaags het voorjaar eens zou beginnen, of nou ja gelijk de zomer is ook goed......

Groetjes,
Floor

Weer iets nieuws!

Nu mijn kipjes-quilt gezellig aan de muur hangt, vind ik wel dat ik aan iets nieuws kan beginnen.
Dat doen quilters graag hè, aan iets nieuws beginnen.....
Eigenlijk ben ik al een paar maanden geleden aan de voorbereidingen begonnen.
Wilde namelijk een eigen ontwerp maken.
Eerst werd er gezocht naar een middenstuk met een vaas met bloemen.
Dat zie je vaak in antieke quilts, en dat wilde ik ook.
Kon niets vinden naar mijn zin (toen had ik het boek van Di Ford nog niet).
Overal zoeken en uiteindelijk in een oude agenda vond ik een plaatje naar mijn zin.

Precies wat ik zocht. Alleen was het een heel klein plaatje en natuurlijk geen patroon.
Dat moest ik dus zelf maken.

Dus het kleine plaatje (zie rechts in de agenda) steeds vergroten, totdat het de goede grootte had voor een blok van 50 x 50 cm.

Zo te zien vindt Yindee het helemaal niets, want ze schudt heftig haar kopje, dat betekent: nee.
Jammer dan.... ik vind het wel mooi Yindee, niet mee bemoeien dus.

Daarna het patroon overtrekken met behulp van mijn grote lichtbak op de mooie creme stof.
Toen kwam het leukste werk natuurlijk... lapjes uitzoeken en knippen en spelden, en weghalen, en nieuwe knippen, en nog eens kijken.... net zolang totdat het naar mijn zin was:

En daar hangt hij dan, al weken.... Keurig opgespeld te wachten totdat de eerste lapjes worden genaaid.
De stofjes heb ik op een oud stuk laken gespeld, dat werkt makkelijker. Kan ik ze stuk voor stuk er afhalen en op de originele stof naaien.
Alleen dat laatste gebeurd maar niet. Heb last van een soort van blokkade om er aan te beginnen.
Welk lapje moet eerst? Zal het me wel lukken? Heb nog nooit zoiets gemaakt....
"Je kunt het best", zegt een stemmetje binnen in mezelf.
"Ik weet niet hoor, ziet er zo moeilijk uit, durf er niet aan te beginnen", zegt een ander stemmetje.
Ze hebben het nog niet uitgevochten....
Ondertussen geniet ik ook al van de opgespelde lapjes hoor, ziet er eigenlijk zo ook al mooi uit niet?
Misschien is dit lange weekend wel een mooi moment om er mee te starten.... wie weet....

Afgelopen zondag kreeg ik dit mooie boek cadeau voor Moederdag van mijn oudste zoon en schoondochter.
Het is een uitgave van Happinez (je weet wel van dat mooie blad).
Vol met foto's en tekeningen en prachtige uitspraken over moeders en moederliefde.
Zo'n mooi boek doet een moederhart goed, ben er heel erg blij mee.
Over moederliefde gesproken....

Deze foto staat in het laatste nummer van het blad van het Wereld Natuur Fonds.
Een echte foto, dus geen geplak. Een ranger in Oeganda heeft alles zien gebeuren en ook de foto gemaakt.
Deze leeuwin had de moeder van dit jong gedood en deels opgegeten, toen dit moederloze jong nietsvermoedend naar de leeuwin toe liep en naar melk ging zoeken.
De leeuwin wist niet goed wat ze er mee aan moest en nam het beestje mee naar een veilige plek tussen struikgewas. Ze was er heel voorzichtig en liefdevol voor.
Echte moederliefde dus, heel bijzonder.
Alleen jammer dat er daarna een andere leeuwin langs kwam die wel nog honger had.... :-(
De natuur is hard, maar ook liefdevol....

Fijne (zonnige?) Pinksterdagen en liefs van mij,
Floor

Nieuwe mandjes.

Toen de kipjes-quilt klaar was verleden week, kon ik weer lekker verder met de mandjes.
Ik heb de blokken weer eens bij elkaar gelegd, zodat je een beetje kan zien hoe het gaat worden.

Heb ze nog netjes twee bij twee gelegd, maar dat blijft natuurlijk niet zo.
Moet ook nog eens bedenken welke kleur ik voor de tussenrandjes ga kopen.
Misschien rood... of blauw... of groen... weet het eigenlijk nog niet, eerst nog maar doorgaan, want ik ben nu op de helft.

Deze zijn dus nieuw en was best een prutswerkje, want die blokjes zijn maar 1,5 x 1,5 cm klein.
Maar het zijn weer heel gezellige mandjes geworden.

En dan deze! Op het patroon kwamen er vierkante blokjes uit de mandjes springen, maar dat vond ik maar niks, dus maakte ik er klosjes van, past toch beter bij een quilt nietwaar?

Vandaag was het door de regen niet zo mooi, maar gisteren wel!
Zoals elk jaar weer een paardenbloemenfeest in het park naast mijn huis.

Dat is dus elk jaar weer genieten van dat vrolijke geel.
Straks is het tijd voor de boterbloemen, ook al zo leuk.

Ook uitgebloeid zijn ze mooi. Misschien nog wel mooier, zo kunstig als die pluizenbol in elkaar zit.
Deden jullie dat vroeger ook toen je klein was? Heel hard blazen... zoveel pluisjes als er bleven zitten, zoveel kinderen kreeg je later.
Er bleven vaak heel veel pluisjes zitten.... oeps wel een heel druk gezin.
Gelukkig was het maar bijgeloof, maar toch bleven we het doen.

"Ja baasje, nu heb je wel genoeg foto's gemaakt, gooi maar weer eens met de bal, ik sta maar te wachten"
Mijn lieve oude Terra is nog steeds gek op ballen opvangen en terugbrengen.

Nog eentje Terra, want deze vind ik ook zo leuk: madeliefjes.... alleen de naam is al zo lief...
Weet nog steeds zo'n leuk gedichtje dat ik als kind geleerd heb over madeliefjes:

The world is very old,

and sometimes sad.

But, when the daisies come,

the world is glad.

Zo, nu weer verder met mijn mandjes. Fijne zondag gewenst!

Floor

Kipjes zijn klaar!

Mijn kipjes-quiltje was gisteren helemaal af.
Maar voordat ik het daar over heb, wil ik eerst jullie hartelijk bedanken voor de vele lieve berichtjes en mailtjes die ik kreeg naar aanleiding van mijn vorige berichtje over de quilt die ik destijds maakte ter herinnering aan mijn overleden zus. Heel fijn dat medeleven!

Nu dus weer een affo, de kipjes in Hollandse ruitjesstofjes.
Het patroon is van Els Feteris en stond in de Quiltmania nr. 76.
Zij gebruikte wel heel andere kleuren en ook zonnebloemen i.p.v. tulpen.
Ook heb ik het patroon een heel stuk verkleind.
Waren haar kipjes 25 x 20 cm, de mijne zijn maar 10 x 8 cm. Krielkipjes zeg maar.

De twee mandjes met eitjes waren een beetje kaal, maar gelukkig vond ik in de naaimand nog een klein stukje kant, precies genoeg voor de twee mandjes, staat wel leuk zo.

Deze twee kipjes zijn gezellig aan het babbelen, dat hoort zo in een kippenhok hè?
Lijkt wel een quiltbee die twee dames.
De oogjes heb ik van piepkleine knoopjes gemaakt.

Maar de dames kletsen niet alleen, nee ze leggen ook al lekkere eitjes..... (wel een beetje groot eigenlijk...)
Heb natuurlijk al een eiermandje om ze in te doen als ik ga rapen in het kippenhok, je moet overal op voorbereid zijn toch?

Toen ik aan de onderrand begon, van kleine blokjes, waren de ruitjes stofjes op een bepaald moment op.
Eigenlijk wilde ik de Hollandse bloemstofjes die ook in het pakketje zaten niet gebruiken, maar er zat niets anders op. Maar achteraf vind ik het eigenlijk heel leuk die afwisseling.
Een echt Hollands bloementuintje voor de kipjes.

Kijk, zo hangen ze gezellig naast de oude kast.
Mijn hele leven wil ik al kippen hebben, maar het kwam er nooit van, en nu is het ons te zwaar om zo'n hok schoon te houden, dus het zit er niet meer in.
Nu heb ik ze dus maar aan de muur, ook leuk.

Had ik jullie laatst nog dat prachtige boek vol met - deze-wil-ik-ook-maken-quilts van Di Ford laten zien, nu kreeg ik dit mooie boek weer binnen.
Deze is van Petra Prins en An Moonen. Wederom een prachtige uitgave van Quiltmania.
Wel voor mij met een minder - wil-ik-maken- gehalte, maar toch een aanwinst voor de boekenkast.
Het staat hier in mijn atelier in een leuk (kook)boekhoudertje, gekocht bij Blokker.

Mooie quilt deze, met de geapliceerde levensboom in het midden.
Heerlijk om naar al die mooie quilts te kijken.
Ze zijn zo mooi gefotografeerd in het Openlucht museum in Arnhem.

Nu hebben we van de week wel kunnen genieten van de inhuldiging van onze nieuwe koning met zijn leuke koningin aan zijn zijde, maar wij hebben zelf een koningin hoor!
Kijk onze kleine Sydney van 1  1/2 is ook gekroond tot koningin.
Niks dure jurk, gewoon in spijkerbroek, lekker modern niet? Ze is maar wat trots op haar eigen kroon!

Verleden week viel op een avond hier in heel Utrecht-Zuid de stroom uit.
De hele avond zonder stroom, dat valt best tegen, want ja, alles gaat toch op stroom tegenwoordig?
Dus geen t,v, of c.d.'s en toen het wat later werd (dus donker), ook geen licht.
Geen licht...... hoe moet dat dan met mijn patchwork? ? ?

Wat dacht je? Dat moet toch gewoon doorgaan?
Dus een hele rits kaarsen op de leuning van de bank gezet, en mijn makkelijke 4-patch blokjes er bij gepakt en gewoon naaien.....
Kan toch zeker niet een hele avond zonder  :-) .....

Groetjes,
Floor