Best wel saai voor jullie... alweer een blok klaar van de AWS.
Nee, niet voor mij, want alle blokken zijn anders, dus afwisseling genoeg.
Blok 24 alweer, nu ik alleen daar aan werk gaat het supersnel. Ben inmiddels al druk met het naaien van blok 25 en dat is het laatste.
Maar af is ie nog lang niet hoor, de rand moet nog.
Maar het is niet alleen quilten wat de klok slaat, ook heb ik eindelijk weer eens wat in de tuin gedaan.
Prachtig weer, dus het laatste stuk van de heg maar eens aangepakt.
Mijn kleine mini appelboom, die toen we het kochten stampvol bloesem zat, heeft maar 1 klein appeltje opgebracht. Dat wordt ieder de helft eten, want eerlijk zullen we alles delen toch?
Maar..... wel helemaal zelf gekweekt :-)
Wat ik ook zelf gekweekt heb, is deze prachtige enkele roos, die zonder uitzondering elk jaar van juni tot aan de vorst bloeit.
Ooit in het voorbij gaan ergens een takje afgeplukt omdat ik haar zo mooi vond, in een pot gezet en zie hier, wat is ze mooi geworden.
Daarna elk jaar geprobeerd om haar te stekken, want ik wil er zo graag meer van.
Nee, het lukte niet, ze wilde niet wortelen, wat ik ook probeerde...
Maar de aanhouder wint, dus ga ik door met proberen en heb weer wat stekken in een pot gezet.
Duimen maar dat het deze keer wel lukt.
Voordat jullie van dit toch wel saaie blogverhaaltje in slaap vallen, laat ik jullie iets moois zien...
(Hoewel ik deze foto van de in slaap gevallen Sydney ook al prachtig vind...)
Maar kijk eens naar deze schitterende Rotherfields Greys quilt uit het boek van Di Ford, gemaakt door Linde uit België.
Prachtig genaaid, schitterend gequilt en wat een kleurgebruik!
Ze heeft ook de AWS gemaakt, ook al zo mooi.... zucht.....
Kijk het middenstuk. Even klikken op de foto om te vergroten en het mooie quiltwerk te zien.
Elk stukje van deze mooie quilt is een kunststukje op zich.
Hier ligt ie op bed, kan je mooi zien hoe groot deze quilt is.
Linde werkt altijd aan één quilt tegelijk en ik vind haar een kunstenaar eerste klas!
(Deze foto's zijn met haar toestemming op mijn blog gezet.)
Na dit grote genieten ga ik maar weer wat steekjes doen aan blok 25, want als alle blokken aan elkaar zitten "mag" ik aan iets nieuws beginnen :-)
De brievenbus..... de nieuwe Quiltmania ligt op de mat! Nou aan mij heb heb je geen kind meer.. :-)
Fijne week gewenst!
Liefs,
Floor
zaterdag 12 september 2015
zaterdag 5 september 2015
Nieuwjaar.
Vreemde titel misschien in september, maar voor mij is september altijd een beetje nieuwjaar.
De zomer vind ik een beetje onrustig. Kan moeilijk uitleggen waar het aan ligt maar het voelt zo.
Ik ben van de drie R's.... Rust, Ruimte en Regelmaat.
Hou van rust en regelmaat om me heen en dat is nou net wat een beetje ontbreekt in de zomer.
Vroeger als kind had ik die behoeften al, vooral die ruimte en dan bedoel ik ruimte voor mezelf.
Dat was natuurlijk gelijk al over toen ik naar de kleuterschool moest. Verschrikkelijk vond ik school, wilde altijd weg, naar buiten, dus je begrijpt, opletten was er niet bij.
Maar dan nu september....alles gaat weer beginnen, alles wordt weer normaal, de rust keert weer.
Leuke t.v. programma's, quiltles, en misschien wel weer tijd voor een nieuw project?
Maar voorlopig is het nog de AWS wat de klok slaat. Blok 23 alweer.
Soms vraag ik me af wat quilters bewegen om stof in zulke kleine stukjes te knippen en weer aan elkaar te zetten :-)
Dit blok van 23 x 23 cm bestaat maar liefst uit 133 stukjes! Je snapt wel dat het kleine stukjes zijn, dus soms een heel gepruts.
Toen ik het wilde gaan strijken en deze achterkant zag..... heb er maar gewoon de bout op gezet en klaar, want anders was er geen beginnen aan. Aan de voorkant ziet het er nu toch prima uit?
Afgelopen woensdag is mijn man weer thuisgekomen na 10 weken revalidatiecentrum.
Hij heeft daar dingen geleerd om beter met zijn beperkingen om te gaan.
Dat was heel zinvol, alleen zo jammer dat hij door twee daar opgelopen longvirussen uiteindelijk in een slechtere conditie is dan voor die tijd.
Omdat lopen - ook met de rollator - een moeizaam proces is, gingen we naar een schootmobielwinkel om een scoot voor hem uit te zoeken.
Maar na enige proefritten is het deze geworden. Ook heel mooi zo'n rode rakker, lijkt wel een beetje op een Ferrari :-)
Wat ook heel mooi is, dat is dit kleine mozaïekje dat mijn man in het revalidatiecentrum heeft gemaakt. Ben er helemaal weg van en het krijgt natuurlijk een mooi plaatsje hier in de kamer.
Wel nog even zoeken hoor, want het hangt al zo vol met quilts :-)
Dat het nu toch echt herfst is bewijst wel de eerste kastanje die ik gisteren onder de kastanjeboom zag liggen.
Ook vallen er veel eikels.... duizenden liggen er al op de grond.
Omdat het een koude winter gaat worden????
Ik wens jullie in ieder geval een warme zonnige week, dat hebben we wel nodig na al die regen.
Liefs,
Floor
De zomer vind ik een beetje onrustig. Kan moeilijk uitleggen waar het aan ligt maar het voelt zo.
Ik ben van de drie R's.... Rust, Ruimte en Regelmaat.
Hou van rust en regelmaat om me heen en dat is nou net wat een beetje ontbreekt in de zomer.
Vroeger als kind had ik die behoeften al, vooral die ruimte en dan bedoel ik ruimte voor mezelf.
Dat was natuurlijk gelijk al over toen ik naar de kleuterschool moest. Verschrikkelijk vond ik school, wilde altijd weg, naar buiten, dus je begrijpt, opletten was er niet bij.
Maar dan nu september....alles gaat weer beginnen, alles wordt weer normaal, de rust keert weer.
Leuke t.v. programma's, quiltles, en misschien wel weer tijd voor een nieuw project?
Maar voorlopig is het nog de AWS wat de klok slaat. Blok 23 alweer.
Soms vraag ik me af wat quilters bewegen om stof in zulke kleine stukjes te knippen en weer aan elkaar te zetten :-)
Dit blok van 23 x 23 cm bestaat maar liefst uit 133 stukjes! Je snapt wel dat het kleine stukjes zijn, dus soms een heel gepruts.
Toen ik het wilde gaan strijken en deze achterkant zag..... heb er maar gewoon de bout op gezet en klaar, want anders was er geen beginnen aan. Aan de voorkant ziet het er nu toch prima uit?
Afgelopen woensdag is mijn man weer thuisgekomen na 10 weken revalidatiecentrum.
Hij heeft daar dingen geleerd om beter met zijn beperkingen om te gaan.
Dat was heel zinvol, alleen zo jammer dat hij door twee daar opgelopen longvirussen uiteindelijk in een slechtere conditie is dan voor die tijd.
Omdat lopen - ook met de rollator - een moeizaam proces is, gingen we naar een schootmobielwinkel om een scoot voor hem uit te zoeken.
Toen ik deze zag staan was ik gelijk verkocht, helemaal mijn smaak.... alleen de prijs....
Maar wel super stoer toch? De Harley Davidson onder de schoots :-)Maar na enige proefritten is het deze geworden. Ook heel mooi zo'n rode rakker, lijkt wel een beetje op een Ferrari :-)
Wat ook heel mooi is, dat is dit kleine mozaïekje dat mijn man in het revalidatiecentrum heeft gemaakt. Ben er helemaal weg van en het krijgt natuurlijk een mooi plaatsje hier in de kamer.
Wel nog even zoeken hoor, want het hangt al zo vol met quilts :-)
Dat het nu toch echt herfst is bewijst wel de eerste kastanje die ik gisteren onder de kastanjeboom zag liggen.
Ook vallen er veel eikels.... duizenden liggen er al op de grond.
Omdat het een koude winter gaat worden????
Ik wens jullie in ieder geval een warme zonnige week, dat hebben we wel nodig na al die regen.
Liefs,
Floor
zaterdag 29 augustus 2015
Bijzonder popje.
Omdat ik alleen nog maar bezig ben met de AWS quilt (die moet na 2 jaar maar eens af komen vind ik!), heb ik weinig te laten zien. Vooral die aanvullende zijblokken vragen veel tijd en zijn allemaal hetzelfde, dus dat weten we nu wel zo langzamerhand.
Dus neem ik jullie weer eens mee naar mijn poppenkamer.
Enige tijd geleden zag ik op Marktplaats dit super oude lieve popje.
Erg oud en erg bespeeld zoals dat in de poppenwereld heet.
Maar zo'n lief toetje! Ik heb haar Annemieke genoemd.
Bij de advertentie stond: "Er is veel van haar gehouden, maar wat een uitstraling"!
Dat is precies zoals ik het ook voel. Haar gezichtje is beschadigd, maar wat wil je als een kind een pop waar ze van houdt veel knuffelt....
En dan die prachtige bruine ogen....Als je haar aankijkt kan je zo in haar poppenziel kijken :-)
Ze kan ook nog slapen, haar oogjes werken nog prima (foto MP)
Ze komt uit Canada uit een poppenmuseum en is van ongeveer 1930 - 1940.
Ze draagt ook nog haar originele jurkje van toen ze gemaakt werd.
Zoals je kunt zien, heel erg versleten, dus durf ik het niet te wassen, maar het is goed zoals het is, oud en bespeeld.
Omdat ze niet zo past bij mijn andere oude- en antieke poppen, heeft ze een apart plekje.
Natuurlijk heeft ze ook hier - net als bij haar vorige eigenaar - een speeltje.
Een oude babybal en een lief klein beertje dat ik ooit eens zelf gemaakt heb.
Maar als de knuffelnood hoog is, is daar natuurlijk Charlotte die nog genoeg apenliefde over heeft :-)
Waar al mijn inmiddels 37 poppen staan? Allemaal in mijn slaapkamer. Met een beetje opschuiven lukt het me nog steeds om ze een plekje te geven.
Inmiddels heb ik ook een prachtige oude poppenwagen gekocht uit de jaren 50 die gemaakt is in een echte kinderwagenfabriek, vandaar die mooie uitstraling.
Daar passen met gemak 6 popjes in.
Nee, ik ga daar niet mee wandelen hoor, er zijn grenzen :-)
Dat deed ik vroeger wel. Hier ben ik een jaar of 7 - 8 en ben supertrots op mijn poppenwagen.
In het oude fotoalbum van mijn moeder zat deze foto naast die andere.
Wat een braaf meisje hè? Eigenlijk is er wat dat betreft niet veel veranderd in al die jaren :-)
Fijne week gewenst!
Liefs,
Floor
Dus neem ik jullie weer eens mee naar mijn poppenkamer.
Enige tijd geleden zag ik op Marktplaats dit super oude lieve popje.
Erg oud en erg bespeeld zoals dat in de poppenwereld heet.
Maar zo'n lief toetje! Ik heb haar Annemieke genoemd.
Bij de advertentie stond: "Er is veel van haar gehouden, maar wat een uitstraling"!
Dat is precies zoals ik het ook voel. Haar gezichtje is beschadigd, maar wat wil je als een kind een pop waar ze van houdt veel knuffelt....
En dan die prachtige bruine ogen....Als je haar aankijkt kan je zo in haar poppenziel kijken :-)
Ze kan ook nog slapen, haar oogjes werken nog prima (foto MP)
Ze komt uit Canada uit een poppenmuseum en is van ongeveer 1930 - 1940.
Ze draagt ook nog haar originele jurkje van toen ze gemaakt werd.
Zoals je kunt zien, heel erg versleten, dus durf ik het niet te wassen, maar het is goed zoals het is, oud en bespeeld.
Omdat ze niet zo past bij mijn andere oude- en antieke poppen, heeft ze een apart plekje.
Natuurlijk heeft ze ook hier - net als bij haar vorige eigenaar - een speeltje.
Een oude babybal en een lief klein beertje dat ik ooit eens zelf gemaakt heb.
Maar als de knuffelnood hoog is, is daar natuurlijk Charlotte die nog genoeg apenliefde over heeft :-)
Waar al mijn inmiddels 37 poppen staan? Allemaal in mijn slaapkamer. Met een beetje opschuiven lukt het me nog steeds om ze een plekje te geven.
Inmiddels heb ik ook een prachtige oude poppenwagen gekocht uit de jaren 50 die gemaakt is in een echte kinderwagenfabriek, vandaar die mooie uitstraling.
Daar passen met gemak 6 popjes in.
Nee, ik ga daar niet mee wandelen hoor, er zijn grenzen :-)
Dat deed ik vroeger wel. Hier ben ik een jaar of 7 - 8 en ben supertrots op mijn poppenwagen.
In het oude fotoalbum van mijn moeder zat deze foto naast die andere.
Wat een braaf meisje hè? Eigenlijk is er wat dat betreft niet veel veranderd in al die jaren :-)
Fijne week gewenst!
Liefs,
Floor
zaterdag 22 augustus 2015
Blok 22 van de AWS.
Het vorige blogberichtje was nogal lang, met heel veel foto's, maar deze week heb ik niet veel te melden, maar ik heb vaste zaterdag lezers en die wil ik natuurlijk niet teleurstellen :-)
Heb wel blok 22 af van de Antieke Wedding Sampler, dus toch iets te laten zien.
Het ging niet helemaal goed deze keer. In het midden op de cirkel zit op het patroon nog een kring van super kleine applicaties.
Dat had ik ook gedaan, maar omdat ik het patroon 25 % heb verkleind waren dat super mini kleine stukjes. Eigenlijk niet te doen.
Maar toch geprobeerd, maar ik was niet tevreden, dus dan maar alles er weer af (nog meer werk dan het er op naaien) en gewoon alleen een cirkel gedaan met een applicatie in het midden.
Ook goed toch, het hoeft niet helemaal het zelfde te worden.
Was al een tijdje niet langs het treinspoor in ons park gelopen, maar toen ik dat gisteren wel deed zag ik pas wat de zomerstorm van laatst hier teweeg had gebracht.
De laatste boom van een rij prachtige oude eiken heeft verschillende afgebroken grote takken.
Zo jammer, want ze zijn zo mooi en al zo oud.
Hiervan schrok ik ook. Dit is een hele oude dikke wilg die er al stond toen onze wijk nog bestond uit weilanden met boerderijen, zo'n 40 jaar geleden.
Je zou het niet zeggen op de foto, maar de stam is meer dan een meter breed in doorsnede.
Kijk nou rechts wat er gebeurd is....
De boom bestond op zekere hoogte uit twee dikke stammen en is waarschijnlijk daar gaan rotten.
Zo jammer is dat, de halve boom ligt op de grond...
Een stuk van de stam is afgerukt door het geweld van de vallende andere helft.
Ben bang dat ze één van mijn lievelingsbomen helemaal gaan weghalen.
Weer een stukje afscheid.... daar ben ik toch al niet zo goed in.....
Wat een kort blogje deze keer hè, maar des te meer tijd om nog even in de tuin te gaan zitten.
Het is heerlijk weer dus dan moet je er ook van genieten.
Ik wens jullie een hele fijne en zonnige week.
Liefs,
Floor
Heb wel blok 22 af van de Antieke Wedding Sampler, dus toch iets te laten zien.
Het ging niet helemaal goed deze keer. In het midden op de cirkel zit op het patroon nog een kring van super kleine applicaties.
Dat had ik ook gedaan, maar omdat ik het patroon 25 % heb verkleind waren dat super mini kleine stukjes. Eigenlijk niet te doen.
Maar toch geprobeerd, maar ik was niet tevreden, dus dan maar alles er weer af (nog meer werk dan het er op naaien) en gewoon alleen een cirkel gedaan met een applicatie in het midden.
Ook goed toch, het hoeft niet helemaal het zelfde te worden.
Was al een tijdje niet langs het treinspoor in ons park gelopen, maar toen ik dat gisteren wel deed zag ik pas wat de zomerstorm van laatst hier teweeg had gebracht.
De laatste boom van een rij prachtige oude eiken heeft verschillende afgebroken grote takken.
Zo jammer, want ze zijn zo mooi en al zo oud.
Hiervan schrok ik ook. Dit is een hele oude dikke wilg die er al stond toen onze wijk nog bestond uit weilanden met boerderijen, zo'n 40 jaar geleden.
Je zou het niet zeggen op de foto, maar de stam is meer dan een meter breed in doorsnede.
Kijk nou rechts wat er gebeurd is....
De boom bestond op zekere hoogte uit twee dikke stammen en is waarschijnlijk daar gaan rotten.
Zo jammer is dat, de halve boom ligt op de grond...
Een stuk van de stam is afgerukt door het geweld van de vallende andere helft.
Ben bang dat ze één van mijn lievelingsbomen helemaal gaan weghalen.
Weer een stukje afscheid.... daar ben ik toch al niet zo goed in.....
Wat een kort blogje deze keer hè, maar des te meer tijd om nog even in de tuin te gaan zitten.
Het is heerlijk weer dus dan moet je er ook van genieten.
Ik wens jullie een hele fijne en zonnige week.
Liefs,
Floor
zaterdag 15 augustus 2015
Oude blikken.
Enige tijd geleden schreef ik HIER over mijn passie voor verzamelen.
Zoals jullie weten heb ik dat altijd gedaan en nu weer met het verzamelen van oude poppen.
Jaren geleden heb ik oude verpakkingsblikken verzameld. Dat was nog in ons eerste huis en dat is zo'n 30 jaar geleden.
Veel heb ik er verkocht inmiddels, maar de mooiste en leukste heb ik bewaard.
Dit zijn mijn mooiste en ook duurste blikken. Het zijn grote blikken zo tussen de 30 en 40 cm hoog.
Vooral het Van Houten cacao blik vind ik zo mooi van tekening en kleuren. Het is ook nog helemaal gaaf en zonder krassen.
De meeste zijn kleiner en staan daarom hoog opgesteld op de rand van een stuk verlaagd plafond boven de eettafel.
Heb je even tijd, dan laat ik de leukste even zien.....
Van bovenstaande Droste blikjes is dit de zeldzaamste. Ik heb daar in het verleden eens 500 gulden voor geboden gekregen.
Waarom? Omdat deze verpleegster een rood kruis op haar arm heeft. Na 1950 is dit verboden omdat het echte Rode Kruis hier bezwaar tegen had gemaakt.
Zij deden namelijk wel andere dingen dan een kopje cacao maken en wilde niet als reclame gebruikt worden. Dit is dus een heel oud en zeldzaam blik en erg gewild bij verzamelaars.
Wat heb ik nog meer...
Jam, appelstroop en gestampte muisjes, wie is er niet groot mee geworden?
Dit blikje is echt beeldig met die leuke tekeningen er op.
Pleisters van de Hema in hele kleine mini blikjes.
Dit blik is verre van mini. Het is een heel groot winkelblik waar ze D.E.-koffie in bewaarde.
Ik ga deze verkopen, want hij staat me in de weg.
Vraag me niet waarom.... maar dit is altijd mijn lievelingsblikje geweest.
Je vraagt wel waarom?
Nou, ik denk dat het door die snuitjes van de hondjes komt. Die kijken zo verlekkert naar die overheerlijke Melle toffee, echt aandoenlijk vind ik.
Niet aandoenlijk, maar wel erg lekker was ons eten toen mijn man en ik gisteren maar eens lekker naar de Chinees gingen, die hier dichtbij is.
Daarna natuurlijk genieten van een heerlijk ijsje.
Onze kleindochters genoten trouwens ook met hun ouders die laatste week van hun vakantie.
Lekker een huisje gehuurd waar veel leuks te doen was voor Lois en Sydney, zoals samen varen in een echte boot.
Samen met pappa dollen op een heel groot luchtkussen.
Maar lekker springen kan die kleine ook al alleen hoor.
Als de kinderen genieten is de vakantie altijd een succes.
Ik wens jullie ook een week vol van genieten en veel succes met de steekjes die ongetwijfeld weer worden gezet.
Liefs,
Floor
Zoals jullie weten heb ik dat altijd gedaan en nu weer met het verzamelen van oude poppen.
Jaren geleden heb ik oude verpakkingsblikken verzameld. Dat was nog in ons eerste huis en dat is zo'n 30 jaar geleden.
Veel heb ik er verkocht inmiddels, maar de mooiste en leukste heb ik bewaard.
Dit zijn mijn mooiste en ook duurste blikken. Het zijn grote blikken zo tussen de 30 en 40 cm hoog.
Vooral het Van Houten cacao blik vind ik zo mooi van tekening en kleuren. Het is ook nog helemaal gaaf en zonder krassen.
De meeste zijn kleiner en staan daarom hoog opgesteld op de rand van een stuk verlaagd plafond boven de eettafel.
Heb je even tijd, dan laat ik de leukste even zien.....
Van bovenstaande Droste blikjes is dit de zeldzaamste. Ik heb daar in het verleden eens 500 gulden voor geboden gekregen.
Waarom? Omdat deze verpleegster een rood kruis op haar arm heeft. Na 1950 is dit verboden omdat het echte Rode Kruis hier bezwaar tegen had gemaakt.
Zij deden namelijk wel andere dingen dan een kopje cacao maken en wilde niet als reclame gebruikt worden. Dit is dus een heel oud en zeldzaam blik en erg gewild bij verzamelaars.
Wat heb ik nog meer...
Jam, appelstroop en gestampte muisjes, wie is er niet groot mee geworden?
Dit blikje is echt beeldig met die leuke tekeningen er op.
Pleisters van de Hema in hele kleine mini blikjes.
Dit blik is verre van mini. Het is een heel groot winkelblik waar ze D.E.-koffie in bewaarde.
Ik ga deze verkopen, want hij staat me in de weg.
Vraag me niet waarom.... maar dit is altijd mijn lievelingsblikje geweest.
Je vraagt wel waarom?
Nou, ik denk dat het door die snuitjes van de hondjes komt. Die kijken zo verlekkert naar die overheerlijke Melle toffee, echt aandoenlijk vind ik.
Niet aandoenlijk, maar wel erg lekker was ons eten toen mijn man en ik gisteren maar eens lekker naar de Chinees gingen, die hier dichtbij is.
Daarna natuurlijk genieten van een heerlijk ijsje.
Onze kleindochters genoten trouwens ook met hun ouders die laatste week van hun vakantie.
Lekker een huisje gehuurd waar veel leuks te doen was voor Lois en Sydney, zoals samen varen in een echte boot.
Samen met pappa dollen op een heel groot luchtkussen.
Maar lekker springen kan die kleine ook al alleen hoor.
Als de kinderen genieten is de vakantie altijd een succes.
Ik wens jullie ook een week vol van genieten en veel succes met de steekjes die ongetwijfeld weer worden gezet.
Liefs,
Floor
Abonneren op:
Posts (Atom)




