Dààrom gaat de tijd zo snel!

Enige weken geleden schreef ik hier hoe het toch komt dat de tijd zo snel gaat tegenwoordig.
Iets dat ik van heel veel mensen hoor. Vreemd natuurlijk, want de weken en jaren zijn even lang dan vroeger.

Mijn oudste broer die in Berlijn woont leest altijd mijn blog (hallo broertje!) en hij wist het antwoord.
Natuurlijk wil ik dat jullie niet onthouden:

"Waarom lijkt het voor ons zo, alsof de tijd steeds sneller gaat als je ouder wordt?  Dat is dus een illusie, want de klokken lopen voor iedereen gelijk snel, jong of oud.

De oorzaak ligt in de  VERHOUDING  van de "werkelijke" tijd en onze leeftijd.

Voor een gisteren geboren baby zijn de laatste 24 uur zijn hele leven.

Voor een kind van één jaar zijn dus de laatste 365 dagen zijn hele leven. Dit enorme verschil moet voor de baby het gevoel geven, dat de tijd nu 8 tot 9 x sneller gaat, in vergelijk tot die eerste dag, die een "eeuwigheid" was. Bij elke leeftijdsverdubbeling schijnt voor hem de tijd ook dubbel zo lang te duren, alleen is de baby zich dat nog niet bewust. Dat komt later pas.

 

Wij herinneren ons hoe lang het duurde, voordat je eindelijk weer eens jarig was, toen je nog een kind was.

Later "duurt" het al minder lang en als je oud bent vliegen de weken, maanden, jaren voorbij!
Het is dus simpel:  Als je 20 bent "gaat" de tijd precies dubbel zo snel als met 10. 

Een 40 jarige heeft het gevoel dat de tijd dubbel zo snel gaat als met 20.

Een oud mens van 80 voelt dat de tijd 4 x zo snel gaat als een 20 jarig jong volwassen mens. We "weten" dat ook, omdat we met 20 al vol bewust waren.

Stel dat een mens 80 wordt, dan zegt hij met 40 dus: "Ik ben nu zo´n beetje op de helft".  Objectief is dat juist, maar subjectief (gevoelsmatig) was de 80 jarige al veel vroeger op de helft. Dat gevoel kan nog versterkt worden, doordat de mens in het begin van zijn leven steeds meer ontwikkeling en afwisseling  heeft als de oudere mens, die in zijn leven dikwijls nog maar weinig nieuwe dingen ervaart."

Tot zover mijn wijze broer....

Er zit dus maar één ding op voor ons: we moeten er voor zorgen dat we iedere dag, nou ja iedere week dan.... nieuwe spannende dingen beleven of gaan ondernemen.

Nee... daar hoort niet bij iedere week met een nieuwe mooie quilt beginnen.... da's nou jammer hè?

Maar het raadsel is opgelost, dat is ook belangrijk.

Bij dit blok was het anders. hier ging de tijd heel langzaam. Wat een prutsblok is dit zeg!
Voor wie de Sylvia Bridel al gemaakt heeft of er mee bezig is: dit is blok M1 "Spinning Hourglass".
Dat middelste blauwe blokje... zucht... was wel heel moeilijk in te naaien.

Maar uiteindelijk is het wel gelukt natuurlijk, laat me niet door Sylvia op mijn kop zitten.

Hadden jullie ook zo'n moeite met dit blok?

Gelukkig zijn de meeste makkelijk tot goed te doen, dus hup de volgende was klaar.

Gisteren nog snel deze afgemaakt.... oeps! Een foto maken gaat soms moeilijk met die harde wind vandaag.

Toch gelukt.
Leuk dat het een beetje doorschijnt op de foto.
Er wordt momenteel helemaal niets gedaan aan Jane, die ligt boven maar te verstoffen.
Die hartjes hè, dat zijn van die gillers "eerst ik","nee, eerst ik" hoor ik de hele dag.
Zal ze de mond eens moeten snoeren :-)

Aankomende week is het zover. De grote tentoonstelling in Amersfoort van Di Ford, Petra Prins en An Moonen.

Niet vergeten te gaan hoor.

Een fijne week gewenst.

Liefs,

Floor

Alweer nieuwe popjes????

Tja.... alweer nieuwe popjes..... zag dat ik wat popjes achterliep die ik volgens mij nog niet heb laten zien.... het gaat soms (vaak) ook zo hard dat ik het niet bij kan houden.
Dus laat ik er zo vast twee zien.
Maar eerst nog even over het uitje van vorige week zondag. Schreef in mijn laatste zaterdagse blogje al dat we de volgende dag naar het pannenkoekenhuis zouden fietsen want het zou schitterend weer worden.

En dat werd het, dus gingen wij per scootmobiel en I-bike op weg.
Natuurlijk mocht onze lieve Jody mee achterop. Dat vind ze prachtig!

Heerlijk om weer even buiten te zijn in de zon.

Nadat ik mijn fiets gestald had, gingen we een stukje wandelen, want Jody wil natuurlijk ook even de pootjes strekken.

Mijn man ging soms harder dan wij, ja kunst!  :-)

Prachtig die bomen vol met bloesem.

Er waren veel mensen op de grote speelweide die ook aan het genieten waren.

Kijk zo leuk: "Het vogelnest". Daar gingen mijn kinderen in de jaren 70 op "schoolreisje".
Helemaal vergeten dat het zo dichtbij was, terwijl ik vaak meeging als hulpouder.

Leuk die tenten van wilgentakken.

Hier in Rhijnauwen staan prachtige oude bomen met hele dikke stammen.

Toen een plekje zoeken bij het zeer drukke theehuis om daar een pannenkoek te eten.
We zaten bij het water en op een klein eilandje zat deze gans te broeden.
Zo leuk die zorgzaamheid om haar eieren te keren, en van nieuwe veertjes te voorzien, terwijl ze daarna weer heel voorzichtig ging zitten.

We hadden vanaf het vlonder-terras een prachtig uitzicht op de ezeltjes en de Kromme Rijn die daar loopt.

Mmmmmm.... daar kwamen de pannenkoeken! Waren weer heerlijk natuurlijk, smullen!

Alles bij elkaar waren we maar 2 uurtjes weg, maar het voelde als een dagje uit.
Gelukkig kunnen we soms nog blij worden van kleine dingen.

Waar we niet blij van worden is de goedbedoelde opmerking tegen mijn man: "geniet maar van de dingen die je nog wel kunt".
Als je de hele dag heel benauwd en uitgeput bent, en vrijwel niets anders meer kunt dan zitten en liggen en vaak heel veel pijn hebt, dan valt er nog maar weinig te genieten.
Een stukje rijden met de scootmobiel, t.v. kijken of met de ipad bezig zijn, dan heb je het wel gehad.
Eigenlijk is het het zelfde als je tegen iemand die afhankelijk is van de voedselbank zegt "ach, geld maakt niet gelukkig".
Nee, als je genoeg heb, maakt meer geld niet gelukkiger, maar als je vrijwel niets heb, wel.

Dit moest me even van het hart, omdat het ons verdriet doet.

De nieuwe popjes dan:

Weer een klein Hansje van Schildpad gevonden op Marktplaats, 25,5 cm groot. Ditmaal met blauwe oogjes.
Schattige originele kleertjes aan, dus helemaal leuk!
Heb hem Jaap genoemd.

Super lief kopje heeft Jaap, kijkt wel een beetje treurig.

Deze kleine Strampeltje van Schildpad kijkt wat vrolijker en geniet van zijn kleine hondje.
Heb hem Jeroentje genoemd.
Hij heeft nog een origineel truitje en vestje aan en is 31 cm. Het broekje heb ik zelf gebreid.

De mevrouw waarvan ik hem gekocht heb heeft hem in 1945 gekregen toen ze 5 jaar werd.
Waarschijnlijk was hij toen al 2e-hands, want zo'n dure pop kopen net na de oorlog, dat lijkt me best onwaarschijnlijk.

Jeroentje zit lekker bij zijn zusjes in de oude poppenwagen.
De twee andere nieuwe poppen komen een andere keer :-)

Ik wens jullie gezellige Paasdagen, en en fijne week.
Liefs,
Floor

Heel veel stofjes en hartjes.

Dit blogje gaat weer over lapjes en hartjes.
Hartjes knippen voor mijn nieuwe project waar ik niet mee kan ophouden, zo leuk!
Een paar weken geleden ben ik er aan begonnen na het zien van de leuke hartjesquilt bij Ingrid op haar blog, daar schreef ik een paar weken geleden al over.

Heb er al een heel stel aan elkaar zitten, en deze heb ik er pas weer bij gemaakt.
Wat zijn ze lief hè?

Ik liet toen ook deze geknipte hartjes al zien, van lapjes gekregen van Simone.
Maar daar bleef het niet bij :-)

Van Yvonne kreeg ik ook lapjes toegestuurd, waar ik natuurlijk weer direct hartjes van ging knippen, en ook wat randjes die er omheen komen.

Dit stofje van haar vond ik zo schattig.... maar je het was te smal, daar kon geen hartje uit ;-(

Geen nood, een quilter vindt altijd wel een oplossing. Gewoon een strookje stof er aan zetten, en het is gepiept, konden er weer een paar hartjes geknipt worden,

Deze is natuurlijk heel toepasselijk, lieve roze hartjesstof in een hartje geknipt voor mijn hartjesquilt.

Tilly stuurde me ook mooie lapjes op. Zachte bestorven kleuren, met lieve roosjes.
Ik heb er hartjes, achtergrond lapjes en randblokjes van geknipt.

Daarna viel er een enveloppe uit Frankrijk in de bus. Uit Frankrijk?????

Jazeker wel. Baukje was zo lief om ze te sturen vanuit haar vakantieadres.
Echt zulke leuke lapjes zijn het..... alleen zo verschrikkelijk jammer dat de meeste erg fel van kleur zijn, erg anders dan de hartjes die al aan mijn lap zitten.
Kan niet opeens met hele andere kleuren beginnen, dat zou wel erg uit de toon vallen.

Dus helaas..... maar 4 hartjes kunnen knippen. Maar het zijn wel schatjes.
De andere lapjes komen vast nog wel eens van pas.
Lieve Simone, Yvonne, Tilly en Baukje.... hartelijk dank voor jullie bijdrage, ben er heel blij mee.

Verder heb ik heel veel gequilt deze week aan de boerenhuwelijks quilt, leuk om te doen.

Donderdag zenden de EO/ KRO en NCRV op Ned. 1 weer The Passion uit.
Heel mooi om naar te kijken en te luisteren.
Dit keer is het thema "Verbinding", vooral in deze tijd, een prachtig thema om over na te denken.
Verbinding tussen alle mensen is immers heel belangrijk?

Zo, vanavond weer een gezellig hartje maken, dan kunnen er weer 8 aan mijn lap worden gezet.
Leuk als ik de lap steeds groter zie groeien.
Morgen genieten van de prachtige lente-dag die gaat komen.
Misschien een fiets-/ scootmobiel tochtje naar het pannenkoekhuis?

Lieve lezers, een heerlijke zondag gewenst en een fijne week.
Liefs,
Floor

Tijd voor de tuin.

Gelukkig heb ik van de week weer wat steekjes gedaan en 2 blokken klaar van mijn mooie Jane.

Mooi gefotografeerd op de bloeiende bos-Anemoontjes.
Nu ga ik eerst weer eens verder met Sylvia, nog 13 blokken te gaan, dus het einde komt in zicht.

Het was ook tijd voor de tuin deze week.
Nu had ik de tuin de afgelopen weken al "zomerklaar" gemaakt, dat wil zeggen, alle oude stengels weghalen zodat het nieuwe groen zich kan ontwikkelen, maar ik wilde ook een stuk tuin onder handen nemen waar weliswaar prachtige planten stonden, maar ze groeide steeds verder uit en vielen vaak om als het veel regende.

Zo was het een paar weken geleden nog...

Maar nu was het al lekker groen, dus kon ik goed zien waar ze opkwamen. 

Het zijn planten die diep wortelen en dikke wortels hebben, dus daar heb ik onze oudste zoon voor uitgenodigd  :-)
Kijk die jongen toch eens hard werken!

Klaar! Het lijkt op de foto een heel klein stukje, maar het is toch wel een aantal vierkante meters.
Die moeten nu opnieuw beplant worden.... we moeten dus een keertje naar het tuincentrum.
Helemaal geen straf natuurlijk.

Voor de huisdeur hebben we twee van zulke bakken staan met viooltjes. Die staan daar al vanaf eind oktober en ze hebben de hele winter zieligjes staan bloeien.
Maar kijk ze nu eens helemaal uit de bol gaan! Prachtig gezicht toch?

Van de week kwamen onze kleindochters voor het eerst naar Jody kijken.
Helemaal gek waren ze van ons nieuwe hondje!
Natuurlijk, als je al 11 jaar bent zoals Lois, maak je foto's met je telefoon, maar die kleine uk van 5, pakte ook direct haar telefoon en zette Jody op de foto.
Niet te geloven, een fotograafje in de dop.
Er werd heel veel geknuffeld, en Jody liet het allemaal over zich heen komen, want aandacht is aandacht, dus ze genoot!

 

En als ze nog meer knuffels wil (of brokjes) dan kan ze daar heerlijk om zeuren door "mooi" te zitten. Daar zwicht je toch voor....

Met mijn man gaat het weer ietsjes beter, de medicatie sloeg aan en het virus lijkt weer verdreven.
(Nog hartelijk dank lieve lezers voor alle beterschap wensen)
Alleen erg moeilijk voor ons dat zijn conditie na elk opgelopen virus weer verslechtert.

Maar gelukkig lukte het toch om met het gezin van onze jongste uit eten te gaan.
Leuk, dit is een 3D foto. Zo konden we allemaal op de foto (behalve onze zoon dan, die maakte de foto)
We hebben heerlijk gegeten en genoten.
Zulke mooie momenten moeten we koesteren tegenwoordig.

Wens jullie een fijne week met veel mooie momenten.
Liefs,
Floor