Jane en de tandarts.

Wat een rare titel... gaat mijn Jane naar de tandarts, of is dat de titel van een boek?
Nee, dat zijn mijn twee onderwerpen deze week, plus nog even over het noodweer, maar dat komt straks.

Eerst mijn kleine Jane. Die lag maanden stil nadat ik mijn pols brak in januari.
Ook daarna lukte het quilten niet, deed teveel pijn.
In de ring quilten gaat me nog steeds niet lukken, maar zonder (erg onhandig is dat) lukt het wel, steeds een klein stukje.
De helft van de sashings had ik in december al klaar, maar de tweede helft heb ik in de laatste weken gedaan. Braaf iedere middag een half uurtje.

Kijk, zo ziet de achterkant er nu uit. Allemaal blokjes, De rijgdraden konden er uit.
Nu leuk de kleine blokjes doen, lekker afwisselend na al die saaie rechte lijnen.

Maar eerst de hartjesrand, dat gaat best goed zonder quiltring, omdat het aan de kant zit.

Alle hartjes langs en daar tussenin ook nog een klein hartje.

Natuurlijk krijg ik een bruin dwingelandje op mijn quilt, die aandacht wil...

Gisteren mocht dat ook wel, want mijn meisje was heel zieliiiiiiiigggg….

Waarom????

Omdat ze naar de dierenarts moest voor haar gebitje. Moest worden schoongemaakt, en er was weer het nodige zo slecht dat het getrokken moest worden.

Twee jaar geleden waar kruisjes bij staan, en nu waar een rondje bij staat, totaal 11 elementen verwijderd.

Straks moet ze nog aan een klikgebitje de zielepoot. 😉

Gelukkig gaat het vandaag weer beter met haar, de narcose is uitgewerkt.

Toen ik afgelopen weekend gezellig in Assen was bij mijn vriendin stond daar een mandje voor haar klaar, waar ze direct in ging liggen.

Wat een showgirl! Thuis wil ze niet in een mandje, alleen op de bank.

Het was een heerlijk weekend, we hebben lekker gekookt en eindeloos gepraat van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.

Stond mijn tuin er van de week nog stralend bij....

Dat was woensdagavond na het noodweer dat over Utrecht trok wel anders.

Er viel 60 mm regen en zelfs hagel!

Theo en ik zaten gezellig te eten in een restaurant en konden niet naar huis, waren weggegaan in de zon en zonder jas 😡

Thuisgekomen gelijk de schade opgenomen... planten lagen platgeslagen op de grond...

houtsnippers waren weggedreven...

mijn gezaaide wilde bloemen....

de Geraniums….

De volgende dag de ergste schade hersteld, de rest blijft maar zoals het is, er zijn ergere dingen nietwaar?

Volgende week krijgen we de eerste hittegolf van dit jaar.
Eerst wil het maar niet zomeren en nu is het weer overdreven...

Ook niets aan te doen. Proberen om koel te blijven, rustig aan en veel drinken dan maar.

Ondanks dat wens ik jullie een fijne en vooral rustige week toe.

Liefs,

Floor

Die muisjes toch...

Het is weer zover, weer een schattig muizenblokje klaar.

Dit muizenmeisje is druk met het maken van kersenjam.

Waarom kersenjam? Omdat kersenjam een waar wondermiddel is voor quilters.

Dat wisten jullie niet hè?

De quilt-coach-school staat in een grote kersenboomgaard, dus kersen genoeg, vooral nu het juni is, de eerste kersen gaan gelijk in de potten.

Zo is er speciale jam voor extra ufo-tijd. Dat hebben we nodig, want de meeste quilters hebben wel ufo's liggen, ik ook hoor.

Wonderjam voor extra quilttijd... jeetje daar hebben we jaren op gewacht. Waarom is dat niet te koop in de supermarkt?

Nee, alleen hier wordt het gemaakt, door het lieve muizenmeisje.

Meisje ja... maar eigenlijk had Ingrid van Supergoof een jongetje getekend op haar patroon.

Zoals jullie wel weten is het haar ontwerp al die leuke muizenblokken.

Maar ik verander graag wat aan patronen om het meer eigen te maken, dus kreeg ze een rokje aan met een schortje.

Niet dat een meisje geen broekje aan kan natuurlijk, maar toch...

Ik ga even een kleine muizenpauze houden, want ik wil ook verder met mijn Vesalius voordat het een echte Ufo wordt, en alles tegelijk dat lukt me niet ondanks de wonderjam. 😋

Afgelopen zondag zijn Theo en ik gaan wandelen op het Kootwijkerzand.

Prachtige vergezichten met veel stuifzand, nabij het dorpje Kootwijk op de Veluwe.

Ik ben daar vroeger met Wim heel vaak geweest. 

Vanaf 1981 zijn we daar veel op vakantie geweest of gewoon een dagje.

Vond het heel lief dat Theo me mee nam naar deze voor mij belangrijke plek met zoveel mooie herinneringen.

We zijn zelfs pannenkoeken gaan eten in het restaurant waar we altijd kwamen.

Ondanks dat ze nog niet zo lekker was en behoorlijk warm, mocht mijn bruine lieve halve teckel mee om te hollen in het zand.

Nou ja... hollen... ze ging vaak even liggen in de schaduw.

Het was een fijne ochtend met nu weer nieuw gemaakte herinneringen.

Nu weer wat koeler, en genieten van mijn eigenste park naast mijn huis waar echt duizenden madeliefjes bloeien. 

Heel fijn dat er wegens bezuinigingen minder gras wordt gemaaid, krijgen ze tenminste de kans om allemaal hun kopjes boven het gras uit te steken.

Volgende week geen blogberichtje van mij.

Ik ga dan een weekendje naar Assen naar mijn vriendin die al mijn vriendin is vanaf 1961.

Een gezellig vrouwenweekendje 😉

Wens jullie fijne weken toe met mooi weer en af en toe 's nachts een bui voor de tuin.

Liefs,

Floor

Zomers weekend!

We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk hebben we een zomers weekend in Nederland.
Dus eigenlijk helemaal geen weer om achter mijn laptop te zitten.
Daarom maar een superkort blogje, heb toch niet veel te melden deze keer.

Wel heb ik weer een rand klaar van mijn Vesalius quilt. 

Nu nog één lange zijde en daarna nog een rand van één stof, waarna hij gequilt kan worden. 

Maar vooral dat laatste zal nog wel een tijdje op zich laten wachten. Voorlopig kan ik nog vooruit met mijn driehoekjes.

Hier in Utrecht is het vandaag de Canalparade, dus de mensen treffen het.
Toen ik vanmorgen terug reed van de quiltbee was het al erg druk op de Oosterkade waar al veel versierde boten klaar lagen.

Mijn lieve Jody was van de week ziek. Ze heeft een hele dag niets gegeten en niets gedronken.
Zo zielig... dus mocht ze lekker in mijn bankquilt gewikkeld liggen slapen.
Ze is nog steeds een beetje sloom, maar hopelijk snel weer de oude.

Geniet van het mooie weekend, en ik wens jullie een fijne week.
Liefs,
Floor

Werk aan de winkel!

Wat is het genieten van mijn tuin momenteel, niets anders dan bloemen!

Vooral als ik op het bankje achterin de tuin zit, met dit uitzicht is het genieten.

Maar vanuit de huiskamer is het ook heel mooi.

Had voor het tweede jaar op rij oranje klaproosjes gezaaid, maar ze worden bij mij altijd geel, misschien ligt het wel aan de grond?

Niet zelf gezaaid, maar spontaan tussen de tegels gegroeid, deze mooie witte Vingerhoedskruid.

Wat een wonder, zo'n grote plant die zich een weg naar boven worstelt.

Als ik met Jody aan kom lopen naar mijn huis hier op de hoek, kan ik ook genieten van de mooie blauwe regen van de buurtuin die rijkelijk over hun schutting hangt.

Maar het is niet alleen genieten wat de klok slaat, er moet ook gewerkt worden.

Deze keer niet in mijn tuin, maar in het voortuintje van mijn lief.

Dus woensdag eerst samen naar Intratuin voor de broodnodige plantjes. Dat is natuurlijk helemaal  geen straf 😀

Zo is het maar net... "Geluk is plantjes kopen"!

Op vrijdagochtend ging ik aan het werk om al het onkruid weg te halen in zijn tuin.

Jaren niets aan gedaan, dus het was best veel...

Gelukkig bleven er nog wat plantjes staan, en de rest was onkruidvrij, omgespit en bemest.

Terwijl Theo aan de andere kant van de tuin aan het opruimen was...

... plantte ik vandaag de gekochte plantjes.

Dat ziet er gelijk heel anders uit! Nog wel een beetje kaal, dus misschien moeten we nog maar eens terug naar het tuincentrum... 😉

Vermoeiende dagen voor mij, maar ik kreeg er veel dankbaarheid voor terug... lief is dat...

Wat niet zo lief is, is dat "mijn" meesjes zijn uitgevlogen en onmiddellijk zijn opgepeuzeld door de klaar zittende eksters, waar er hier steeds meer van komen.

Ze hebben geen vijanden, dus hun gebroed tiert welig, elk jaar meer van die moordenaars 😫

De natuur is niet alleen mooi, maar ook hard.

Krijg regelmatig de vraag hoe het nu met mijn pols gaat waar ik dystrofie aan had gekregen na de breuk in januari.

Het gaat beter. Heb weer meer kracht en kan dus ook weer remmen met mijn fiets, dus lekker zelf overal naar toe.

De speciale hand- en polsfysio-therapeut heeft veel gedaan maar ze is bang dat het niet helemaal meer goed komt.

De beweeglijkheid is niet zoals het hoort dus is het quilten een probleem. 

Met de quiltring en de aunt Becky lukt het helemaal niet, ik moet mijn pols daar teveel voor draaien, maar zonder dat lukt het zo'n 10 minuten per dag, en maar 2 steekjes tegelijk, dat zet dus geen zoden aan de dijk. 

Wanneer mijn Dear Jane af zal zijn.... voorlopig niet dus.

Gelukkig lukt het patchwork en appliqueren wel.

Wens jullie een fijne zondag en een leuke week.

Liefs,

Floor