Het verhaal van mijn eerste quiltje.

Omdat ik eigenlijk niets nieuws heb om te laten zien, nou ja alleen weer een paar huisjes en een paar sterren, maar dat wordt ook zo saai, zal ik eens vertellen over mijn allereerste quiltje.

Dit is hij dan, en na al die jaren vind ik hem nog steeds erg leuk. Het begon 6  1/2 jaar geleden allemaal toen ik toevallig langs de etalage van Carol Cox in Utrecht liep.
"Leuk" dacht ik, "daar ga ik even naar binnen".
Je begrijpt het al, ik was gelijk verkocht toen ik dat allemaal zag, en heb me direct opgegeven voor een beginners cursus die in september begon.

De groep was al jaren bezig en begon net aan een Mariner compas. "Dat wil ik ook" zei ik tegen Maria, maar nee, ik moest bij het begin beginnen, dus met het tekenen van de blokken voor een sampler.
Hè bah, oefenblokken, dat wilde ik helemaal niet.
Het quiltje dat het uiteindelijk geworden is staat ook niet bij mijn diashow, omdat het niet mooi is (nu zijn jullie natuurlijk nieuwsgierig).
Wel netjes genaaid, maar gemaakt van allerlei restjes doorelkaar, omdat ik niet wist dat het later aan elkaar ging. Had verwacht dat het oefenblokken waren voor in de map met patronen.

Ik had me voorgenomen om thuis niets aan quiltwerk te doen, alleen op les, maar na het maken van het eerste patchworkblok ging het al helemaal mis: ik wilde een echte quilt maken!

Niets oefenblokken, en ik zocht in een boek (dat ik ook al direct had gekocht) een mooi patroon uit.
Niet van die eenvoudige blokken, gelijk iets wat er mooi en moeilijk uit zag.
Zoals Maria later tegen me zei, ik wilde al hollen voordat ik kon lopen, dus gelijk naar de winkel voor stoffen.
Ben daar wel 1  1/2 uur binnen geweest voor stofjes voor dit quiltje, maar ze hadden geen mooie randstof die hier voor geschikt was.
Uiteindelijk ging ik toch met 3 lapjes de deur uit, twee vermoeide verkoopsters achterlatend.
Maar thuisgekomen vond ik de stof toch niet geschikt voor dat patroon en besloot er een quiltje van 9 gelijke blokken van te maken.

Toen al koos ik voor een sterpatroon en wat me opvalt: toen ook al voor de wat "vuile" kleuren waar ik nog

steeds zo van hou. Elke dag was ik er mee bezig, zodat het vele maanden eerder klaar was dan mijn sampler

Het hangt in mijn atelier en met kerst hangt het in de kamer, omdat ik het best een beetje een kerstquiltje vind en dan geniet ik er nog steeds van, en moet dan denken aan mijn turbulente begin van mijn quiltliefde, een liefde die hopelijk altijd zal blijven.........

Japanse Kokeshi-poppen quilt is af!

Van de week was het dan zover, mijn Japanse Kokeshi-poppen quilt was klaar!

Hij ziet er erg leuk uit met al die gezellig aangeklede popjes en leuke Japanse spulletjes er bij.
De rand heb ik iets veranderd, daar zaten grotere creme blokjes in, maar zo vond ik het mooier.
Maar verder is hij precies als het patroon uit de Quiltmania 77 en 78, alleen heb ik - in tegenstelling tot wat in de beschrijving stond - de applicaties met de hand gedaan en de delen met zoompjes naar binnen geslagen.
Alleen de achtergrondstof en de Japanse stofjes zijn anders natuurlijk, maar dat is juist ook leuk, anders wordt het zo'n echte kopie van het patroon in het blad.
Ik heb er met heel veel plezier aan gewerkt. Ben gek op appliceren en zo leuk dat het steeds een ander popje was dat ik kon aankleden.

Die prachtige Japanse stofjes, heb ik voor een groot deel te danken aan de lapjes die ik van Inge kreeg, waar ik heel erg blij mee was.
Inge, je naam staat nu voor eeuwig (nou ja zo lang ook weer niet hoor) op het etiket van de quilt.

Voor de foto mag hij even boven het kastje hangen, samen met echte houten Kokeshi-poppen, maar eigenlijk hangt daar mijn gestreepte Amish quilt, samen met de Amish popjes, en die kan ik niet missen.
Zo gauw als ik die hier weg haal, krijg ik een soort van heimwee, en moet ie terug.

Dus nu hangt hij mooi te zijn in de gang.
Maar ja, daar hing mijn Japanse ronde vormen quilt al die ik nog niet zo lang klaar had......... heeft iemand soms een huis over? Kan ik daar alles ophangen, want mijn huis is met 16 quilts die overal hangen en liggen helemaal vol.
Maar voor alles is een oplossing.... mijn schoondochter (de moeder van onze kleindochters) vindt hem zo mooi, ze was er erg enthousiast over.
Dus nu krijgt ze hem voor haar verjaardag in maart. Daar was ze heel blij mee toen ik het haar mailde, dus dat komt wel goed.
Kunnen zij er van genieten, want ik ben toch gekker op mijn Amish quilts. Ik kan er niet toe komen om die in de kast te leggen.

Verder had ik deze week geen les, maar gingen we met z'n allen een prachtige grote bed-quilt doorrijgen van An, die ook in onze groep zit. Zij heeft deze quilt voor haar dochter gemaakt.
Hier worden eerst de beklede latten op maat op de tafels gelegd, terwijl een deel van de dames nog lekker aan de koffie met stroopwafel zit.

Daarop wordt de achterkantstof vastgemaakt en licht gespannen.
Daarbij werd er druk samengewerkt, want de stof moest wel mooi recht en strak op de latten komen.

Dan natuurlijk de vulling er op..... ja ja,  jullie krijgen hier gratis les hoe je een quilt moet dubbelen, (alsof jullie dat nog nodig hebben.....)

Dan natuurlijk het leukste, de top er bovenop, een grote vrolijke quilt van Kaffe Fasset stoffen!

Dan gaan we lekker allemaal druk aan het rijgen, netjes met 10 cm tussenruimte en in rechte lijnen, keurig zoals het hoort ( de "juf" was er bij, dus we werden goed in de gaten gehouden...)

Nou eigenlijk niet allemaal, want er was ook een lieve vrijwilligster die alle naalden voorzag van rijggaren, zodat we lekker door konden gaan.

En dan hebben we het nog niet over de twee dames die heel gezellig onder het quiltrek gingen liggen om de doorgestoken naalden in het middengedeelte weer terug te brengen naar boven.
Was helemaal niet zielig hoor, want ze hadden samen reuze lol, en zij konden lekker liggen....
Zelf had ik mijn kromme naald meegenomen, zodat mijn naald vanzelf weer boven kwam, zo wisten ze precies waar ik mij boven bevond en of ik wel een beetje doorwerkte.

Weer even koffie pauze en genieten van de mooie quilt die nu bijna helemaal is doorgeregen, alleen de buitenste randen nog die zaten vastgespeld.
Het is een plaatje An, veel plezier en succes met quilten!

Zelf ga ik nu weer een huisje bouwen, daar raakt een mens ook een beetje aan verslaafd.......

Bouwfraude in de vinex-wijk.

Van onze verslaggever:
"Ondanks de zware vorst en sneeuw, was er geen vorstverlet in Utrecht en werd er in de vinex-wijk hard doorgewerkt door echte diehards onder de bouwvakkers.
In de afgelopen 14 dagen zijn er alweer 10 huizen gebouwd, en zelfs al bewoond.

Ondanks dat het weer keurige fleurig gekleurde huizen zijn - anders dan wat je in de meeste vinex-wijken ziet - zijn er toch onregelmatigheden geconstateerd.

Toen onze bouw-inspecteur door de nieuwe wijk liep, zag hij dat er op sommige kavels, die waren uitgegeven en bestemd voor een kleurig huis, geen huizen maar alleen ramen waren geplaatst.
Deze ramen waren inmiddels ook al bezet door nieuwe beer-bewoners.
Dit is regelrechte fraude, en er zullen van de week kamervragen over worden gesteld.

Voor deze bebouwing is geen toestemming gegeven, en waarschijnlijk zullen deze bewoners weer moeten vertrekken als hiervoor een meerderheid in de kamer is. Wel wilden ze nog even poseren voor onze fotograaf."
Tot zover onze verslaggever.

Nou mag ik weer even:
Heb dus lekker aan de huisjes gewerkt, en ik vond het wel leuk om die grotere beertjes die ik van Truus had gekregen, welke niet in de raampjes van een huisje paste, toch te gebruiken.
Zoals je ziet ben ik verder gegaan met huisjes zonder raampjes die open kunnen.
Nu er zoveel huisjes komen, vind ik het leuker om ook zo de beertjes te kunnen zien, zodat het een echt beren-quiltje wordt.

Ik heb helemaal geen lapjes meer van vroeger, maar toch nog iets gevonden in een oude mand op zolder.
Op de bovenste foto, heb ik in het gele huisje rechts onderaan een stofje gebruikt met gele bloemetjes (de stof om het raampje).
Van dit stofje heb ik ooit een bloesje gemaakt voor mijn oudste zoon toen hij pas geboren was.
(Sorry Marcel, het was toen 1970! Toen konden gele bloemetjes best voor een jongetje..... geloof ik....)
Nou ja, toch leuk dat dit stofje er in zit.

Wat ook leuk is, deze kleurige quilt-postzegels die ik een tijd geleden eens op Marktplaats heb gekocht.
Ze hangen in een lijstje in mijn atelier.
Maar ik had ook ooit eens gelezen dat er in Amerika postzegels zijn uitgegeven van Amish quilts.
Nou, die wilde ik ook wel natuurlijk.
Elke dag zoeken gaf steeds maar geen resultaat, maar de aanhouder wint:

Kijk eens wat ik heb!!! Ik vind ze zò mooi.
Nu nog een mooi lijstje vinden en dan heb ik weer een "hebbedingetje" voor mijn kamer.
Ik lees het zo vaak op de diverse weblogs.... wij quilters zijn allemaal gek op hebbedingetjes. De verzamelwoede zit diep in onze genen, het zou dus niet goed zijn om ons er tegen te verzetten niet?
Laten we dat dan ook maar niet doen.

Drukke week werd toch rustig...

Eigenlijk had ik een hele drukke volle week voor de boeg, maar soms lopen dingen anders dan gepland.
Eerst was ik jarig afgelopen dinsdag.
Dat werd een gezellige maar ook rustige dag. 's Morgens wat vriendinnen op de koffie en 's avonds uit eten met mijn man.
Verleden week zondag had ik het al een beetje met de kinderen en kleinkinderen gevierd bij mijn oudste zoon die ook dinsdag jarig was. Alweer 42 jaar! Jeetje wat gaat de tijd toch snel.
Ik werd 64 jaar, maar soms heb ik het gevoel dat hij mij gaat inhalen.....

Maar kijk eens wat een kaarten ik gekregen heb! Ben gek op kaarten en ze hangen nu gezellig allemaal op de koelkast. (Sorry Willeke, maar jouw kaart kwam later en toen hing alles al, dus die staat niet op de foto, maar hij hangt er natuurlijk wel bij).

Van mijn man 3 bedels gekregen voor mijn Trollbeads armband, die raakt nu al lekker vol, hij wordt steeds leuker.
Weet je wat ik van mijn vriendin Gea kreeg? On-line-per-post-rozen!
Ooit van gehoord? Natuurlijk kan je bloemen bestellen met de Fleurop, maar ik kreeg gewoon een dikke enveloppen door de brievenbus. Maak hem open.... zit daarin een plastic omhulsel met daarin 10 witte rozen, gewoon droog in de verpakking!
Snel in een vaas gezet natuurlijk en ze staan nu nog gezellig op mijn tafel. Had ze - als moderne vrouw - on-line besteld. Het moet nu toch niet gekker worden!
Verder heb ik van andere vriendinnen die op de koffie kwamen nog geld gehad, daar koop ik nog een paar bedels voor, heel leuk!

Waar ik het dan zo druk mee had?
Nou, woensdag had ik bee in Lopik (weer verhuisd van Benschop).
Was weer heel gezellig zoals altijd.
Vrijdag was er les bij Carol Cox, dus ook daar naar toe natuurlijk - omdat het ook zo  
g e z e l l i g   is!
Op de terugweg was er al sneeuw gevallen en durfde ik nog net door het dunne laagje te fietsen, wat weldra dikker en dikker werd.

Zo ziet het er nu uit bij ons. Sneeuw en ijs en veel pret op de fortgracht.
Heel gezellig voor de mensen die van schaatsen houden, maar niet voor mij.
Had eigenlijk zaterdag weer een bee in Utrecht, maar durfde niet door de sneeuw te fietsen en een bus komt daar niet.
Ondanks de posters die overal hingen met "WIJ ZIJN ER KLAAR VOOR" (strooien) van de gemeente, was het hoofdfietspad van hier naar de stad niet gestrooid, dus afzeggen. Heel jammer.
Zondag zou ik naar de Curiosa-beurs in Utrecht, maar ik kon er niet toe komen om mijn auto sneeuwvrij te maken en in dat ijskoude ding te stappen..... bleef liever bij de kachel.
Vandaar dat het toch nog een rustige week werd, wat weer goed was voor mijn huisjes.

Dan maar achter glas genieten van de vogels die de hele dag af en aan vliegen om hier in de tuin te eten.
Ja, er zit er maar één, een brutale, want als ik klaar sta met mijn camera, durven ze niet.

Sneu hè, voor de eendjes en waterkipjes. Hun vijvertje wordt steeds kleiner en veel voedsel hebben ze niet.
Eigenlijk zou ik ze het liefst allemaal mee naar binnen nemen, lekker warm bij de kachel...... o, wat ben ik toch een koukleum!

Tot slot nog dit:
http://www.mmkarnhem.nl/NL/agenda/tentoonstellingen/six-yards-guaranteed-dutch-design


Op deze link staat informatie over een Vliso-stoffen tentoonstelling in Helmond (met dank aan Mieke).
Prachtig al die kleurige Afrikaanse stoffen!
Mochten jullie in de buurt wonen, het is vast de moeite waard.
De stoffen zijn daar ook te koop, maar wel per 6 yard.
Ik denk dat ik maar lekker thuis blijf, net zo lang tot het voorjaar weer komt......

Waar ben ik allemaal mee bezig?

Regelmatig schrijf ik dat ik weer een nieuw project heb. We weten het allemaal: het is zo leuk om met iets nieuws te beginnen.
Welk patroon is meestal geen probleem, want die komen we vanzelf tegen in boeken en bladen of op de bee.
Dan de lapjes. Die hebben we natuurlijk nooit genoeg en dus moet er gekocht worden.
Daarna lekker zitten tekenen, snijden en knippen dat het een lieve lust is, en dat is het ook.
Heel spannend, het naaien van het eerste blok, en wat een feest, het wordt mooi!
En na een stuk van de quilt gemaakt te hebben is het o zo leuk om weer een nieuw project te starten, omdat het begin traject zo ontzettend leuk is!
Al met al ben ik best met veel tegelijk bezig, terwijl ik me had voorgenomen om dat niet meer te doen.
Maar zoals dat gaat met voornemens, het is niet gemakkelijk om ze vol te houden.

Maar toch gaat alles rustig zijn gangetje hoor, kijk maar naar de Japanse poppenquilt.
Met regelmaat quilt ik er een stuk aan en het schiet al lekker op.

Met mijn Japanse indigo-blauwe quilt gaat het ook goed. Er is al een stukje gedaan en het ziet er eenvoudig maar leuk uit vind ik.

Deze leuke donkerblauwe patchwork-lap vond ik op Marktplaats.
De lapjes zijn er op gedrukt natuurlijk, maar ik vond het zo'n leuke lap voor de achterkant van de indigo-blauwe quilt. Alleen was het donkerblauw met wit, en wit zit niet in mijn quilt, dus dat paste niet.
Dan maar in de thee.
Een grote bak geleend bij een buurvrouw en een heel pakje theezakjes in het kokende water (het goedkoopste merk hoor, wat dacht je!)
Lekker roeren en laten trekken en dan eens kijken....... oeps, wel iets te veel die 20 zakjes, want wat was het donker geworden.
Dus in de wasmachine gestopt, en kijk eens aan: precies goed!

Het is wel niet Japans die lap, maar ik vind het wel leuk staan zo bij elkaar.
Maar goed, het duurt nog een tijd voordat die twee aan elkaar gequilt zullen worden.

En kijk, daar is al een stukje van mijn 3e Amish quilt.
Het is een 9-patch met sterren en ik vind het een mooi rustig maar toch spannend patroon.
Zit alleen met het strijkwerk in mijn maag......

Kijk zo ziet mijn blok er uit na het strijken.
Eerlijk gezegd.... ik doe maar wat, en daarom ziet het er ook niet goed uit.
Dat is niet zo erg zou je denken, want wie ziet dat nou straks? Niemand, maar met het quilten krijg ik straks wel last van al die hobbels en bobbels daar bij de naden in het midden van de ster.
Daar heeft Goof (wie kent haar niet) wel een oplossing voor, gewoon niet strijken en zo quilten.

Maar zie je het al voor je met een quilt vol met deze rommelige sterren?
Nou ik niet. Wie een goede oplossing weet mag het zeggen, want mij lukt het niet beter.

Verder ben ik natuurlijk bezig met mijn kersthuisjesquilt, en de gewone huisjes quilt.
De kleine sterren van gekleurde lapjes liggen maar te liggen in een mandje en het miniatuur vingerhoedjesquiltje.... dat blijft voorlopig op de ontwerpwand hangen.

En kijk eens! Deze lapjes met lieve hele kleine mini-beertjes kreeg ik ook nog toegestuurd van mijn mail-quilt-vriendin Truus.
Had ze nog gevonden in haar restjesmand. Dat bedoel ik nou: nooit stukjes stof weggooien, komen altijd een keer van pas!
Bedankt Truus, ik ben er heel blij mee, want nu heb ik weer wat beertjes voor mijn huisjesquilt.
Jullie begrijpen wel, ik hoef me voorlopig niet te vervelen....... zo nu weer lekker verder quilten.....

Van dorp naar Vinex-wijk.

Was ik toch zo van plan om met mijn kleine huisjes een dorpje van 9 of 12 huisjes te bouwen.
Leuk allemaal een ander kleurtje om mijn jongste kleindochter ter zijner tijd de kleuren te leren.
Maar toen wij gisteren op verjaarsvisite waren bij onze "grootdochter" Lois die 6 jaar was geworden, zei mijn schoondochter dat ze het leuk zou vinden als de quilt wat groter werd.
Nou, dat doe ik dan natuurlijk!
De maat zou ongeveer 60 x 80 cm moeten worden, dan past het quiltje leuk op een open plek in Sydney's kamertje. Er komen nu dus 35 huisjes, en wordt dan echt een vinex-wijk in plaats van een dorpje.
Maar wel een hele kleurijke Vinex-wijk.

Beste wel moeilijk om nu 35 huisjes in verschillende kleuren te maken, maar dat zie ik wel, moet lukken toch?
Hier alvast de 4 die ik van de week gemaakt heb.

En natuurlijk met de open raampjes waarachter de beertjes zitten.
De beertjes in het blauwe en roze huisje heb ik gekregen van Truus, een quiltende mail-vriendin, lief hè?
Leuke snuitjes hebben die beertjes. Het valt niet mee om zulke kleine beertjes te vinden met een hoofdje van 1,5 cm breed. Dan maar soms dezelfde gebruiken.

We waren gisteren dus bij onze jongste zoon en schoondochter om de verjaardag te vieren van Lois, die - nu ze een klein zusje heeft, dat onze KLEIN-dochter is, zelf GROOT-dochter genoemd wil worden, omdat ze nu grote zus is.
Maar we hebben natuurlijk ook onze lieve kleindochter geknuffeld, die al zo lekker kan lachen en alweer zo groot wordt! Even lekker kroelen met opa.

Lois is helemaal gek van Dino's. Daar krijgt ze niet genoeg van, dus opa en oma hadden ook iets gekocht met dino's. Het liefst had ze een echte, maar ja waar vind je die nog?

Waar ze ook gek op is... gekke bekken trekken als er een foto gemaakt wordt.
Terwijl ze lekker een cupcake eet, kan ze het weer niet laten.
Doe maar lekker gek hoor meid!
Weet je dat oma daar ook van houdt van een beetje gek doen?
Onderstaande foto's zijn gemaakt met de i-pad, waarmee je foto's kan maken met een soort lachspiegel-effect. Als je dan ook nog een gekke bek trekt, wordt het helemaal feest!
Oma krijgt er niet genoeg van Lois, dus let maar eens op:

Kijk, dit is oma als ze bij de kassa van de quiltwinkel moet afrekenen.
Dan schrikt ze zich een hoedje, weer te veel gekocht!

En dit is oma over 20 jaar, als ze bijna 84 jaar is.
Ja, dan quilt ze nog steeds hoor, wat dacht je! Maar zo te zien heeft ze dan geen tanden meer, allemaal uitgevallen.....

Nou, ik zal jullie de rest besparen en volgende keer wordt het weer een serieus blogje hoor, dan een up-date van wat ik allemaal aan het doen ben en hoever het er mee staat, want ik zal toch niet alleen maar zitten te flauwekullen?
Zal flink m'n best doen van de week om jullie niet teleur te stellen......

Over restjes-quilts en quilters-hersenen.

Wij quilters hebben allemaal lapjes. Sommige heel veel, die kunnen een jaar lang winkelen in eigen lapjeskast, anderen wat minder, maar lapjes hebben we.
Maar we hebben ook restjes, veel restjes.
Hoe vaak hoor ik niet bij het maken van een scrap-quilt  "fijn dan kan ik mijn restjes opmaken"!
Maar komen die restjes dan ooit op? Nee! We houden van die restjes weer restjes over, en erger: we kopen er wat stofjes bij, want dat is dan echt heel erg nodig, het kan niet anders! En daar houden we dan ook weer restjes van over...... ach wat zijn we toch zielig....

Ik heb dus ook restjes. Van alles wat natuurlijk, maar ook deze geweven Japanse stoffen. Best grote stukken nog, maar om daar nou nog een quilt van te maken....

Dus wat te denken van een tasje! Geen idee hoe het moest, dus deed ik maar wat. Dit had ik eens ergens gezien met die punten, leek me wel leuk.

Kijk, zo zit het aan elkaar en begint het al ergens op te lijken. Hier is het doorgeregen en moest de lap nog gequilt worden, want het moest wel een echt quilters-tasje worden.

En kijk nou eens, wat een gezellig tasje het is geworden!
Bovenin zit een ritssluiting, en die leuke vilten bloemetjes kocht ik kant en klaar bij Blokker.
Het probleem is alleen: zoveel stof heb ik niet gebruikt voor het tasje, dus nog heel veel restjes over.

Waar ik ook nog hele kleine mini-restjes van over heb, is van de indigo Japanse stofjes.
Jullie weten dat vast nog wel. Ik had een stapel 10 x 10 cm lapjes gekocht en daar gelijkzijdige driehoeken van geknipt.
Toen bleven deze scheve stukjes over en ik vroeg: wat kan ik hier nog mee?
Er werd geopperd dat ik er een vingerhoedjesquilt van zou kunnen maken.
Voor een quilt zou dit veel te weinig zijn, maar ook waren de stukjes te klein en aan één zijde schuin van draad, dus dat was geen optie dacht ik.
Maar ze bleven me maar aankijken die kleine lapjes, ze wilde niet in de vuilnisbak verdwijnen, ze wilde nuttig zijn.... maar wat dan......

Kijk eens, ja echt, een miniatuur-vingerhoedjes-quiltje! Tenminste dat moet het worden, de lapjes zijn al vast geknipt en opgespeld. Best grappig toch zo'n klein quiltje?
Eigenlijk ben ik van plan om meer minatuur-quiltjes te maken. Ik heb zoveel ideeën dat ik dat in dit leven nooit ga redden, maar in het klein gaat het sneller en kan ik misschien al mijn plannen tot uitvoer brengen.
Maar dit een vast een beginnetje. Alleen....... niet alles is gebruikt, dus heb ik nog restjes over......

Kijk, zo klein zijn de vingerhoedjes, net zo groot als een echte. In dit geval de antieke vingerhoed die nog van mijn moeder is geweest.

Maar het ging toch niet alleen over restjes vandaag, maar ook over quilters-hersenen?
Ja, ja, dat komt nu:

Toen ik vanmorgen naar mijn quiltzolder ging om daar een patroon over te trekken op mijn lichtbak, trof ik deze troep (nou ja troep....) in mijn kamer aan.
Natuurlijk zelf gemaakt, want deze ruimte is verboden toegang voor onbevoegden dat snappen jullie.
Dit was echt zo, en is niet speciaal zo neergelegd voor de foto!
Het gekke is, ik kan absoluut niet tegen rommel. De huiskamer moet altijd netjes opgeruimd zijn, voor mij is dat belangrijk, anders word ik onrustig.
Maar hier in mijn quiltkamer kan het wel en laat ik dat rustig dagen zo liggen.
Weet je hoe dat nou komt? Door die quilters-hersenen die wij quilters hebben.
Wij hebben geen gewone hersenen net als andere mensen, je weet wel van die grijze cellen, nee die van ons zien er heel anders uit:

Wat vind je me daar van! Een al al kleur, dat is wel even wat anders dan grijs.
Is dat geen heerlijk idee, echt iets om blij van te worden en we weten nu ook dat we er niets aan kunnen doen aan die restjes, quiltboeken verzamelen, geen quiltwinkel voorbij kunnen lopen zonder naar binnen te gaan en lapjes kopen en natuurlijk nieuwe projecten bedenken......
Het ligt aan onze hersenen! Heel goed dat dit nu eens onderzocht is vinden jullie niet?