Sydney 5 jaar!

Eigenlijk had ik de foto's klaarstaan om jullie een wandeling te laten zien die ik van de week gemaakt heb, maar dat laat ik volgende keer dan wel zien, want nu was er iets belangrijkers:
Sydney onze jongste kleindochter werd van de week 5 jaar!

Dat werd vandaag gevierd, dus op naar Almere!
Daar wachtte ons deze prachtige taart helemaal in de stijl van een vijfjarige.

Maar eerst het belangrijkste van alles... het kadootje!

Mamma helpt wel met openmaken...

Een doos vol met Bunchems, dat is leuk! Oma koop natuurlijk altijd iets dat ze zelf ook leuk vindt :-)

Zie je wel, mamma vindt het ook leuk.
Het zijn kleine klit-bolletjes waar je van alles van kunt maken, ze klitten aan elkaar vast tot elke vorm die je wilt  (niet in je haar doen!!!!!)

Binnen de kortste keren lag dit monstertje op tafel, een echt Bunchem-monster...

Toen de taart.... eerst de kaarsjes aan, 5 stuks.
Sydney vond het maar niks, dus bleef ze op een afstandje staan kijken.

Uitblazen??? Ook best eng zo dicht bij de vlammetjes, dus laat grote stoere zus het maar doen.

O, kijk, nu begint het leuk te worden... pappa met het grote mes aan de slag...

Hè hè, eindelijk taart eten, "waarom wordt er zo moeilijk gedaan als je ook gelijk kunt aanvallen!"

Nadat de taart op was, lekker rustig bij Lois op schoot zitten tekenen.

Na een gezellige ochtend gingen we weer naar huis.
Ik weet het, ik ben in de minderheid, maar ik geniet altijd van het uitzicht op al die mooie windmolens. Zo'n lange rij molens die zo langzaam draaien... ik word er altijd zo rustig van...

Is er verder nog iets gebeurd?
Nou, het poppenbestand is inmiddels weer uitgebreid.

Deze kleine Schildpad Bärbel heb ik gekocht in Duitsland. Ze is 18,5 cm klein en vrij zeldzaam.

Heb haar Eefje genoemd, want als je klein bent, moet je ook een kleine naam hebben toch?
Een lief meisje met haar opgerolde vlechtjes.

Ook deze Schildpad pop zie je maar weinig. Het is Strampelchen, maar dan als sta-baby.
Deze pop met kromme beentjes (die dus niet kan staan) wordt heel veel aangebonden, maar met rechte beentjes dus niet.
Ben blij dat ik haar heb kunnen kopen.

Dit beeldige kleine blikken poppenwagentje zoefde ook zo maar voorbij op Marktplaats!
Heb een matrasje, kussentje en dekbedje gemaakt, net echt zo toch?

Strampelchen, die ik Lara heb genoemd ( ze is 41 cm groot) kan er nu fijn mee spelen.

Tot slot nog een foto van de wilde rozenbottels die overal in het park kleur geven.

Een dikke trage hommel op een Afrikaantje. Die blijven tenminste rustig zitten voor mijn lens :-)
Toch net zomer deze foto?

Wens jullie deze week nog een paar heerlijke zomerse-herfstdagen toe.
Liefs,
Floor

Familie muis.

Als je opgegroeid bent met verhaaltjes over muizen, dan kan het haast niet anders dan dat je later ook gek bent op muizen.

"Wat Smikkeltje beleefde" was het grote muizen avonturenboek dat mijn moeder ons eindeloos heeft voorgelezen.

Kijk, je kunt wel zien hoe vaak de bladzijden zijn omgeslagen...

Als je zo'n knusse familie ziet op de plaatjes in het boek, dan is het niet gek dat je je als kind voorstelt dat dit het normale muizenleven is.
We hadden ook een bak met echte tamme muizen, waar ik als kind graag in graaide en de muisjes dan aan hun staartje uit de bak trok. Wel zielig hè, maar ik deed het vast heel zachtjes :-)

In ons vorige huis hadden we muizen in huis, ik legde dan stukjes kaas neer en genoot er van dat ze 's avonds gezellig langs kwamen om het op te peuzelen.
Toen we later een kat namen, gingen ze verhuizen :-(

Bij toeval kwam ik enige tijd geleden op het enige blog van GRETHILDE (klik).
Zij maakt beeldige patronen van muizen en ander diertjes. Je kunt ze bij haar bestellen en ook allerlei leuke bij-artikelen kopen die goed passen in het muizenhuis, of in het muizenkeukentje.
Scrol maar eens naar beneden en geniet van de vele verhaaltjes.
Ik bestelde bij haar gelijk dit patroon met alle benodigdheden voor pappa en mamma muis.

(Heb de foto verwijderd i.v.m. copyright)

Eerst alle onderdelen van het patroon uitknippen en aftekenen op het vilt voor het muizenlijfje.

Met een festonsteekje alles netjes aan elkaar naaien en opvullen met de bijgeleverde wol.

Daarna wat borduursteekjes en oogjes, plus de leuke kleertjes en daar is ze dan!
Is het geen snoesje?

Dit kleine mandje aan haar arm heb ik er apart bij besteld. Natuurlijk heb ik dat gevuld met quiltlapjes, wat dacht je dan?

Daarna pappa muis aftekenen op het vilt. Kijk, ik deed het heel zuinig, zodat ik nog wat overhield voor nog een muisje.

Lekker in de tuin in de schaduw zat ik enige weken geleden steekjes te maken en voordat ik het wist, was daar ook pappa muis.
De oortjes van de muisjes heb ik nat gemaakt en ze naar beneden gebogen voor een beetje zielige blik, dat maakt ze zo ontroerend.

Terwijl mamma muis lekker zit te quilten met haar lapjes, leest pappa muis de krant van het Sprookjesbos  :-)

Het patroon heb ik toen 20 % verkleind en daar was het patroon voor kindje muis!
Lapjes genoeg natuurlijk om haar aan te kleden.

Lief hè, die hele familie bij elkaar. Doet me echt weer denken aan Smikkeltje en zijn avonturen...

Mocht het zo zijn dat je bang bent voor muizen, klik dan HIER en kijk op een oud blogberichtje van Grethilde naar de prachtige foto's die ze maakte toen er een echt muisje bij haar langs kwam en dacht dat het viltenmuisje haar moeder was. Zo ontroerend.......

Denk dat haar pappa en mamma dood waren en ze troost zocht.
Nadat je deze foto';s hebt bekeken, vang je alleen nog maar muizen met een val waarin ze blijven leven..... hoewel..... hoe komen de kindertjes dan aan eten als pappa en mamma opeens zijn verdwenen.....????

Ik wens jullie een fantasievolle week toe!
Lieve groetjes,
Floor

Weer een stukje groter gegroeid.

Het gaat lekker met de blauwe lappen. Ben steeds - met afwisseling van de Dear Jane blokjes - druk bezig met de blokken voor de  Sylvia quilt.

Kijk, alweer een hele baan klaar!
Even de laatste 3 blokken laten zien die ik gemaakt heb.

Deze was echt een uitdaging voor me, omdat ik dat met behulp van hele dunne vlieseline heb gedaan, dan worden de puntjes mooi scherp. Dat is eigenlijk niet zo mijn ding, maar voor het goede doel doe je alles toch?
Alleen.... ik had per ongeluk plakvlieseline gebruikt terwijl ik dacht dat het gewone was.
Dus toen ik het blok ging strijken ging het een beetje mis met de strijkbout  :-(
 

Dit vind ik ook een mooi blokje, vooral door die bruine stof met blauwe cirkels.

Sterren doen het ook altijd goed in een quilt.

Daarna de hele strook weer aan de lap genaaid. Kijk daar ligt hij in het gras.

Beetje dichterbij.
Het begint al aardig op een quilt te kijken, maar er moeten nog vele blokjes volgen hoor.
Jammer, want ik heb wel weer eens zin om te quilten, moet dus nog lang geduld hebben.

Laatst zag ik dit stofje liggen bij Carol Cox. Zo leuk al die sneeuwpopjes!
Een ontwerp van Marjolein Bastin. Ze is nu blijkbaar ook al met stoffen bezig.

Kijk zo lief...

Een nestje maken in de winter?

Bolletje er af gevallen, hebben de roodborstjes dat gedaan?  :-(

Even denken wat ik met dit leuke lapje ga doen. Te leuk om in de kast te laten liggen toch?

Wat ook heel erg leuk was, de reacties op mijn vorige blogberichtje over de geboorte van Jonathan!
Bedankt iedereen die gereageerd heeft, en vooral Josefien die Charlotte een heuse zelfgemaakte apenkaart stuurde, zo leuk! Charlotte was er heel blij mee dat kun je je voorstellen.
Jonathan, die kleine schat, had er geen interesse voor. Bedankt Josefien!

Sommigen van jullie verwachten nu nog meer avonturen van Charlotte en Jonathan..... afwachten maar hoor, maar het ziet er naar uit dat Jonathan ook al een zeker "karaktertje" heeft......

Tot slot nog een leuke foto van Lois te paard. Momenteel het enige wat echt belangrijk is in haar leven: paarden.
Dat heb je zo op die leeftijd hè? Oma weet er nog alles van......

Elke dag geniet ik van het buiten zijn met dit mooie weer, jullie ook?
Gelukkig nog steeds lekker fris en zonnig, dus ideaal wandel-tuin-fietsweer.
Of gewoon genietweer!

Fijne week lieve mensen.
Liefs,
Floor

Jonathan geboren!

Het was van de week dan eindelijk zover, Charlotte ging bevallen.
Alles is prima gegaan en het is een jongetje!
Ik mocht hem een naam geven en heb hem Jonathan, Leonard, Nicolaas genoemd.
Net als Charlotte Isabella Josefine is hij natuurlijk ook van adel.

Is het geen schatje?
Lijkt heel erg op zijn moeder, hoewel hij denk ik de haarkleur van pappa heeft, want dat was volgens het nachtelijke avontuur van Charlotte dat jullie een paar weken geleden HIER hebben kunnen lezen, een knappe roodharige aap die ze tegenkwam in het park..

Natuurlijk deelde we hier gelijk beschuit met mui.... o nee, beschuit met banaan uit aan iedereen die op bezoek kwam.

Als goede kraamverzorgster deed ik de kleine gelijk een luier om.
Natuurlijk nog zoals vroeger toen mijn jongens klein waren, gewoon van katoen met een veiligheidsspeld  :-)

Daarna lekker in een bedje onder een warm quiltje.
Oeps! Maar toen werd Charlotte boos!
"Zo gaan wij apen niet met onze kleintjes om" schreeuwde ze.

Ze pakte Jonathan uit het bedje, deed zijn luier af en nam hem mee naar buiten de boom in!

"Hij moet gelijk leren wat het is om een aap te zijn" zei Charlotte en klom hoger en hoger.
Ik hield mijn hart vast.... zou het allemaal goed gaan?
Gelukkig weten babyaapjes heel goed hoe ze zich vast moeten houden aan hun moeder.

Maar ik was toch blij toen ze weer gezellig bij me op de bank zaten.

Wat is het toch heerlijk om verhaaltjes te bedenken hè?
Maar ik zou iemand te kort doen als ik niet zou vertellen hoe het echt gegaan is.

Ik wilde al heel lang een kindje voor Charlotte, maar zelf breien, daar begon ik niet meer aan, want ik vond het zo'n moeilijk patroon.

Maar Anke, een lieve mail-vriendin wilde dat wel voor me doen, want ze had dit schattige stel ook al voor zichzelf gebreid.

Dus zocht ik 2 kleuren wol uit die mooi bij Charlotte zouden passen.
Mooie zachte harige wol.

Kreeg regelmatig een foto toegestuurd van hoe ver het aapje al gevorderd was.

Het ging echt supersnel! Kijk eens, het is al bijna klaar!
Toen ik een mailtje kreeg dat het aapje helemaal klaar was, ging ik naar haar toe in Tricht om het kleintje op te halen.
Natuurlijk ging Charlotte mee.

Toen we daar aankwamen zat zijn pleegmoeder en zusje al met Jonathan op ons te wachten.
Ze had al dagen voor de kleine gezorgd.

Toen we haar zoon op haar schoot zette vond ze het best een beetje eng hoor...

Maar al snel vond ze hem lief en werd er gezellig geknuffeld.

Anke heeft voor haar zelf nog een kleiner aapje gebreid. Het zelfde patroon, maar dan op pennen nummer 1 !
Zie je het voor je? Zo dun als die zijn en zo knap dat ze dat kan.
Zoals je ziet wordt het aapje dan nog een heel stuk kleiner, want Jonathan is op pennen 2 gebreid.

Kijk eens zo klein en leuk hij is?

Nadat ik bij Anke al haar vele vele knuffels had bewonderd die ze in de loop van de jaren al gehaakt en gebreid had, nog een afscheidsfoto van het lieve stel samen en toen weer naar huis.
Genieten van twee lieve aapjes.

Hoop dat jullie deze week ook veel te genieten hebben!
Lieve groetjes,
Floor