In de eerste versnelling.

Daar zit ik dus nog steeds in, in die eerste versnelling.
Maar ook in de eerste versnelling kom je (langzaam) vooruit. Dus ben ik erg veel met mijn lapjes bezig, maar zoals ik vroeger geleerd heb: alles waar "TE" voor staat is niet goed, behalve TEvreden.
Momenteel ben ik eigenlijk TEveel met mijn lapjes bezig, wil nu wel eens wat anders, een beetje aktie in de tuin bijvoorbeeld, waar het onkruid langzaamaan terrein begint te winnen.

Maar..... alle straatjes en pleintjes van het vinex-beren-wijkje zijn klaar!
Hopelijk zijn de beertjes nu met deze lichte straatjes en fel-blauwe pleintjes tevreden, want anders zeg ik ze per direct de huur op!

Daarna de reepjes snijden voor de eerste rand om de huisjes.

Eigenlijk moet er nu eerst eens gestreken worden. De huisjes had ik direct al allemaal gedaan, maar de straatjes nog niet.
Jeetje wat een rot werkje is dat toch. Ons aller Goof doet dat nooit, zij begint zo met quilten, maar ik zie dat niet zitten met al die hobbels en bobbels, dus vooruit dan maar.....

Kijk, dat ziet er toch beter uit. Daarna dus de eerste rand vastnaaien, alles weer met de hand op de bank natuurlijk.

Dat ziet er al gezelliger uit zo, net even wat meer kleur.
Op naar de volgende rand en daarna dubbelen en doorrijgen. Dan kan het quilten beginnen.

Omdat ik daar nog niet aan toe was, en ik natuurlijk niet kon zitten niksen, maar begonnen met het aanzetten van de afwerkrand van mijn kerstquiltje.
Ik kan er ook niets aan doen.....ook al heb ik momenteel geen energie voor andere dingen, ik kan nu eenmaal niet doelloos op de bank zitten wachten totdat de dag om is. Lezen vind ik ook leuk, maar na een half uurtje ben ik het weer zat.
Als ik aan mijn quilts werk heb ik het gevoel dat ik nog iets nuttigs doe.
Dat zal wel komen door mijn opvoeding, want niets doen dat mocht ik vroeger niet.
Maar ja, kunnen jullie dat dan, helemaal niets doen en voor je uit zitten kijken?

Maar zo gebeurde het dan toch maar dat hij helemaal af is!
Nu kan hij 8 maanden in de kast, om er weer te worden uitgehaald tegen de kerstdagen.
Maar dan is hij weer extra leuk, omdat ik een beetje vergeten ben hoe hij er ook weer uit zag.

Terra vindt het wel gezellig dat het vrouwtje steeds zo gezellig op de bank zit.
Hoewel, is er nog plaats voor mij dan?
Ze hoort op het tijgerprintjes fleece te liggen op de zitting van de bank, dat ligt er speciaal voor haar.
Maar nee hoor, lekker op de zachte bovenkussens en vooral die van mij, die ruikt het lekkerst.....
Zo, nu dan maar verder met mijn vingerhoedjes....
Ik mopper nu wel, maar ik ben heel blij dat ik zo'n leuke rustige hobby heb, dat geeft me veel geluk en TEvredenheid, en dat was toch het enige goede woord met TE ?

Gelukkig.

Hier kan ik nou zo gelukkig van worden!
Een paar takken van het krentenboompje uit de tuin in de mooie witte, lange, smalle vaas die nog van mijn moeder is geweest.
Meer heb je toch niet nodig vind ik..... (nou ja, en lapjes natuurlijk)
Mijn moeder was ook gek op vazen en die vazentik heb ik van haar, want mijn kast puilt uit van alle maten en vormen en soms mis ik dan nog net die ene.

Ik sta nog steeds in de "ruststand" en heb ook niets te laten zien deze week.
Dus wens ik mijn lieve lezers hele fijne en rustige paasdagen!
Liefs,
Floor

Blije hartjes en verdrietige lapjes.

Na mijn Petra Prins avontuur van verleden week (zie vorig logje) is mijn toch al weinige energie nog minder geworden. Ondanks dat ik er van genoten heb, wil het maar niet beter met me gaan, dus dan maar een rustig werkje opzoeken.

Wat te denken van deze fleurige hartjes van mijn Amish stofjes! Daar moet je toch wel vrolijk van worden, niet? (Ik zag in een Libelle zo'n hartje van denimstof, dat leek me wel wat).

Deze hangers van de Wereldwinkel hangen al een tijd voor het raam bij de buitendeur, maar de kleuren zijn helemaal verbleekt, dat kon zo echt niet langer, een doorn in mijn quilters-oog.

Dus in het begin van deze week, met dat prachtige weer op mijn bankje in de zon gaan zitten met mijn kleurige lapjes.

Niet alleen naaien, maar ook af en toe even kijken naar alles wat er al bloeit.

En genieten van de kleuren....

en van deze lieve bos-anemoontjes, die zich steeds meer uitbreiden in de tuin.

Maar toen ik zo lekker op mijn bankje zat te werken, hoorde ik vanuit het dakraam roepen.... heel zachtjes hoorde ik mijn naam.... maar eens even boven kijken dan....

Het kwam inderdaad uit mijn quiltkamer, het waren mijn nieuwe lapjes die ik verleden week had gekocht.
Ze wilde ook aandacht zeiden ze.
Ach die stumpers, iedere keer als ik boven kom geef ik ze een knuffel. Dus nu ook maar even een extra aaitje en een complimentje dat ze zo mooi zijn.
Toen waren ze weer tevreden, maar uit een andere hoek kwam toen ook protest....

"En wij dan? Wij liggen al heel lang hier in dit doosje te wachten totdat we een quilt mogen worden!"
Dat is waar, maar ik heb ze nu beloofd dat ook zij over een paar maanden aan de beurt komen.
Tevreden kropen ze weer op hun plek in het doosje.
Maar ze komen niets te kort hoor, ik haal er af en toe een lapje uit, vouw het open, geniet er van en stop het weer terug. Wat zijn ze toch mooi, eigenlijk zonde om ze te verknippen vind ik.

Terug maar weer naar de tuin en de zon, verder naaien aan mijn hartjes.

En kijk eens hoe leuk dat staat?
Waar een weekje rust al niet goed voor is. Maar hopelijk komt het snel weer goed, want ik wil zo graag verder met alles waar ik mee bezig ben, want zonder energie wordt het genieten best moeilijk.
Maar iedere keer als ik naar buiten en weer naar binnen ga, geniet ik toch een klein beetje van deze zonnige hartjes....

Op lapjesjacht in Zutphen.

Als je op lapjesjacht in Zutphen gaat, kan dat maar één ding betekenen:

Natuurlijk, Petra Prins, een winkel vol met prachtige stoffen met een antieke uitstraling!

Met de gezellige ruimte voor cursisten en vol met schitterende quilts! Kijk eens naar die quilt op de achterwand, wat een prachtig exemplaar!

Zoals ik al eens geschreven heb, ga ik t.z.t. de Mrs. Vigor's quilt maken die in de Quiltmania heeft gestaan.
Deze mooie lapjes heb ik al in huis, waaronder hele mooie antieke damasten rozenstofjes.

Vooral de groene rozenstof (waar ik ook hele mooie randstof van heb) heeft een moeilijke kleur, dus dat valt niet mee om een kleur te vinden die daar bij past.
Maar het is heerlijk zoeken tussen de bakken met lapjes.

Ik had kleine lapjes van de stoffen die ik al heb in een mapje meegenomen, om het zoeken makkelijker te maken.
Dus even kijken of dit wel bij dat past.......
Deze niet..... deze wel.... deze wel....deze wel...........o en deze is ook mooi.......

Inmiddels was mijn vriendin Gea ook in de winkel aangekomen, want na 2 uur openbaarvervoer ging ik niet direct weer naar huis, maar een nachtje bij haar logeren, ook heel gezellig om even bij te praten.

Maar eerst nog even naar De Pelikaan, ook een leuke winkel om even te snuffelen, niet te lang natuurlijk, want het terras zag er erg verleidelijk uit.

Nee, ik was echt met mijn vriendin, en niet met deze aardige meneer, waarmee in een heel gesprek heb gevoerd.
Ik hoorde hem tegen iemand anders op het terras zeggen dat mannen veel gemakkelijker zijn dan vrouwen, nou dat kon ik niet op me laten zitten, dus mengde ik me meteen in het gesprek.
Hij beweerde wel een heel gemakkelijke man te zijn...... ach er zijn altijd uitzonderingen op de regels nietwaar? :-)

Na het zonnebad en de warme chocolademelk met slagroom, liepen we naar de auto van Gea, terwijl ik ondertussen genoot van de prachtige oude gebouwen die Zutphen rijk is.

Als ik zo'n mooi oud gebouw zie, denk ik altijd: "wie zou die stenen gemetseld hebben, wat voor leven leidde die man destijds?" Zou dan zo graag even terug gaan in het verleden......

En als een echte toerist moest ik natuurlijk even poseren bij de prachtige oude toegangspoort van Zutphen, echt een plaatje (ik bedoel de poort hoor...)

Bij Gea thuisgekomen kreeg ik wat leuke pakjes, nog voor mijn verjaardag. Dit leuke zakje zaad zat er ook bij en wil ik jullie even laten zien: echte Amish pompoenzaad!!! Nou als dat niet bij mij past!
Het nadeel is dat het grote pompoenen zijn van 10 - 20 kg, die krijgen we nooit opgegeten. Op de volkstuin telen we altijd een minisoort. Maar alleen het zakje is al een kadootje.

Na een hele avond gezellig gekletst te hebben, ging ik de volgende ochtend weer naar huis.
Weer terug met 3 treinen.
Het was een leuk lapjes avontuur, zou ik toch wel vaker willen doen.

O, jullie willen nog weten wat ik nou eigenlijk gekocht heb.
Zal ik dat nou wel allemaal laten zien........
Nou vooruit, niet verder vertellen hoor....het is namelijk best wel veel......

Mooi hè, ik ben heel erg blij dat ik zo goed geslaagd ben, en dat ze zo goed passen bij de lapjes die ik al had.
En dan komt nu het moeilijkste nog.....
hoe kan ik me beheersen om niet alvast te beginnen. Je weet wel, alvast een klein stukje doen om te kijken hoe het wordt.
Echt een klein stukje en dan hou ik op, echt waar.......
Nee, dat gaat me nooit lukken, dat heb ik wel gezien met mijn Japanse poppenquilt, daar ging ik toen ook maar mee door totdat hij af was.
Nee, nee, nee..... eerst mijn Amish quilt afmaken, daarna komt Mrs. Vigor aan de beurt..... denk ik..... probeer ik....... doe ik..... echt waar...........zucht...

Mini vingerhoedjes en boze stratenmakers.

Even twee weken niets aan mijn huisjes-quiltje kunnen doen, dus maar begonnen aan mijn miniatuur vingerhoedsjesquiltje van Japanse indigo stofjes.
Had alle lapjes al een tijd geleden geknipt, maar ze hingen maar te hangen op mijn ontwerpwand.

Best lekker opgeschoten vind ik, ziet er gezellig uit al die mini hoedjes bij elkaar.
Gaat ook lekker vlug, voor dat je het weet zit er weer een rijtje aan. Maar toch ook wel blij dat het geen bedquilt wordt hoor!

Ze zijn echt mini hoor, maar 2,2 cm hoog, net zo groot (of eigenlijk klein) als een klein echt vingerhoedje.
Verder ook gewerkt aan de grote quilt van Japanse indigo stoffen en mijn blauw/groene Amish quilt.
Lekker die afwisseling, dat houdt het een beetje spannend.

Gisteren even naar de gezellige lapjesmarkt geweest in de Breedstraat in Utrecht. Daar is elke zaterdag lapjesmarkt. Heel veel stoffen, en andere naai artikelen.
Als je vrolijke katoentjes en kinderstofjes zoekt is het momenteel een eldorado, ook voor heel veel andere stoffen, maar voor een antieke quilt vind je niets. Wel fiberfill en achterkant-stof gekocht voor een quilt. Dat mag best wat goedkopere stof zijn vind ik.

Gezellig hè? Ja de grote stad heeft ook zo zijn voordelen.
Ik was lekker vroeg, dus was het nog rustig op de markt. Zoek maar uit tussen al die kleurtjes!

Waarom nou die twee weken gestopt met mijn huisjes-quiltje?
Omdat de huurders niet tevreden waren met de kleur van de straten en de pleinen.
Ze vonden dat rood niet mooi en de straatstenen te donker.
Volgens mij heeft die grote beer de rest opgestookt, die kijkt nogal ontevreden vind ik.
De stratenmakers hadden al 1  1/2 straat klaar en waren boos dat al dat werk voor niets was geweest, maar ja als de huurders van de volgende straten het ook niet mooi zouden vinden...... misschien zouden ze dan wel massaal vertrekken en zou de hele vinexwijk straks leeg staan.
Dus heb ik vrijdag, in de quiltwinkel maar nieuwe stof gekocht.

De stenenfabriek werkte vanmorgen weer op volle toeren om alle nieuwe stenen voor de straatjes te tekenen en te snijden.
Vrijdag hebben de stratenmakers de oude stenen al verwijderd, dus moesten de bewoners weer met hun boodschappen door het zand banjeren.
Morgen gaan ze beginnen met de nieuwe aanleg (onder protest hoor, ik moet ze nu wel dubbel betalen!)
En als de bewoners nu nog niet tevreden zijn...... nou dan zeg ik ze toch gewoon de huur op.......

Bee, Boeken en buitenkansjes.

Woensdag was er weer bee in Lopik en ditmaal had Helma een verkoping bedacht.
Iedereen kon boeken, lapjes of andere quiltartikelen meenemen voor de verkoop.
We konden vast kijken, maar eerst gingen we aan de slag met onze quilts.

Gezellig weer bij-kletsen en kijken wat er zo allemaal gemaakt is en waar men aan bezig is.

Het was lekker druk die dag en er werd natuurlijk weer heel veel gepraat.

En werd mijn Japanse poppenquilt die pas klaar is door iedereen bewonderd.

Trots laat Ingrid haar eerste blok zien van de mysterie van Yoko Saito uit de Quiltmania.

Wat is ie leuk hè! Krijg er zo'n zin in, maar voorlopig toch maar niet, eerst afwachten hoe hij verder wordt, dan kan ik er altijd nog aan beginnen.

 Toen lekker naar de verkooptafel om te snuffelen of er iets bij was en natuurlijk te kopen.

Het was druk bij de tafel en er werd goed verkocht, maar er bleef ook veel liggen.
Ik had meer gekocht dan verkocht, maar ach wat maakt dat uit.

Drie boeken gescoord en 2 bundels met flanelle geruite lapjes. Zo mooi! Natuurlijk weer in mijn favoriete bestorven kleuren. Nog geen idee wat ik er mee ga doen, maar het was een koopje, dus dat laat ik niet lopen.
Kan er ook voorlopig gewoon naar kijken, snuffelen en aaien, dat is ook al genieten.

Over genieten gesproken: dit mooie boek van An Moonen kocht ik een tijdje terug op Marktplaats.
Het stond er al vaker op, maar ik werd altijd grof overboden. Ik heb het wel weg zien gaan voor 60 euro!
Maar ik probeer het steeds, dus ook deze keer weer. Ik bood 15 euro en omdat de titel van het boek niet goed was geschreven, kwamen er niet meer kijkers en dus ook geen bieders!
Dat was dus geluk hebben dat ik het boek eindelijk kon kopen voor zo'n mooie prijs.

Ook een mooie prijs heb ik betaald voor dit prachtige boek: Amish Abstractions.
Gekocht bij Parimar in Den Haag. Nou ja, gewoon on-line hoor, anders moet ik zo ver rijden.
Ze hebben best veel quiltboeken voor lage prijzen.
Het is een mooi zwaar gebonden boek vol met de mooiste quilts.
Wat zijn ze toch mooi die Amish quilts! Soms denk ik wel eens, laat ik alleen nog maar die maken, maar ja, dat is zo saai voor jullie, steeds maar weer die effen stofjes, dat kan ik jullie niet aandoen natuurlijk :-)

Mijn kleine Amish meisjes Leah en Mary Ruth zijn ook helemaal weg van het boek en gingen direct patronen uitzoeken..... zo te zien zijn ze het niet eens en willen ze allebei een andere.
Maakt niet uit meisjes, "moeder" maakt ze gewoon allebei!

Trouwens..... weten jullie dat dit mijn   H O N D E R S T E   berichtje is?
Op naar de volgende honderd met hopelijk weer leuke belevenissen van mijn kant en mooie quilts om te laten zien.......

Kerstsfeer in de lente, en nog meer huizen.

Mijn kerstquiltje met huisjes in de sneeuw is klaar, tenminste de top.
Nu nog dubbelen en quilten, maar ik laat hem vast aan jullie zien.

Gezellig hè? Ik kom alweer een beetje in de kerstsfeer.
De kerstboom staat nog in z'n pot in de tuin, zou hem zo weer neer kunnen zetten..... toch maar niet, heb zo'n zin in het voorjaar!
Ben al lekker af en toe bezig in de tuin om hem te ontdoen van dorre plantendelen, zodat alles lekker kan gaan groeien en bloeien.
Dus dit quiltje maar gaan quilten en dan wegleggen tot half december.

Maar er zijn natuurlijk nog meer huizen.
Ik heb de laatste paar weken de bouwvakkers flink achter hun broek gezeten.
Niks geen shagje draaien, niks geen pannebier. Nee, doorwerken!
En dus zijn alle 35 huisjes die ik wilde maken nu klaar!

Zo zien ze er uit met z'n allen. Best een gezellige gekleurde boel.
Maar zoals het gaat in een vinexwijk, de huizen zijn klaar en zelfs al bewoond, maar de stoepen moeten nog worden aangelegd.
De nieuwe bewoners moeten nu dus met hun verhuisdozen door zand en modder.

Maar daar ga ik snel wat aan doen.
Gisteren gezellig weer naar de bee in Utrecht geweest en dus was ik in de quiltwinkel met al dat lekkers.
Heel netjes maar één lapje gekocht, voor de stoepjes tussen de huisjes.
Donkergroen met zwarte stipjes. Zo vallen de huisjes leuk op. De rode vierkantjes fleuren de boel nog wat op. Daarna komt er nog een rand omheen, maar nog geen idee wat ik daarvoor zal kopen.
Eerst maar aan het werk.

Maar een leuk stofje voor de achterkant heb ik al.
Kreeg ik over de post gestuurd door Truus, lief hè? De beertjes zijn te groot voor in de raampjes, maar met een rand van een andere stof er omheen, is het groot genoeg voor een fleurige achterkant.

Gisteravond zagen we onze kleindochters weer en ik heb gelijk gevraagd aan Sydney wat ze van de huisjes vond. Ze moet ze wel goedkeuren tenslotte.
Weet je wat ze zei? "Beertjes" .............. beertjes????? nou Floor overdrijf je nu niet een beetje? Ze is pas 5 maanden, dus kan helemaal nog niet praten.....
Nee dat is waar, maar ze heeft wel al 4 tanden, en dat overdrijf ik niet! Dus dat praten... het had zomaar gekund.....toch?