Lapjes knippen Mrs. Vigor, en sneeuwballen in de tuin.

De antieke stofjes lagen maar te piepen, en ik was ook niet meer te houden, dus het moest er maar eens van komen: een beginnetje maken met het knippen van mijn Mrs. Vigor quilt.
Leuk, leuk, leuk!

Het begin is er, het middenstuk is al geknipt! Ik heb de stofverdeling iets rustiger gedaan dan het patroon, anders wordt het me te onrustig om naar te kijken. Jullie weten inmiddels wel dat ik daar snel last van heb.

Wat zijn het toch een mooie lapjes hè, ik kan er tijdens het knippen echt van genieten.

Het zijn heel wat patroondelen, dus voorlopig ben ik nog wel even bezig gelukkig. Gelukkig ja, want het moet niet te snel gaan, lekker langzaam genieten....
Ik heb het hele patroon 25% verkleind, omdat de quilt anders als hij klaar is nergens bij mij op de muur past, en ik vind het leuk om deze straks op te hangen.

Op naar de volgende rand dan maar!

Jullie hadden nog een foto te goed van de mooie met kralen geborduurde lapjes die van mijn opa geweest zijn die kleermaker was (zie vorig logje). Deze kralen lapjes zijn ruim 70 jaar oud en erg teer.
Ik kon vorige keer geen foto's meer plaatsen, omdat de ruimte vol was volgens Blogger.
Dat kwam hoorde ik van Jeannet omdat mijn fotobestanden te groot waren, en dat ik op mijn fototoestel kon instellen dat ik ze kleiner wilde.
's Avonds heb ik me maar over de gebruiksaanwijzing gebogen en zowaar, het is gelukt!
Ik heb nu kleinere foto's, dus minder opslagruimte. Nogmaals bedankt Jeannet voor de adviezen.

Kijk eens wat ik vanmorgen op de lapjesmarkt heb gekocht! Een heerlijke grote rol fiberfill. Ik kan voorlopig vooruit!

Met mijn tuin gaat het ondanks de lage temperaturen heel goed.
Het Akeleien-feest is weer begonnen. Alles kleurt weer heerlijk blauw, alleen zo jammer dat het te koud is om daar op het bankje te zitten.
Misschien moet ik maar een klein quiltje maken voor mijn blote dame, want zij heeft het vast erg koud.

Wat zijn ze mooi zo dichtbij... de bijen zijn er ook gek op en vliegen af en aan.
Maar dit logje ging toch ook over sneeuwballen?

Ja, die zijn er in mijn tuin, in grote getalen! Gelukkig niet van die koude ijsballen, maar van zachte bloempjes dicht bijelkaar groeiend tot een bal.
Eigenlijk zonde dat ze daar hangen in regen en wind.

Daar kunnen er best wat vanaf, dus hup een flinke bos geplukt en in een mooie witte vaas gezet.
Zo kunnen we er ook binnen van genieten....

Mijn schatten.

Als ik een stukje ga schrijven over mijn schatten, denken jullie natuurlijk dat het over mijn kleindochters gaat.
Dat zijn ook schatten, dat is waar, maar toch gaat dit logje over andere schatten.

Deze schatten bedoel ik, in de loop van de jaren verzameld in dit mooie kastje wat mijn man een hele tijd geleden voor mij heeft gemaakt.

Op de kleine glazen plankjes liggen mooie steentjes die ik gevonden heb en kleine doodshoofdjes van vogels en onze cavia. Ik vind doodshoofdjes erg mooi. Vast een gekke afwijking?

Hier wat schelpjes, stukjes mooi hout en dode bladeren met een mooie vorm.
Toen ik nog schilderde verzamelde ik dat om als voorbeeld te dienen. Nog steeds na 15 jaar erg mooi gebleven.

Boven in mijn quiltkamer heb ik nog zo'n kastje met mooie spulletjes. Ditmaal een oud medicijnkastje uit een ziekenhuis.

Op deze plankjes o.a. mooie veertjes van Vlaamse gaaien, dode vlinders, popjes van vilt, en prachtige schelpen.

Daar boven wat mooie schilderijtjes en mijn verzameling edelstenen.

Mijn grootste schat is dit prachtige kralenlapje dat nog van mijn opa is geweest. Dus zeker wel zo'n 70 jaar oud. De conditie is erg slecht, het is bijna verteerd, soms vallen er kraaltjes af, dus voorzichtigheid is geboden.
Mijn opa van moeders kant was klerenmaker en deze versiering kwam van een jurk. Vast een hele dure geweest.
Ik heb er nog twee die ik wilde laten zien, maar meer foto's mogen er niet op dit logje voor Blogger.
Als je gratis blogt, heb je niet zoveel ruimte, dus die foto's laat ik jullie later nog wel eens zien.
Ik moet eens leren om collage-foto's te maken.... maar ja ik ben een digibeet hè.......

Hendrika met de vingerhoedjes en paardenbloemen.

Wie de leuke weblog van Supergoof (klik) leest, weet dat zij een prachtig grote vingerhoedjesquilt heeft gemaakt voor op haar bed.
Regelmatig waren er foto's te zien van hoe de quilt vorderde. Heel vaak gedrapeerd over haar leuke grote hond Bregje.
Omdat de top van mijn miniatuur vingerhoedjesquiltje af is, leek het me wel grappig om dat ook met mijn kleine hondje Terra te doen.

Mmm.... eigenlijk is mijn hondje iets te groot voor dat kleine quiltje, en leuk vindt ze het ook niet.
Even wat anders bedenken.....misschien poes Yindee, die is kleiner......

Oeps! Die schrok zich dood, en was direct vertrokken..... tja, wat dan.... meer dieren heb ik niet.

Nou, beertje Hendrika wilde wel poseren met de vingerhoedjes zei ze.
Dit leuke knuffelbeertje heb ik jaren geleden eens gekocht in een moeilijke periode toen ik behoefte had aan een beetje knuffelen....
Bij haar past het goed, hier kan ze zich lekker inwikkelen.
Toch nog een leuke foto.

Zo, nog even netjes strijken met een reuze strijkbout (ja, ik weet dat er ook mini strijkijzers zijn... )

Het is een schattig quiltje geworden vind ik zelf, klaar om te dubbelen en dan quilten, maar dat moet nog even wachten, want ik ben nog bezig met het doorquilten van de huisjesquilt voor mijn jongste kleindochter.

Het is trouwens weer feest in het park bij mijn huis. Paardenbloementijd!
Zo gezellig al die gele bloemen.
Toen ik die paardenbloemen weer zag moest ik denken aan verleden jaar om deze tijd.

Toen had ik net mijn flanellen quilt af en zocht een leuk plekje om hem te fotograferen.
Dat plekje vond ik in het park op een bankje tussen de gezellige paardenbloemen.
Ziet er toch prachtig uit?
Ben nog steeds erg gek met deze quilt.
Elke avond lig ik een uurtje op de bank, lekker gehaaglijk onder die quilt, te genieten van de ruitjes en de kleuren. Lekker warm is ie ook.
Omdat ik een flinke kou heb opgelopen en me helemaal niet lekker voel, kruip ik er nu maar weer  onder op de bank.

P.S.: omdat ik zo zielig was vanmorgen ben ik wat lapjes gaan knippen voor mijn Mrs. Vigor quilt....(leuk!!!) Dat vertel ik alleen tegen jou hoor, niet verder vertellen.....

Sterren, beker en viooltjes.

Ben druk bezig met het quilten van m'n huisjesquilt en het naaien van de vingerhoedjes, maar tussendoor werk ik ook aan mijn Amish quilt.
Die schiet nu lekker op, en het is leuk om te zien hoe hij langzaam groeit.

Nog 3 blokken te gaan en het middenstuk is klaar.
Daaromheen komen nog 3 randen. Eerst een smalle rand donkerblauw, dan een smalle blauw/groene rand, en tot slot een brede rand donkerblauw, waarin ik me dan weer lekker kan uitleven met het quiltwerk.

Op verschillende blogs zie ik regelmatig van die mooie bekers langskomen op de foto's.
Dan zitten de dames gezellig te quilten samen, met wat lekkers en koffie en thee in die mooie bekers van Emma Bridgewater.
Al een tijd ben ik aan het zoeken naar ééntje waar ik helemaal weg van ben, en opeens zag ik hem:

Vinden jullie het geen beeldje? Ben gek op bessenafbeeldingen en dan de tekst!
Aan de andere kant het begin van de tekst:

"There's nothing like a cup of tea in the garden".
Nou wat zeg je me daarvan, dat is toch de ultieme beker voor mij?
Ik zie me al zitten met deze mooie beker vol lekkere thee in de tuin.
Op het tafeltje naast mij staat hij naast mijn naaispulletjes en lapjes mooi te zijn.....
De vogeltjes fluiten, de bloemen geuren, de zon schijnt.......
Maar nee, daar moet ik dan nog even op wachten, want het weer werkt nog niet mee.

Hopelijk kan ik eerdaags met mijn nieuwe beker in de tuin zitten en lekker genieten, maar zolang geniet ik maar van deze mooie pot met viooltjes naast de voordeur.......

In de eerste versnelling.

Daar zit ik dus nog steeds in, in die eerste versnelling.
Maar ook in de eerste versnelling kom je (langzaam) vooruit. Dus ben ik erg veel met mijn lapjes bezig, maar zoals ik vroeger geleerd heb: alles waar "TE" voor staat is niet goed, behalve TEvreden.
Momenteel ben ik eigenlijk TEveel met mijn lapjes bezig, wil nu wel eens wat anders, een beetje aktie in de tuin bijvoorbeeld, waar het onkruid langzaamaan terrein begint te winnen.

Maar..... alle straatjes en pleintjes van het vinex-beren-wijkje zijn klaar!
Hopelijk zijn de beertjes nu met deze lichte straatjes en fel-blauwe pleintjes tevreden, want anders zeg ik ze per direct de huur op!

Daarna de reepjes snijden voor de eerste rand om de huisjes.

Eigenlijk moet er nu eerst eens gestreken worden. De huisjes had ik direct al allemaal gedaan, maar de straatjes nog niet.
Jeetje wat een rot werkje is dat toch. Ons aller Goof doet dat nooit, zij begint zo met quilten, maar ik zie dat niet zitten met al die hobbels en bobbels, dus vooruit dan maar.....

Kijk, dat ziet er toch beter uit. Daarna dus de eerste rand vastnaaien, alles weer met de hand op de bank natuurlijk.

Dat ziet er al gezelliger uit zo, net even wat meer kleur.
Op naar de volgende rand en daarna dubbelen en doorrijgen. Dan kan het quilten beginnen.

Omdat ik daar nog niet aan toe was, en ik natuurlijk niet kon zitten niksen, maar begonnen met het aanzetten van de afwerkrand van mijn kerstquiltje.
Ik kan er ook niets aan doen.....ook al heb ik momenteel geen energie voor andere dingen, ik kan nu eenmaal niet doelloos op de bank zitten wachten totdat de dag om is. Lezen vind ik ook leuk, maar na een half uurtje ben ik het weer zat.
Als ik aan mijn quilts werk heb ik het gevoel dat ik nog iets nuttigs doe.
Dat zal wel komen door mijn opvoeding, want niets doen dat mocht ik vroeger niet.
Maar ja, kunnen jullie dat dan, helemaal niets doen en voor je uit zitten kijken?

Maar zo gebeurde het dan toch maar dat hij helemaal af is!
Nu kan hij 8 maanden in de kast, om er weer te worden uitgehaald tegen de kerstdagen.
Maar dan is hij weer extra leuk, omdat ik een beetje vergeten ben hoe hij er ook weer uit zag.

Terra vindt het wel gezellig dat het vrouwtje steeds zo gezellig op de bank zit.
Hoewel, is er nog plaats voor mij dan?
Ze hoort op het tijgerprintjes fleece te liggen op de zitting van de bank, dat ligt er speciaal voor haar.
Maar nee hoor, lekker op de zachte bovenkussens en vooral die van mij, die ruikt het lekkerst.....
Zo, nu dan maar verder met mijn vingerhoedjes....
Ik mopper nu wel, maar ik ben heel blij dat ik zo'n leuke rustige hobby heb, dat geeft me veel geluk en TEvredenheid, en dat was toch het enige goede woord met TE ?

Gelukkig.

Hier kan ik nou zo gelukkig van worden!
Een paar takken van het krentenboompje uit de tuin in de mooie witte, lange, smalle vaas die nog van mijn moeder is geweest.
Meer heb je toch niet nodig vind ik..... (nou ja, en lapjes natuurlijk)
Mijn moeder was ook gek op vazen en die vazentik heb ik van haar, want mijn kast puilt uit van alle maten en vormen en soms mis ik dan nog net die ene.

Ik sta nog steeds in de "ruststand" en heb ook niets te laten zien deze week.
Dus wens ik mijn lieve lezers hele fijne en rustige paasdagen!
Liefs,
Floor

Blije hartjes en verdrietige lapjes.

Na mijn Petra Prins avontuur van verleden week (zie vorig logje) is mijn toch al weinige energie nog minder geworden. Ondanks dat ik er van genoten heb, wil het maar niet beter met me gaan, dus dan maar een rustig werkje opzoeken.

Wat te denken van deze fleurige hartjes van mijn Amish stofjes! Daar moet je toch wel vrolijk van worden, niet? (Ik zag in een Libelle zo'n hartje van denimstof, dat leek me wel wat).

Deze hangers van de Wereldwinkel hangen al een tijd voor het raam bij de buitendeur, maar de kleuren zijn helemaal verbleekt, dat kon zo echt niet langer, een doorn in mijn quilters-oog.

Dus in het begin van deze week, met dat prachtige weer op mijn bankje in de zon gaan zitten met mijn kleurige lapjes.

Niet alleen naaien, maar ook af en toe even kijken naar alles wat er al bloeit.

En genieten van de kleuren....

en van deze lieve bos-anemoontjes, die zich steeds meer uitbreiden in de tuin.

Maar toen ik zo lekker op mijn bankje zat te werken, hoorde ik vanuit het dakraam roepen.... heel zachtjes hoorde ik mijn naam.... maar eens even boven kijken dan....

Het kwam inderdaad uit mijn quiltkamer, het waren mijn nieuwe lapjes die ik verleden week had gekocht.
Ze wilde ook aandacht zeiden ze.
Ach die stumpers, iedere keer als ik boven kom geef ik ze een knuffel. Dus nu ook maar even een extra aaitje en een complimentje dat ze zo mooi zijn.
Toen waren ze weer tevreden, maar uit een andere hoek kwam toen ook protest....

"En wij dan? Wij liggen al heel lang hier in dit doosje te wachten totdat we een quilt mogen worden!"
Dat is waar, maar ik heb ze nu beloofd dat ook zij over een paar maanden aan de beurt komen.
Tevreden kropen ze weer op hun plek in het doosje.
Maar ze komen niets te kort hoor, ik haal er af en toe een lapje uit, vouw het open, geniet er van en stop het weer terug. Wat zijn ze toch mooi, eigenlijk zonde om ze te verknippen vind ik.

Terug maar weer naar de tuin en de zon, verder naaien aan mijn hartjes.

En kijk eens hoe leuk dat staat?
Waar een weekje rust al niet goed voor is. Maar hopelijk komt het snel weer goed, want ik wil zo graag verder met alles waar ik mee bezig ben, want zonder energie wordt het genieten best moeilijk.
Maar iedere keer als ik naar buiten en weer naar binnen ga, geniet ik toch een klein beetje van deze zonnige hartjes....