Ditmaal geen blogje over mijn quiltwerk, maar een blogje van een trotse oma over mijn jongste kleindochter Sydney.
Ze volgde enige weken geleden een 3-daagse workshop om zelf een jurk te ontwerpen en te maken.
Dus eerst een tekening maken van hoe ze de jurk wilde hebben, toen een patroon maken en de witte stof die de kinderen kregen verven in de kleuren die ze leuk vonden.
Na het knippen begon het moeilijkste werk.
Ze had nog nooit iets genaaid op de naaimachine. Ze moesten eerst op papier leren stikken, want ja, recht blijven is best moeilijk, daar weet ik alles van 😉
Maar het ging haar goed af.
Natuurlijk heeft ze bij alle handelingen veel hulp gekregen, ze is tenslotte pas 9 jaar.
Maar kijk eens wat het geworden is, daar moet je als oma toch wel super trots op zijn!
Ze staat er dan ook heel trots mee te showen, en terecht.
Verleden week was er ook nog een heuse modeshow.
Alle deelnemers hadden hun zelfgemaakte jurken aan en liepen daar als volleerde mannequins te paraderen.
(van alle foto's heb ik de overige personen die er opstonden afgeknipt uit privacy overwegingen)
Dat Sydney zo snel en goed overweg kon met de naaimachine en zo'n mooie jurk had gemaakt doet me denken aan mijn opa (de vader van mijn moeder) die kleermaker en coupeur was en ook kleding ontwierp en maakte.
Weet niet of hij dat ook in opdracht deed, maar in ieder geval voor zijn dochters vertelde mijn moeder me vroeger.
Heb deze opa nooit gekend, maar op de een of andere manier heb ik me altijd een soort van verbonden gevoeld met deze man.
Ben benieuwd of Sydney in de voetsporen treedt van haar betovergrootvader of dat het eenmalig was.
Laat ook nog even de mooie pluimhortensia's in mijn tuin zien.
Die mooie witte ga ik denk ik verplaatsen in de herfst, en daar dan ook een roze zetten, dan is het mooi één geheel.
De herfstanemonen staan in volle bloei.
Het is een gezoem van jewelste als je er langs loopt, ze zitten vol met bijen en hommels.
Al deze bloemenpracht is ooit met 1 plantje begonnen, dus geef ze de ruimte als je ze ook in je tuin wilt planten.
Ik liep gisteren door de tuin, en stapte bijna op deze grote egel!
Zo maar overdag, dat hoort eigenlijk niet, maar later was hij weg, heeft vast een lekker plekje gevonden in de tuin.
Even later kwam deze dikkerd aangevlogen. Een geringde duif.
Hij zat heel stil en was niet bang voor me. Denk dat ie even kwam uitrusten van een verre tocht en nog even geen zin had om weer naar huis te gaan.
Heb hem wat te eten gegeven wat hij dankbaar op at. Poesje (rechts) keek rustig toe.
Hoopte even dat het een postduif was die me het pakje kwam brengen wat ik al 2 weken geleden had moeten ontvangen... maar helaas 😖
Gisteren ging ik boodschappen doen bij Appie en raad eens wat!!!!
Ja hoor, het is nog augustus, zomer en vakantietijd, maar de uitstalling vol met Sinterklaaslekkernijen stond al in de winkel!
Zo vroeg heb ik het nog nooit gezien.
Vroeg al aan een medewerker waarom er nog geen paaseitjes waren ... 😜
Denk dat ik de kerstboom maar vast ga optuigen, anders ben ik te laat.
Voorlopig maar even genieten van de zon en niet denken aan de feestdagen die nog heel ver weg zijn.
Fijne week gewenst lieve lezers.
Liefs,
